Μετά από 10 χρόνια γάμου, μια παντρεμένη γυναίκα άρχισε να παρατηρεί επίμονα ότι ο γιος τους δεν έμοιαζε καθόλου, μα καθόλου, ούτε σε εκείνη ούτε στον άντρα της...
Γεμάτη ανησυχία, κρυφές υποψίες και μαύρες σκέψεις, αποφασίζει τελικά να κάνει ένα τεστ DNA. Όταν βγαίνουν τα αποτελέσματα, επιβεβαιώνεται ο χειρότερος φόβος της: Η συμβατότητα είναι μηδενική! Το παιδί δεν είναι βιολογικά δικό τους!
Τρέχει πανικόβλητη, με λυγμούς και δάκρυα στα μάτια στον σύζυγό της, κρατώντας το χαρτί των εργαστηρίων και του φωνάζει συντετριμμένη:
Ο άντρας της, με μια απίστευτη απάθεια και απόλυτη ψυχραιμία, κατεβάζει την εφημερίδα του, τη κοιτάζει στα μάτια και της λέει:
— «Τι να θυμηθώ, χριστιανέ μου;» ουρλιάζει εκείνη εκτός εαυτού.
Ένας κάπως... αφελέστατος νεαρός παντρεύεται και μετά από λίγο καιρό η γυναίκα του φέρνει στον κόσμο ένα πανέμορφο αγοράκι.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, γεμάτος ανησυχία και απορία, αποφασίζει να γράψει ένα γράμμα στη μάνα του στο χωριό για να της ζητήσει συμβουλή:
Η μάνα, μόλις διαβάζει το γράμμα, σταυροκοπιέται, τραβάει τα μαλλιά της με την απύθμενη αφέλεια του γιου της και του απαντάει αμέσως χωρίς να χάσει χρόνο:
Τα κέρατα όμως, γιόκα μου, τα έβγαλες μόνο εσύ!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου