Όσα πρέπει να γνωρίζουν οι παραγωγοί για τον δεύτερο σημαντικότερο εχθρό μετά τον δάκο.
Ο πυρηνοτρήτης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εχθρούς της ελληνικής ελαιοκαλλιέργειας, προκαλώντας κάθε χρόνο σοβαρές απώλειες στην παραγωγή, ιδιαίτερα όταν οι καιρικές συνθήκες ευνοούν την ανάπτυξή του και δεν λαμβάνονται έγκαιρα μέτρα προστασίας.
«Μετά τον δάκο, ο πυρηνοτρήτης είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός της ελιάς.»
Το έντομο εμφανίζει τρεις γενεές μέσα στο έτος, με κάθε μία να αναπτύσσεται σε διαφορετικό σημείο του δένδρου. Η πρώτη γενεά είναι η ανθόβια, η δεύτερη η καρπόβια και η τρίτη η φυλλόβια.
Ο βιολογικός κύκλος του πυρηνοτρήτη εξηγεί και τη δυσκολία αντιμετώπισής του. Το ακμαίο έντομο έχει μήκος 6-7 χιλιοστά, ενώ η προνύμφη φτάνει τα 7-10 χιλιοστά και έχει πράσινο-καστανό χρώμα.
Καθοριστικό ρόλο παίζουν οι κλιματολογικές συνθήκες. Τα αυγά και οι νεαρές προνύμφες είναι ευαίσθητα στη χαμηλή υγρασία και στις υψηλές θερμοκρασίες, γι’ αυτό και το έντομο δεν εμφανίζεται έντονα σε πολύ θερμές και ξηρές περιοχές.
Η σοβαρότερη ζημιά προκαλείται από την καρπόβια γενεά. Οι προνύμφες εισχωρούν στο μεσοκάρπιο, καταστρέφουν τα αγγεία μεταφοράς θρεπτικών στοιχείων και ο καρπός μαραίνεται, ζαρώνει και πέφτει πρόωρα.
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση, σημαντική είναι η παρακολούθηση των πληθυσμών μέσω φερομονικών παγίδων. Όπου δεν υπάρχουν, συνιστώνται δύο βασικοί ψεκασμοί: στο στάδιο του «κροκιάσματος» και στο στάδιο του «σκαγιού».
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η έγκαιρη φυτοπροστασία είναι κρίσιμη για τη διατήρηση της παραγωγής και του εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου