Ένας τύπος με ύψος που μετά βίας ξεπερνούσε το ένα μέτρο, μπαίνει σε ένα κατάστημα ρούχων. «Θα ήθελα μια βερμούδα, αλλά σε πολύ μικρό μέγεθος», λέει στην πωλήτρια.
Εκείνη, αποφασισμένη να μην αφήσει τον πελάτη να φύγει με άδεια χέρια, ξεθάβει από την αποθήκη το πιο μικρό νούμερο που υπήρχε – κάτι που έμοιαζε περισσότερο με παιδικό.
Ο άντρας μπαίνει στο δοκιμαστήριο και, μετά από λίγο, βγαίνει έξω. Η πωλήτρια, βλέποντάς τον, αρχίζει τις κολακείες: «Κύριε μου, είναι λουκούμι πάνω σας! Σαν να ράφτηκε για εσάς! Το στρώσιμο είναι απλά ιδανικό!»
Εκείνος κοιτάζεται στον καθρέφτη με μια δόση αμφιβολίας: «Λέτε, ε; Δεν είναι λίγο... κάπως;»
«Τι λέτε τώρα;» επιμένει εκείνη με επαγγελματικό ενθουσιασμό. «Δεν πρόκειται να βρείτε άλλη βερμούδα να κάθεται τόσο καλά στο σώμα σας!»
Κι ο τύπος της απαντάει με παράπονο: «Κοιτάξτε, δεν λέω, ωραίο το χρώμα, ωραίο και το ύφασμα... αλλά να, με στενεύει λίγο στις μασχάλες!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου