Ο διοικητής μιας μονάδας μαθαίνει τα δυσάρεστα: η κόρη του έχει γίνει η «επίσημη αγαπημένη» ολόκληρου του λόχου. Έξαλλος, αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του με ένα πανούργο σχέδιο.
Πάει στην κόρη του και της λέει αυστηρά: «Απόψε, θα βάλεις κρυφά ένα ξυραφάκι εκεί που ξέρεις, στο νινι σου... και δεν θα βγάλεις κιχ!»
Την άλλη μέρα το πρωί, σημαίνει συναγερμός. Ο λόχος παρατάσσεται στην αναφορά και ο διοικητής, με το βλέμμα του εκδικητή, δίνει τη διαταγή: «Γδυθείτε όλοι! Τώρα!»
Αρχίζει να περνάει επιθεώρηση ένας-ένας. Το θέαμα; Τραγικό.
Ο πρώτος φαντάρος, «λαβωμένος» ελαφρά.
Ο δεύτερος, με επίδεσμο.
Ο τρίτος, με βαθιά τομή. Όλοι τους είχαν πέσει στην παγίδα.
Φτάνει όμως στον τελευταίο φαντάρο στην ουρά. Τον κοιτάζει εξονυχιστικά: Άθικτος! Ο διοικητής λάμπει από χαρά που βρήκε έναν ηθικό στρατιώτη.
«Μπράβο σου, παλικάρι μου!» του λέει συγκινημένος. «Είσαι ο μόνος με ακέραιο χαρακτήρα και σωστή πειθαρχία. Σου δίνω 20 μέρες τιμητική άδεια και σε προτείνω για έπαινο!»
Ο φαντάρος μένει στην προσοχή, ανέκφραστος και «σφιγμένος». «Πώς σε λένε, αγόρι μου;» ρωτάει ο διοικητής. Ο φαντάρος... μούγκα.
«Ανάπαυση, παιδί μου, μη φοβάσαι! Πες μου το όνομά σου να το γράψω στην άδεια!» επιμένει ο διοικητής.
Και τότε ο φαντάρος, με τρομερή προσπάθεια, ανοίγει το στόμα του και βγάζει έναν ακατάληπτο ήχο: «Α-α-α-ου-ου... (μου-κο-ψε-τη-γ-λω-θα!)»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου