Του Λίνου Υφαντή,
Ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων βρίσκονταν σε δύσκολη θέση όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 διότι είχε να αντιμετωπίσει τα στρατεύματα του Σουλτάνου. Αποκλεισμένος στα Ιωάννινα έκανε απέλπιδες προσπάθειες να έρθει σε συνεννόηση με τους Έλληνες Επαναστάτες, οι οποίοι ήδη είχαν πάρει την τύχη του αγώνα στα χέρια τους. Μία από αυτές έγινε μέσω μιας μυστικής επιστολής στο Βραχώρι και το Μεσολόγγι.
Η αποστολή αυτή έγινε τον Οκτώβριο του 1821. Ο Αλή Πασάς είχε ήδη περιοριστεί στο παλάτι του στα Ιωάννινα από τα στρατεύματα του Χουρσίτ, απεσταλμένου της Πύλης. Εκεί είχε συγκεντρώσει τους θησαυρούς του αλλά και πολλά βαρέλια πυρίτιδας απειλώντας να δώσει εντολή για ανατίναξη αν γινόταν έφοδος, πράγμα που δεν ευχαριστούσε τον Χουρσίτ που εποφθαλμιούσε την περιουσία του εχθρού του.
Βλέποντας ο Αλή Πασάς το αδιέξοδο που είχε περιέλθει έστειλε τον ίδιο μήνα τον απεσταλμένο του Thair Abashi στο Μεσολόγγι και το Βραχώρι “να εξετάσει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους Ρωμιούς”.
Φτάνοντας όμως ο απεσταλμένος του στο Βραχώρι κατάλαβε αμέσως ότι οι Έλληνες επαναστάτες δε θα έκαναν σε καμία περίπτωση συνεργασία με αυτόν ή με οτιδήποτε πρέσβευε μουσουλμανικό στοιχείο σύμφωνα πάντα με την ερμηνεία που έδωσε ο απεσταλμένος του. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι “μόλις έφτασε εκεί, βρήκε Τουρκάλες γυναίκες να έχουν βαφτιστεί Χριστιανές, τους τοπικούς Τούρκους να έχουν εξοντωθεί καθώς και τα τζαμιά να έχουν ερειπωθεί και να βεβηλωθεί”.; Όλη αυτή η εικόνα σε συνδυασμό με την πίεση που δέχονταν από τα στρατεύματα του Χουρσίτ έκαναν τελικά πολλούς συνεργάτες του Αλή Πασά να επιλέξουν το στρατόπεδο του Χουρσίτ και της Οθωμανικής Πύλης.
Εν τέλει η απέλπιδα αυτή προσπάθεια του Αλή Πασά ήταν και η τελευταία ίσως για να συνεννοηθεί με τους Έλληνες, οι οποίοι δεν το δέχονταν. Ένα μήνα μετά, το Νοέμβριο του 1821 ο Αλής είχε μείνει με ελάχιστους άνδρες κλεισμένους στο Κάστρο του στα Ιωάννινα έως την τελική εξόντωση του τον Γενάρη του 1822.
Με πληροφορίες από:
Krzysztof Popek, Τhe emigration of Muslims from the greek state in the 19th Century. An outline. BALCANICA POSNANIENSIA xxVII, Poznań 2020. doi.org/10.14746/bp.2020.27.7
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου