Stop. ΟΧΙ άλλη γυναικοκτονία. Όχι άλλη σιωπή. Όχι άλλη γυναίκα χαμένη από χέρια που έλεγαν πως αγαπούν.
Κάθε φορά που μια γυναίκα δολοφονείται, η κοινωνία μας μικραίνει. Σκοτεινιάζει. Κάτι μέσα μας σπάει και δεν ξανακολλάει. Δεν είναι τραγωδία. Δεν είναι πάθος. Δεν είναι κακιά στιγμή. Είναι έγκλημα. Είναι βία. Είναι η πιο ωμή υπενθύμιση ότι κάπου, σε κάποιο σπίτι, μια γυναίκα φώναξε «βοήθεια» και κανείς δεν την άκουσε.
Και όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτά συμβαίνουν αλλού, η πραγματικότητα μας χτυπάει στο πρόσωπο. Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει ένα όνομα, ένα χαμόγελο, μια ζωή που κόπηκε απότομα. Η λύπη γίνεται θυμός. Ο θυμός γίνεται φωνή. Και η φωνή γίνεται απαίτηση: Stop. ΟΧΙ άλλη γυναικοκτονία.
Αυτοί οι αριθμοί δεν είναι στατιστική. Είναι κραυγή. Είναι ονόματα που δεν θα ξανακουστούν, φωνές που σώπασαν, ζωές που κόπηκαν απότομα. Και όσο υπάρχουν γυναίκες που κινδυνεύουν, η φωνή μας δεν πρέπει να χαμηλώσει ούτε για μια στιγμή.
Για όλες όσες χάθηκαν. Για όλες όσες κινδυνεύουν. Για όλες όσες ζουν με φόβο. Για όλες όσες δεν θα ξαναμιλήσουν. Εμείς θα μιλήσουμε για εκείνες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου