Φίλοι μου σήμερα θα σας αποδείξω ότι η ελιά δεν είναι "ευλογημένο δέντρο" για όλους.
Ξεκίνησα από την Αθήνα με τον αδελφό μου για την Φιλιππιάδα μια μέρα πριν την καραντίνα για να μαζέψουμε τις ελιές .
Βενζίνες και διόδια τουλάχιστον 160 ευρώ πήγαινε - έλα. Για λάδια και βενζίνη ξυλοκοπτικού, κονταροπρίονου και για το μηχάνημα που τινάζει τις ελιές από τις κλάρες 40 ευρώ. Αγοράσαμε δύο καινούργια ελαιόπανα 70 ευρώ. Για φαγητό τουλάχιστον 200 ευρώ (100 ευρώ ο καθένας) Για αλεστικά στο ελαιοτριβείο 90 ευρώ.
Στο χωριό μένει η οικογένεια της αδελφής μου και έτσι δουλεύαμε 4 άτομα από τις 9:30 π.μ. έως τις 5:00 μμ., συνολικά είκοσι μεροκάματα.
Μαζέψαμε 1350 κιλά καρπό και πήραμε 153 κιλά λάδι.( Η φετινή χρονιά δεν είχε καλή απόδοση). Πήραμε δηλαδή από 51 κιλά λάδι η κάθε οικογένεια και μας "βγήκε η πίστη".
Ευλογημένο δέντρο και καρπός είναι η ελιά για αυτούς που είναι επιστάτες και τις μαζεύουν εργάτες και βγάζουν και 3 έως 4 τόννους λάδι.
Όσο ζούσανε οι γονείς μας πηγαίναμε για να περάσουμε μαζί τους 8-10 ημέρες, να τους βοηθήσουμε γιατί θα παιδεύονταν να τις μαζέψουν, για να κόψουμε και να τους κουβαλήσουμε ξύλα για το τζάκι. Τώρα που "χάθηκαν" αν δεν πάμε να τις μαζέψουμε θα μας σχολιάζει όλο το χωριό: "Μμμ , δεν τους αρέσει το λάδι από το χωριό", θέλουν να το αγοράσουν ή "τι πάλευε και κουράζονταν ο ...συγχωρεμένος...τρίζουν τα κοκκαλά του" αφού τα παιδιά του τώρα μεγαλοπιάνονται, έχουν αφήσει το σπίτι κλειστό.
Όχι πέστε μου πόσοι από εσάς έχετε κάνει αυτές τις σκέψεις αλλά δεν τις εκφράζετε σε κανέναν για να μην γίνετε "σουργούνι" στο χωριό.
Σημείωση: Πηγαίνω εδώ και πολλά χρόνια και θα ξαναπάω να μαζέψω τις ελιές, γιατί τόσα έξοδα και τόσος κόπος εξαργυρώνονται με μία εβδομάδα μόνος, (χωρίς την γυναίκα σου), να "τσιπουριάζεσαι" κάθε βράδυ με τους φίλους και συγχωριανούς σου. (Φέτος όμως μόνο πατρικό σπίτι ελέω κορονοϊού)
Τα είπα και ξαλάφρωσα
Και του χρόνου με υγεία
Χριστόφορος Ευθυμίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου