 |
| Παναγιώτης Ζωγράφος (1790-μετά το 1840 ή 1843), Η μάχη της Λαγκάδας (18
Ιουνίου 1822), Κομπότι (10 Ιουνίου 1822) και Πέτα (4 Ιουλίου 1822) [photo:lifo.gr] |
Τιμή
και δόξα στους ελάχιστους εκείνους που σαν σήμερα πριν 200 χρόνια
αναχαίτισαν στο Μακρυνόρος, την υπό τον Ισμαήλ Πλιάσα Τουρκική δύναμη
και κατέγραψαν την πρώτη σημαντική νίκη στις "Δυτικές Θερμοπύλες" του
Βάλτου.
Τιμή
και δόξα σε εκείνη την πεισματώδη -κατά τον Παλαιών Πατρών Γερμανό -
μάχη, των μεν εχθρών επιμενόντων να κυριεύσουν την διάβαση, των δε
Ελλήνων εναντιουμένων να τούς βιάσουν να οπισθοδρομήσουν καταδιώκοντάς
τους.
Τιμή,
στη μάχη αυτή όπου - κατά τον Γ. Αινιάνα - οι καπεταναίοι του Βάλτου
Ανδρ. Ίσκος και Ραδοβιζίου Γώγος Μπακόλας, έκλεισαν τον δρόμο του
Μακρυνόρους και αντεστήσαντες τον Ισμαήλ και Μπεκήρ Τζογαδόρο οίτινες
είχον διαταγήν να εισέλθουν εις την Ακαρνανίαν, να οπισθοδρομήσουν.
Τιμή
και δόξα σε όλους εκείνους -που κατά τον Μακρυγιάννη- πρωτοθυσιάστηκαν,
οπού αγωνίστηκαν σαν λιοντάρια εις την Λαγκάδα του Μακρυνόρους οπού οι
θέσεις αυτές είναι τα κλειδιά σου. Ένα η πόρτα του Μακρυνόρους και η
άλλη των Θερμοπυλών...
Τιμή
σε εκείνους - που κατά τον Λέον Εζέ - δεν έχασαν τότε κανένα βόλι, και
υποχρέωσαν τον μεν Ισμαήλ Πλιάσα με όλον του το στράτευμα να
αποτραβηχτεί, τα δε βουνά του Βάλτου για μια ακόμη φορά να γίνουν η
"Boulevard" της Ελλάδος.
--
και: δια της ασφαλούς εκείνης φυλάξεως - κατά τον Χέρτσβεργ - οι
Οθωμανοί δεν διέβησαν πλέον, ή παρέλθη έτος και ο επαναστατικός αγών
πολλάς ηρρύσατο ωφελείας...
Ευτυχώς που όλοι εμείς οι νεότεροι δεν ξεχάσαμε την εντολή του στρατηγού Μακρυγιάννη: "Πατρίς· να τους θυμάσαι και να τους λαμπρύνεις..."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου