Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος είχε επιλεγεί να ξεσηκώσει τους Έλληνες της Ρούμελης. ‘Ετσι κατέφθασε στον Μύτικα Αιτωλοκαρνανίας την άνοιξη του 1821 , όπου ζήτησε την βοήθεια των ντόπιων οπλαρχηγών Βαρνακιώτη και Τσόγκα.
Η συμβολή του στην οχύρωση και την υπεράσπιση της πόλης κατά τη δεύτερη πολιορκία της υπήρξε καθοριστική.
Η Αμφιλοχία τίμησε τους ήρωες του '21! 🇬🇷
Μια υπέροχη ημέρα γεμάτη παλμό, γαλανόλευκες σημαίες και τη νέα γενιά του τόπου μας σε πρώτο πλάνο. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η εθνική μας επέτειος εορτάστηκε με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια στην Αμφιλοχία. 📸 Ακολουθούν στιγμιότυπα και video από τη μεγάλη μαθητική παρέλαση. Φωτορεπορτάζ: Ηλίας Νακόπουλος.
Ο Μήτρος Σκυλοδήμος (1804-1871) ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 από την Αιτωλοακαρνανία, μετέπειτα στρατιωτικός στο νεοϊδρυθέν Ελληνικό κράτος όπου έφτασε το βαθμό του συνταγματάρχη και βουλευτής Βάλτου το 1850 και το 1862.
Γεννήθηκε το 1804 στο Σύντεκνο, σημερινό Πατιόπουλο της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, από μεγάλη και δυνατή αρματολική οικογένεια. Ο πατέρας του Γερο-Σκυλοδήμος, ήταν ενεργό μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ήταν ανιψιός του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Με την σύζυγό του Βασιλική απέκτησε έξι παιδιά.
Πήρε μέρος σε πολλές μάχες (Αγράφων, Σοβουλακίου, Κρεμμυδίου, Βελίτσης, Διστόμου κτλ) και διακρίθηκε ιδιαίτερα στα χρόνια 1824-1826. Πολέμησε στο Μεσολόγγι με τον Ιωάννη Ράγκο, Ανδρέα Ίσκο, Γεώργιο Τσόγκα και τον θείο του Σπύρο Σκυλοδήμο, ο οποίος και έπεσε κατά την έξοδο.
Έπειτα μετά την πτώση του Μεσολογγίου, πολέμησε με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη ως πενήνταρχος στις συγκρούσεις στο Χαϊδάρι, στην Δόμβραινα, στην Αράχοβα και στην Αττική το 1827 όπου ανδραγάθησε. Ήταν ένας από τους ανδρειώτερους και πιο έμπιστους αξιωματικούς του Γ. Καραϊσκάκη.
Μετά την απελευθέρωση, έφτασε στον βαθμό του Ταγματάρχη της Φάλαγγας. Το 1843 έλαβε ενεργό μέρος στα γεγονότα της 3ης Σεπτεμβρίου. Προήχθη σε συνταγματάρχη το 1868. Διετέλεσε βουλευτής Βάλτου από το 1850 έως το 1853 και επανεξελέγη το 1862.
Πηγές: Wikipedia, AgrinioNews
Ο Γέρος του Μοριά δεν ήταν μορφωμένος με την ακαδημαϊκή έννοια του όρου. Στάθηκε, όμως, στο ίδιο μέρος που είχαν σταθεί κάποιοι από τους μεγαλύτερους αρχαίους ρήτορες και εκφώνησε έναν από τους σημαντικότερους λόγους στη νεότερη ιστορίας της χώρας.
Οι κάτοικοι και οι μαχητές του Μεσολογγίου, πολιορκημένοι για σχεδόν έναν χρόνο από τις οθωμανικές δυνάμεις του Κιουταχή και του Ιμπραήμ, πήραν την απόφαση να σπάσουν τον ασφυκτικό κλοιό με μια απεγνωσμένη έξοδο.
| 61 ΒΑΛΤΙΝΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821 ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΑΡΙΣΤΕΙΟ ΑΝΔΡΕΙΑΣ.. |
|---|
| 1 Γεώργιος Λαμπράκης (Σύντεκνο) 2 Αθανάσιος Ταγκλής (Συντεκνο) 3 Δήμος Καραγιώργος (Κάμινος) 4 Γιαννάκης Δρούτσης (εξ Ηπειρ-διαμονή Βάλτος) 5 Γεώργιος Γουρνάκης (Σύντεκνο) 6 Δήμος Τσάτσης (Βάλτος...??) |
Οι ήρωες του 1821, γνωστοί και άγνωστοι, άφησαν πίσω τους κάθε φόβο, κάθε προσωπική φιλοδοξία, και ρίχτηκαν στη μάχη με έναν μόνο σκοπό: την ελευθερία.
Χάρη στη γενναιότητά τους, σήμερα στεκόμαστε ελεύθεροι, μιλώντας τη γλώσσα μας, τιμώντας την ιστορία μας, και συνεχίζοντας τον δρόμο που εκείνοι χάραξαν με αίμα και θυσίες.
Η ζωή του Καραϊσκάκη σημαδεύτηκε από πολλές σημαντικές στιγμές που έδειξαν τη γενναιότητα, την ηγεσία και την αφοσίωσή του στην υπόθεση της ελληνικής ανεξαρτησίας. Ένα σημαντικό γεγονός στη ζωή του ήταν η συμμετοχή του στη Μάχη των Βασιλικών που έλαβε χώρα στα Βασιλικά Φθιώτιδας στις 26 Αυγούστου 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.
Η εξέγερση κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας δεν ήταν μόνο αγώνας για ανεξαρτησία αλλά και αγώνας για την εθνική ταυτότητα και την πολιτιστική αναγέννηση. Η επανάσταση ήταν ένα σύνθετο και πολύπλευρο γεγονός, που χαρακτηρίστηκε από μια σειρά από μάχες, ηρωικές μορφές και σημαντικά γεγονότα.
Η Ελληνική Επανάσταση ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 1821 όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε τη σημαία της εξέγερσης στη Μονή της Αγίας Λαύρας.
Φωνάζει ένα γνωστό του και του ζητά να μάθει πόσο μεγάλο ήταν. Αυτός του απαντά ότι ήταν σαν ρεβίθι. Φωνάζει ένα δεύτερο κι αυτός του λέει ότι είναι σαν καρύδι, ενώ ένας τρίτος το βλέπει σαν αυγό.
Προς το τέλος του Ι7ο αιώνα, με την υποκίνηση και την υποστήριξη των Βενετών, εκδηλώθηκε μια από τις σημαντικότερες εξεγέρσεις του Ελληνισμού κατά των Τούρκων από το σκλάβωμα του Έθνους μέχρι την Εθνεγερσία του 1821.
Η Αθήνα στις αρχές του 19ου αιώνα δεν έμοιαζε σε τίποτε με μια τυπική μεγάλη πόλη της εποχής όπως η Τριπολιτσά ή το Ναύπλιο. Οι κατοικίες γύρω από την Ακρόπολη ήταν απλωμένες στο χώρο σε μια αραιή και άναρχη διάταξη. Οι Αθηναίοι ασχολούνταν κυρίως με το εμπόριο και με χειρωνακτικά επαγγέλματα, ενώ ήταν άοπλοι και εντελώς άσχετοι με τα πολεμικά έργα.
Οι Έλληνες κάτοικοι της ζούσαν κυκλικά από την Ακρόπολη υπό την συνεχή καταπίεση των Τούρκων της περιοχής που ζούσαν ανάμεσα τους ένοπλοι. Οι Τούρκοι στο σύνολο τους δεν ήταν πάνω από 600 σε σύνολο 11.000 κατοίκων, για τον λόγο αυτό η θέση τους ήταν ιδιαίτερα επισφαλής σε περίπτωση γενικής εξέγερσης των ραγιάδων.
Η περιοχή γύρω από την Ακρόπολη διέθετε επίσης ένα ασθενές τείχος, που πάντως σε συνδυασμό με την τουρκική στρατιωτική παρουσία μπορούσε να αποκρούσει κάθε πιθανή επίθεση.
| |||
Το 1907 μετονομάστηκε σε Αμφιλοχία και αναγνωρίστηκε ως Δήμος το 1946. Οι πρώτοι κάτοικοι της πόλης εγκαταστάθηκαν στις παρυφές του όρους Πλατός, Δυτικό τμήμα της πόλης, ερχόμενοι λίγο πριν την επανάσταση του 1821, από το ερημωμένο σήμερα μεσαιωνικό χωριό της Αμβρακιάς, που βρίσκεται 2 χλμ. δυτικά από το βόρειο άκρο της λίμνης Αμβρακίας. Η Αμβρακιά καταστράφηκε το 1825.
Ο Μήτρος Σκυλοδήμος (1804-1871) ήταν αγωνιστής της επανάστασης του
1821 από την Αιτωλοακαρνανία, μετέπειτα στρατιωτικός στο νεοϊδρυθέν
Ελληνικό κράτος όπου έφτασε το βαθμό του συνταγματάρχη και βουλευτής
Βάλτου το 1850 και το 1862.
Γεννήθηκε το 1804 στο Σύντεκνο, σημερινό Πατιόπουλο της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, από μεγάλη και δυνατή αρματολική οικογένεια. Ο πατέρας του Γερο-Σκυλοδήμος, ήταν ενεργό μέλος της Φιλικής Εταιρείας και το πιθανότερον ήταν αυτός ο οποίος αναφέρεται ως Σκυλοδήμος, στην σύναξη των καπεταναίων στην Λευκάδα το 1807 υπό τον Ιωάννη Καποδίστρια .
Σκηνοθεσία: Σπύρος Ζιάγκος Συγγραφέας: Σπύρος Περεσιάδης Σενάριο: Σπύρος Ζιάγκος Φωτογραφία: Χάρης Τσαμπουναράς, Γιώργος Τσακίρης (I) Μουσική σύνθεση: Διονύσης Κούκης Παραγωγός: Σπύρος Ζιάγκος Ηθοποιοί: Άννα Ιασωνίδου, Παύλος Λιάρος, Μαλαίνα Ανουσάκη, Ρένα Γαλάνη, Σπύρος Παππάς (I), Περικλής Χριστοφορίδης, Φραγκούλης Φραγκούλης, Έρση Δοξακοπούλου, Γιάννης Χειμωνίδης, Ελπίδα Μπραουδάκη, Πάνος Νικολακόπουλος, Κώστας Κοσμόπουλος, Κώστας Κωνσταντινίδης, Νίκος Δούκας
Τα κλέφτικα τραγούδια δημιουργούνται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και ιδιαίτερα την εποχή που αρχίζει έντονα η δράση των Ελλήνων Κλεφτών.
Ο λαογράφος και μελετητής του δημοτικού τραγουδιού Νικόλαος Πολίτης, σε έκδοσή του το 1914, κατατάσσει σε ξεχωριστή κατηγορία αυτό το είδος. Είναι τραγούδια που τα έπλαθαν και τα έλεγαν συνήθως λαϊκοί τραγουδιστές σε πανηγύρια και άλλες εκδηλώσεις, κατά τους χρόνους της δράσης των Κλεφτών.
Πολλά από αυτά τα δημιουργούσαν αυτοσχεδιάζοντας στα λημέρια τους και τους χρωστάμε τη διαφύλαξη γεγονότων και ανδραγαθημάτων στη διάρκεια της Επανάστασης. Εγκωμιάζουν τα έργα αλλά και διεκτραγωδούν τη σκληρή ζωή τους, αναφερόμενα, τα περισσότερα, σε συγκεκριμένα πρόσωπα και κατορθώματα, αλλά και στα θέματα αυτά γενικά. Κοιτίδα τους υπήρξε η Στερεά Ελλάδα (κατ’ εξοχήν) και η Πελοπόννησος, χωρίς να αποκλείεται και ο υπόλοιπος ηπειρωτικός ελλαδικός χώρος.
 |
| Ο περίφημος πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη που φιλοτεχνήθηκε το 1855 και που κρύβει μια ιδιαίτερη ιστορία. Αφορά στην επίσκεψη του Καραϊσκάκη στο στρατόπεδο των Ελλήνων στην Καστέλλα. Από το ταμπούρι του Γιαννάκη Νοταρά οι Έλληνες οπλαρχηγοί παρατηρούν κάτω το Βοϊδολίβαδο (σημερινό Νέο Φάληρο) και όλη την έκταση που απλώνεται μέχρι το Κάστρο της Αθήνας. |
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης μετά την πτώση της Ιεράς Πόλης του Μεσολογγίου, έλαβε εντολή από την Διοίκηση να εκστρατεύσει στην Αττική για να προστρέξει σε βοήθεια στο Κάστρο των Αθηνών εντός του οποίου βρίσκονταν πολιορκημένοι οι Έλληνες.
Πήγε πρώτα στο Ναύπλιο όπου έπρεπε να υπερνικήσει πολλά εμπόδια, αλλά κατάφερε εκεί να ανακηρυχθεί Γενικός Αρχηγός της Στερεάς Ελλάδος. Αναχώρησε στις 19 Ιουλίου 1826 από το Ναύπλιο με προορισμό τη Σαλαμίνα.
