Ξηρομερίτες Λησμονημένοι Μαχητές του 1940..

Το ΕΠΟΣ του ’40 το έγραψαν αναντίρρητα με το αίμα τους, Έλληνες της διπλανής πόρτας, στρατιώτες που προτίμησαν να πεθάνουν παρά να προδώσουν τα ιδανικά της πατρίδας στην οποία γεννήθηκαν και τάχθηκαν να υπηρετήσουν. 

Παιδιά από τα χωριά της Ελλάδος, όπως: αγροτόπαιδα, ψαράδες, δάσκαλοι , λογιών λογιών γραμματιζούμενοι εκείνης της εποχής, απλοί πολίτες χωρίς περγαμηνές από «γαλαζοαίματες» καταγωγές ή μεγάλα τζάκια, έτρεξαν στο καθήκον και είπαν ΠΑΡΩΝ και, πολέμησαν τον Ιταλικό φασισμό στα ελληνοαλβανικά σύνορα ως στρατιώτες της ένδοξης VIII Μεραρχίας και των 42 Συνταγμάτων που έγραψαν αμφότεροι ηρωικές σελίδες δόξας.

Την 5η πρωινή της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Διοικητής της VIII (8ης) Μεραρχίας, Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, εξέδωσε την ημερήσια διαταγή και ο πόλεμος, πλέον, ως αναπόφευκτο γεγονός, ήδη είχε αρχίσει.

«Αξιωματικοί και οπλίτες της 8ης Μεραρχίας αμυνθήτε του πατρίου εδάφους μετά φανατισμού εναντίον του επιδρομέα όστις θέλει προσβάλη ημάς υπούλως και ανάνδρως. Αναμνησθήτε των ενδόξων παραδόσεων του Έθνους μας και πολεμήσατε μετά λύσσης κατά του ανάνδρου εχθρού όστις τόσον ατίμως και ανάνδρως θέλει να προσβάλη τούτο. Διείξατε εις αυτόν ότι είμεθα εις θέσιν να δώσωμεν την δέουσαν απάντησιν, όπως έδωσαν και οι Πρόγονοί μας εις τους επιδρομείς Πέρσας

Ώρα 5η. Ιωάννινα : τη 28 Οκτωβρίου 1940

ΧΑΡΑΛ. ΚΑΤΣΙΜΗΤΡΟΣ , ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ»

Η ημερησία Διαταγή της 28ης Οκτωβρίου 1940, της 8ης Μεραρχίας, υπογεγραμμένη από τον υποστράτηγο Χαράλαμπο Κατσιμήτρο

Ο ταγματάρχης, Ιωάννης Θεοδ. Καραβίας, όταν κηρύχτηκε ο Ελληνο-Ιταλικός πόλεμος, υπηρετούσε στο 3ο Γραφείο του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας (ΤΣΔΜ) όταν πήρε εντολή από τον διοικητή του , Βασίλη Βραχνό , ν’ αναχωρήσει για το Επταχώρι , προκειμένου ν΄ αποκαταστήσει τις κομμένες επικοινωνίες ανάμεσα στη Στρατιά και το απόσπασμα της Πίνδου. Με τον σοβαρό τραυματισμό του Κων. Δαβάκη (2 Νοεμ.1940) , ο Ξηρομερίτης ταγματάρχης Ιωάννης Θεοδ. Καραβίας (καταγόμενος από Παναγούλα Ξηρομέρου) αναλαμβάνει τη διοίκηση του Συντάγματος και αντιμετωπίζει νικηφόρα την επίλεκτη καταδρομική Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια» και κατέγραψε στο ενεργητικό του την πρώτη μεγάλη επιφανή νίκη των Ελλήνων στη μάχη της Πίνδου. Η δε Μεραρχία «Τζούλια» του Ιταλού φασίστα Μουσολίνι, τρέπεται σε φυγή ατάκτως, ενώ εκατοντάδες στρατιώτες της παραδίνονται και πιάνονται αιχμάλωτοι. Ο Καραβίας στέφεται με δάφνες και γίνεται κυρίαρχος του Σμόλικα με συνεχείς επιτυχημένες αντεπιθέσεις και νίκες για το ελληνικό στράτευμα .

Ο δε έφεδρος Λοχαγός, Επαμεινώνδας Χόρτης από τη Ζαβέρδα (Πάλαιρος Βονίτσης), σκοτώνεται ηρωικά στη μάχη της Μπολένας στις 25-26 Ιανουαρίου 1941……..

Εκατοντάδες Αξιωματικοί – υπαξιωματικοί και οπλίτες, καταγόμενοι από τα χωριά της επαρχίας Βονίτσης και Ξηρομέρου, συμμετείχαν στο ΕΠΟΣ του ΄40 και άλλοι εξ αυτών επέζησαν και άλλοι άφησαν τα κορμιά τους άθαφτα, αλιβάνιστα, ατύμβευτα στα βουνά της Αλβανίας. Δεν κύλησε για χάρη τους κανένα δάκρυ…δεν άναψε γι αυτούς κανένα κερί, όπως το πρεπούμενο αγιοκέρι της εθνικής μνήμης!!!
Όμως, παρά ταύτα, ο άγνωστος λαϊκός στιχοπλόκος – στιχουργός, έγραψε και τραγούδησε, αλλά και τραγουδάει γι αυτούς τους Λησμονημένους μαχητές του Ξηρομέρου και της Ελλάδος γενικότερα που πολέμησαν ηρωικά στο Μέτωπο του 1940-41 το ακόλουθο δημοτικό τραγούδι, εις ένδειξη ευγνωμοσύνης στους νεκρούς που πολέμησαν και έμειναν άθαφτοι στα βουνά της Αλβανίας όπως π.χ: στη Γκαμπράλα, στη Βίγλα, στο Καλπάκι, στην Μπολένα, στη Χειμάρρα, στους Αγ. Σαράντα, στο Τεπελένι, στο Λάμποβο, στη Βράνιστα, στη Φτέρη, στο Κούτσι, στην Κουλουρίτσα, στο Πικέρνι, στην Κακαβιά, στο Γκόλικο, στον Κώτσικα, στη Χόρμοβα, στους Καλαράτες, στο Δέλβινο, κ.λπ.

Το παρακάτω τραγούδι, ακούγεται εκτενώς και σήμερα σε πολλά χωριά του Ξηρομέρου:

Διαβάστε την συνέχεια πατώντας εδώ: iaitoloakarnania.gr...