Ο Κωστίκας αποφασίζει να πάει ένα ταξίδι με το αυτοκίνητο σε μια πόλη που δεν ξέρει. Επειδή φοβάται μη χαθεί, ο Γιωρίκας του δανείζει το ολοκαίνουργιο GPS του.
— Πάρ' το μαζί σου, Κωστίκα, του λέει. Αυτό το μηχάνημα είναι μαγικό. Όπου κι αν θέλεις να πας, σου λέει τον δρόμο με γλυκιά γυναικεία φωνή!
Μετά από τρεις μέρες, ο Κωστίκας επιστρέφει στο χωριό έξαλλος και πετάει το GPS πάνω στο τραπέζι του καφενείου.
— Πάρ' το πίσω, Γιωρίκα! Δεν θέλω να το ξαναδώ στα μάτια μου! — Γιατί, βρε Κωστίκα; Δεν σε πήγε στον προορισμό σου; — Με πήγε, αλλά η γυναίκα που μιλάει μέσα είναι Πόντια σαν κι εμάς! — Μα πώς το κατάλαβες; Αφού αυτά τα μηχανήματα μιλάνε κανονικά ελληνικά. — Άκου να δεις τι έγινε... Στην αρχή όλα καλά. «Στρίψτε δεξιά», «Στρίψτε αριστερά», ευγένειες... Κάποια στιγμή όμως, μπερδεύτηκα και αντί να στρίψω εκεί που μου είπε, πήγα ευθεία. — Ε, και; Δεν σου είπε «επαναϋπολογισμός διαδρομής»; — Όχι! Μου λέει με ηρεμία: «Σε 200 μέτρα κάντε αναστροφή». Εγώ όμως ήμουν εκνευρισμένος και συνέχισα πάλι ευθεία. — Και μετά; Τι σου είπε; — Μετά από λίγο την ακούω να παίρνει μια βαθιά ανάσα και να μου λέει:
«Ε τ’ εσόν τη δουλειάν... Σταμάτα στην άκρη, Κωστίκα, να κατέβω! Πήγαινε όπου θέλεις μόνος σου!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου