Το καλοκαίρι του 1917 κορυφωνόταν η εμφύλια διαμάχη Φιλοβασιλικών και Βενιζελικών. Στη διαμάχη είχαν επέμβει οι ξένες δυνάμεις προσπαθώντας να βάλουν την Ελλάδα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Entente (Αντάντ).

Μία από αυτές τις παρεμβάσεις ήταν η επέμβαση του Γαλλικού Στρατού σε πόλεις της Δυτικής Ελλάδας. Με αιχμή του δόρατος ένα σώμα 150 Σενεγαλέζων στρατιωτών, οι οποίοι προέρχονταν από την αντίστοιχη αφρικανική γαλλική αποικία, οι Γάλλοι εισέβαλαν σε Πρέβεζα, Λευκάδα και Ιόνια Νησιά.

Τα στρατιωτικά αυτά αποσπάσματα εκδίωξαν όσους από τις τοπικές αρχές δήλωναν πίστη στον τότε Βασιλιά Κωνσταντίνο. Ο τελευταίος είχε ταχθεί υπέρ της ουδετερότητας της Ελλάδος, κάτι που όπως απεδείχθη θα απέβαινε καταστροφικό για τα συμφέροντα της χώρας, αφού οι νικητές δεν θα ήταν οι Κεντρικές Δυνάμεις αλλά η Entente.

Από την άλλη, η Γαλλική Φρουρά των Σενεγαλέζων στρατιωτών και άλλων που προέρχονταν από τις γαλλικές αποικίες είχε αμφιλεγόμενη παρουσία στην περιοχή, ενώ υπάρχουν αναφορές και για επεισόδια από πλευράς τους.

Γάλλοι Σενεγαλέζοι στρατιώτες κατά την περίοδο της επέμβασης στη Δυτική Ελλάδα

Γάλλοι Σενεγαλέζοι στρατιώτες (Tirailleurs Sénégalais) κατά την περίοδο της εμπλοκής τους στη Δυτική Ελλάδα.

Οι Σενεγαλέζοι και η εμπλοκή της Αιτωλοακαρνανίας

Έτσι, η εφημερίδα Εμπρός στο φύλλο της 4-4-1917 μας πληροφορεί για τη διαφυγή του Ενωματάρχη της Ιθάκης στην Πάλαιρο (Ζαβέρδα).

Ομοίως, η αναφορά του Ειρηνοδίκη Πρεβέζης που διασώζεται στα αρχεία του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών μιλά για εγκατάσταση του Πρωτοδίκη και Ειρηνοδίκη Πρεβέζης στην Αμφιλοχία.

Στην αιτωλοακαρνανική πόλη του Αμβρακικού βρήκε ομοίως καταφύγιο μερίδα των Αστυνομικών δυνάμεων της Πρεβέζης, σύμφωνα με αναφορά του υποστράτηγου της ΙΧ Μεραρχίας.

Οι επαναστατικές δυνάμεις μαζί με τους Σενεγαλέζους Γάλλους στρατιώτες είχαν κηρύξει την έκπτωση του βασιλιά στις περιοχές που καταλάμβαναν. Οι υποστηριχτές του βρήκαν πρόσφορο έδαφος στην Αιτωλοακαρνανία, όπου τότε οι φιλοβασιλικοί είχαν ισχυρά ερείσματα.

📜 Ιστορικές Πηγές & Τεκμήρια

Πληροφορίες αντλήθηκαν από τα ιστορικά φύλλα της εφημερίδας «Εμπρός» και τα επίσημα Αρχεία του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.