Η τσουκνίδα στην αρχαιότητα έχαιρε μεγάλης αναγνώρισης από τους γιατρούς της εποχής.

Ο Διοσκουρίδης και ο Ιπποκράτης οι οποίοι την ανακάλυψαν, την χρησιμοποιούσαν για την αντιμετώπιση και την ανακούφιση πολλών συμπτωμάτων και ασθενειών. Ο Ιπποκράτης σε ειδική συγγραφή βιβλίων με βάση τα βότανα και τα οφέλη τους ανέφερε 60 διαφορετικές φυσικές θεραπείες για διάφορες ασθένειες με βάση το φυτό αυτό, ενώ ο Γαληνός την συνιστούσε ως διουρητικό και καθαρτικό.

Με καταγωγή από την Ευρώπη η τσουκνίδα ανήκει στο γένος φυτών Urtica της οικογένειας Urticaceae. Το όνομα τους προέρχεται από το λατινικό ουσιαστικό uro που σημαίνει κάψιμο, ακριβώς λόγω του τσουξίματος που προκαλεί όταν έρχεται σε επαφή με το δέρμα. Υπάρχουν περισσότερα από 500 είδη σε όλο τον κόσμο, στην Ελλάδα όμως ευδοκιμεί ιδιαίτερα λόγω του κλίματος και της χλωρίδας της χώρας μας.

Ποιες είναι οι θεραπευτικές ουσίες της τσουκνίδας;

Είναι πλούσια σε βιταμίνες A, C, E, Κ, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, φυλλικό οξύ.
Επίσης είναι πλούσια σε καλά λιπαρά οξέα.
Προδίδει στον οργανισμό ασβέστιο.
Περιέχει ομάδα ισχυρών αντιοξειδωτικών ουσιών τα φλαβονοειδή.
Περιέχει φυτικό σίδηρο.
Περιέχει πολλά ιχνοστοιχεία όπως κάλιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, σελήνιο και ψευδάργυρο, σε αρκετά μεγάλες συγκεντρώσεις.
Περιέχει επίσης και πολλά φυτοχημικά στοιχεία όπως το λυκοπένιο, β-καροτένιο, καφεϊκό οξύ και βεταΐνη, ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση έναντι της δημιουργίας ελεύθερων ριζών.
Η απουσία οξαλικού οξέος και οξαλικών αλάτων στο φυτό αυτό, βοηθά στην απορρόφηση ακόμα περισσότερης ποσότητας σιδήρου από τον οργανισμό, κάτι που δεν συμβαίνει με όλα τα λαχανικά που περιέχουν φυτικό σίδηρο, με αποτέλεσμα να τα τρώμε αλλά να μην απορροφούμε τον σίδηρο τους.
Επιπλέον, έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C που βοηθά ακόμα περισσότερο στην ολική απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό.
Η περιεκτικότητα της σε σεκρετίνη, διεγείρει το πάγκρεας για την παραγωγή ινσουλίνης βοηθώντας στη διατήρηση της ευγλυκαιμίας στους διαβητικούς.
Η ισταμίνη που περιέχει, προσφέρει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση στα παρασκευάσματα και τα καταπλάσματα από το φυτό αυτό, ικανή να ανακουφίσει συμπτώματα φλεγμονών.

τσουκνίδα

Ποιες είναι οι θεραπευτικές ιδιότητες της τσουκνίδας;

Η περιεκτικότητα της τσουκνίδας, των καταπλασμάτων, των αφεψημάτων και των διατροφικών παρασκευασμάτων που μπορούμε να φτιάξουμε από αυτή στις παραπάνω ουσίες, της προσδίδουν θεμελιώδεις για την θεραπευτική ιατρική ιδιότητες :

Η τσουκνίδα είναι βότανο στυπτικό,
αποχρεμπτικό,
τονωτικό,
αντιφλεγμονώδες,
αναλγητικό,
αιμοστατικό,
αντιδιαβητικό,
και με διουρητικές ιδιότητες.

Πως μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέρη του φυτού σε διαφορετικές κατά περίπτωση χρήσεις. Τα φύλλα, οι μίσχοι και η ρίζα της μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αφεψήματα, για την παρασκευή τσάι, βάμματος ή καταπλασμάτων.
Μπορεί όμως και να καταναλωθεί ως χορταρικό σε πολλές συνταγές και παρασκευές στην κουζίνα μας.
Η χρησιμοποίηση της τσουκνίδας παρόλα αυτά μπορεί να μην είναι ιδανική για διάφορες ασθένειες ή παθήσεις και για αυτόν τον λόγο καλό θα είναι να προηγείται η συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό, ιδίως αν λαμβάνουμε κάποιου είδους φαρμακευτική αγωγή.
Όπως όλα τα θεραπευτικά βότανα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να βοηθήσουμε την υγεία μας, έτσι και με την τσουκνίδα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, να μην κάνουμε υπερβολές στην χρήση και να μην θεωρούμε το οποιοδήποτε βότανο ή φυτό πανάκεια για όλα τα προβλήματα που απασχολούν την υγεία μας.

Νεστορή Βασιλική , Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

www.newsitamea.gr

Και μια συνταγη με τσουκνιδες....

Τσουκνιδόπιτα

7 φλ. τσαγιού αλεύρι
150 γρ. τσουκνίδα ξερή
αλάτι
1 σφηνάκι ξύδι
½ λίτρο ελαιόλαδο

αλεύρι -
αλάτι -
ξύδι -
ελαιόλαδο -

Εκτέλεση

Όσοι είχαμε την τύχη να παίζουμε στη φύση ως παιδιά, θυμόμαστε πολύ καλά το τσίμπημα της τσουκνίδας. Αυτό που δεν ξέραμε τότε, είναι το πόσο ευεργετική είναι - κατά τα άλλα - η δράση του τριχωτού φυτού Urtica Dioica με τα φύλλα σε σχήμα καρδιάς.

Η τσουκνίδα είναι πολύτιμη πηγή μετάλλων (σίδηρος, νάτριο, μαγγάνιο, ασβέστιο, κάλιο κ.α.), βιταμινών Α, Β και C και έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Η τσουκνίδα φυτρώνει παντού και κατά την περίοδο της κατοχής οι περίφημες στεγνόπιτες (τσουκνιδόπιτες) έσωσαν πολύ κόσμο από την πείνα. Σήμερα οι τσουκνιδόπιτες είναι αγαπημένη λιχουδιά για τους κατοίκους της Ηπείρου, της Θεσσαλίας αλλά και για τους Πόντιους. Η συνταγή είναι απλούστατη και το αποτέλεσμα …υπερνόστιμο!

Ξεκινάμε το ζύμωμα με τις 6 κούπες αλεύρι, το αλάτι, το ξύδι και 1 σφηνάκι λάδι. Ρίχνουμε σιγά - σιγά το νερό, μέχρι η ζύμη να γίνει αρκετά σκληρή για να μπορούμε να τη ζυμώσουμε.

Την πλάθουμε καλά και αφήνουμε το ζυμάρι στην άκρη να σταθεί, ώστε να μπορέσουμε να το ανοίξουμε.

Σε μια κατσαρολίτσα βάζουμε μισό λίτρο νερό και το βάζουμε να βράσει μαζί με 400 ml ελαιόλαδο και αλάτι. Στη συνέχεια, ρίχνουμε σιγά-σιγά τις τσουκνίδες, ανακατεύοντας συνέχεια με σύρμα για να χυλώσει η γέμιση της πίτας μας.

Για να χυλώσει πιο εύκολα, μπορούμε να προσθέσουμε λίγο αλεύρι.

Πάμε πίσω στο ζυμάρι. Αφού το αφήσαμε και ξεκουράστηκε, το κόβουμε σε έξι ίδια μπαλάκια και πλάθουμε το κάθε μπαλάκι ξεχωριστά για να μαλακώσει. Ανοίγουμε τα φύλλα με τον πλάστη μαζί με λίγο αλεύρι για να μη μας κολλήσει στο τραπέζι.

Τα πρώτα 3 τα λαδώνουμε, τα τοποθετούμε το ένα πάνω στο άλλο και τα βάζουμε στο ταψί που το έχουμε λαδώσει. Αδειάζουμε από πάνω την γέμιση, η οποία εν τω μεταξύ έχει κρυώσει. Εναποθέτουμε και τα άλλα 3 φύλλα που τα έχουμε λαδώσει κι αυτά μεταξύ τους, φτιάχνουμε τον κόθρο της πίτας (διπλώνουμε δηλαδή σαν κοτσίδα τις άκρες των φύλλων), την λαδώνουμε και ψήνουμε στους 200 βαθμούς για μισή περίπου ώρα!

Προσοχή μην ξεχαστούμε!

www.toarkoudi.gr