Η ειδική αυτή εκδήλωση θα γίνει στα πλαίσια των εκδηλώσεων «ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ 2015» που διοργανώνει το τμήμα «Αυτοέκδοση για συγγραφείς» των εκδόσεων «Συμπαντικές Διαδρομές». Στην εκδήλωση θα μιλήσει η συγγραφέας, ο εκδότης και οι καλεσμένοι.
Η κ. Καλογερογιάννη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμφιλοχία. Το 1994 τελειώνοντας το Λύκειο φοίτησε για ένα χρόνο σε κολέγιο της Αθήνας απ’ όπου έδωσε εξετάσεις και εισήχθη σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου στο τμήμα του «civil engineering». Από το 2003 έως το 2008 διατηρούσε κατάστημα στα Νέα Φλογητά Χαλκιδικής, ενώ παράλληλα εργάστηκε και ως μεσίτρια. Σήμερα ζει στα Νέα Φλογητά και παράλληλα με την συγγραφή μεγαλώνει τα τρία της παιδιά.
Ξεκίνησε τη συγγραφή από μικρή ηλικία στην αρχή με ποιήματα, μικρές ιστορίες, στίχους και αργότερα κατάφερε με την δημιουργική πένα της να γράψει μυθιστορήματα. Η συγγραφέας του μυθιστορήματος αποκαλύπτει στον «Μ» τις πηγές από τις οποίες εμπνεύστηκε, μιλώντας για τις πτυχές του πονήματός της, που πρόκειται να παρουσιάσει στο κοινό της γενέτειράς της.• Διαβάσαμε ότι ασχοληθήκατε από μικρή ηλικία με τη συγγραφή ποιημάτων και μικρών ιστοριών. Ποιο ερέθισμα των παιδικών σας χρόνων, σας έκανε να πιάσετε κόλλα και χαρτί και να αποτυπώσετε τις σκέψεις σας ;
Δεν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο ερέθισμα. Από μικρή “γέμιζα” το μυαλό μου με εικόνες, με πράγματα που άκουγα από τους γύρω μου και μου έκαναν εντύπωση, από δασκάλους και καθηγητές, από γείτονες και φίλους.”Φόρτωνα” το μυαλό μου με πληροφορίες και άφηνα την φαντασία μου να δουλέψει. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα την εντύπωση πως είχα πρόβλημα έκφρασης, νόμιζα πως άλλα ήθελα να πω και άλλα έλεγα. Το χαρτί μου έδινε την αίσθηση της ελευθερίας και της ηρεμίας ακόμα αυτό γίνεται έως και σήμερα, στο χαρτί αποτυπώνω όλα όσα θέλω να πω με ακρίβεια.
• Έχετε δηλώσει ότι αυτοί που σας βοήθησαν να ανοίξετε τα φτερά σας και αποτέλεσαν το έναυσμα για τη συγγραφή βιβλίων ήταν άνθρωποι του πνεύματος. Θα θέλατε να τους ονομάσετε; Με ποιον τρόπο σας προέτρεψαν;
Είχα την τύχη να γνωρίσω κάποιους αξιόλογους ανθρώπους. Δεν θα ξεχάσω σε μια επίσκεψή μου στο σπίτι ενός γνωστού σεναριογράφου, σκόρπια βιβλία παντού, ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, πόσο μεγάλη εντύπωση μου έκανε. Η ζωή τους, η κουλτούρα τους, το πάθος τους για τα βιβλία και η συγγραφή τους ήταν το έναυσμα για μένα ώστε να προχωρήσω παρακάτω δίχως να σκέφτομαι αν θα αρέσουν ή όχι αυτά που γράφω. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ό,τι έγραφα ήταν σχεδόν απόρρητο, το γνώριζα μόνο εγώ. Αυτοί οι άνθρωποι μου έδωσαν το θάρρος και την δύναμη να πιστέψω σε μένα και να αρχίσω να βγάζω από το συρτάρι τις ιστορίες που έγραφα καιρό. Οι άνθρωποι του πνεύματος αγαπάνε αυτό που κάνουν δεν το κάνουν για το κέρδος. Είναι πάθος δεν είναι δουλειά.
• Αναφέρατε πως πηγή έμπνευσής σας αποτελούν πραγματικά γεγονότα ή ιστορίες που έχετε ακούσει. Πίσω από το «Ένοχο χάδι» ποια ιστορία κρύβεται; Μιλήστε μας για το συγκεκριμένο βιβλίο.
Είναι αλήθεια το ότι πηγή έμπνευσής μου είναι ιστορίες που έχω ακούσει, διηγήσεις από ανθρώπους που έχουν βιώσει περίεργες καταστάσεις, ακόμα και ντοκιμαντέρ. Ακραίες καταστάσεις του σήμερα και του χθες, κακοποιήσεις και φόνοι, εκμετάλλευση σε όλα τα επίπεδα είναι πράγματα που με απασχολούν και δεν με αφήνουν αδιάφορη. Δεν είναι μόνο αυτό όμως. Ένα τραγούδι, μια λέξη, μια εικόνα θα είναι για μένα αφορμή να δημιουργήσω μια ολόκληρη ιστορία. Η φαντασία μου μπαίνει σε λειτουργία και αρχίζω να δουλεύω πάνω σε αυτό. Σχεδόν πάντα δεν ξέρω από την αρχή το τέλος της κάθε ιστορίας μου, προχωρώντας τα κεφάλαια αλλάζω και κάτι, προσθέτω καινούργιους χαρακτήρες για παράδειγμα. Για το “ένοχο χάδι”πηγή έμπνευσής μου ήταν ένα ντοκιμαντέρ. Η ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό το βιβλίο είναι η ζωή μιας γυναίκας ψυχικά διαταραγμένης. Μιας γυναίκας που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο επιθυμούσε να αγαπηθεί. Έφθασε στα άκρα δολοφονώντας άνδρες μόνο και μόνο γιατί πίστευε πως έτσι θα τους κρατούσε για πάντα κοντά της. Το “ένοχο χάδι” αν και η αφορμή για να γραφτεί ήταν αυτή η ιστορία, δεν έχει κοινά με αυτή. Η φαντασία μου και πάλι έκανε το θαύμα της! Αυτό το οποίο μου έκανε εντύπωση και μου δημιούργησε ερωτηματικά για αυτή την γυναίκα ήταν το γιατί… γιατί να φθάσει σε αυτό το σημείο και να γίνει ένα τέρας πράττοντας τόσα εγκλήματα. Εκεί ήταν που επικεντρώθηκα, στο ψυχικό κόσμο αυτής της γυναίκας . Μια απόρριψη, ο πόνος της απώλειας, η έλλειψη αγάπης από τα παιδικά της ακόμη χρόνια ίσως ήταν η αιτία να γίνει αυτό το τέρας. Έτσι λοιπόν η ηρωίδα μου στο βιβλίο, έχοντας στο νου μου την πραγματική Κλέρ, διαπράττει έγκλημα.
“Τα τέρατα δημιουργούνται από άλλα… μεγαλύτερα τέρατα” και ή Κλέρ είναι μια από αυτά. Θύτης ή θύμα, η αλήθεια είναι ότι κάποιους αναγνώστες θα τους συγκινήσει και θα την συμπαθήσουν και κάποιους θα τους κάνει να την αντιπαθήσουν. Δυο ακόμα γυναίκες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο “ένοχο χάδι”. Και αυτές οι δυο έχουν κάτι κοινό με την Κλέρ, έζησαν τον ίδιο εφιάλτη, μόνο που η καθεμιά το είδε διαφορετικά. Τρείς γυναίκες προερχόμενες από διαφορετικούς κόσμους βιώνοντας η καθεμιά το “χάδι” από τον ίδιο άνθρωπο. Η ιστορία εξελίσσεται στο σκοτεινό Λονδίνο του 19ου αιώνα. Η ιστορία δείχνει να τελειώνει, όμως ακολουθεί και δεύτερο μέρος που θα κυκλοφορήσει ελπίζω σύντομα από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
• Ποιο είναι μέχρι στιγμής το συγγραφικό σας έργο; Έχετε εκδώσει άλλα συγγράμματα κατά το παρελθόν;
Το “ένοχο χάδι” είναι το πρώτο βιβλίο που έχω εκδώσει. Στο παρελθόν είχα δώσει στίχους σε ένα συγκρότημα.
• Θα συνεχίσετε την έκδοση βιβλίων και στο μέλλον; Το επόμενο εκδοτικό βήμα μετά το «Ένοχο χάδι;»
Θα συνεχίσω την έκδοση βιβλίων. Έχω ήδη έτοιμο υλικό. Δυο ακόμα βιβλία που έχω ολοκληρώσει περιμένουν να εκδοθούν ελπίζω σύντομα αν και οι εκδοτικοί οίκοι έχουν μια συγκεκριμένη σειρά σε αυτό το θέμα. Επίσης μη ξεχνάμε το δεύτερο μέρος από το “ένοχο χάδι” που προηγείται, δεν θα μπορούσα άλλωστε να αφήσω τους αναγνώστες μου να περιμένουν καιρό για να διαβάσουν την συνέχεια της ιστορίας. Έχω στα σκαριά καινούριες ιστορίες, όσο έχω ακόμα έμπνευση θα συνεχίσω να γράφω.
• Μόνιμος τόπος κατοικίας σας είναι η Χαλκιδική. Επισκέπτεστε συχνά τον γενέθλιο τόπο σας; Πως σας φαίνεται η Αμφιλοχία από τη σκοπιά πλέον του επισκέπτη;
Τα τελευταία 17 περίπου χρόνια ζω στα Νέα Φλογητά Χαλκιδικής, δεν ξεχνώ ποτέ όμως τον τόπο μου την Αμφιλοχία .Φροντίζω να την επισκέπτομαι όσο περισσότερο μπορώ. Κάθε Πάσχα είμαι εκεί, είναι σαν παράδοση για μένα να περνάω αυτές τις μέρες εκεί, κοντά στους γονείς μου, άλλωστε το Πάσχα στην Αμφιλοχία είναι μοναδικό! Μπορώ να πω πως η Αμφιλοχία εξελίσσεται σαν τόπος και αυτό είναι ευχάριστο. Υπάρχει ανοικοδόμηση, καινούρια μαγαζιά και γενικά βλέπεις να γίνονται όμορφα πράγματα σε αυτό τον τόπο. Ακόμα και στην Χαλκιδική ακούω για την Αμφιλοχία. Όλοι έχουν περάσει από εκεί, όλοι έκαναν μια στάση για φαγητό ή καφέ. Όλοι μιλάνε για το πόσο μοναδική είναι, έτσι αμφιθεατρικά χτισμένη .Αυτό όμως που με προβληματίζει είναι γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει προορισμός ταξιδιωτών για διακοπές. Έχει τις δυνατότητες να δεχτεί κόσμο, έχει ομορφιές απίστευτες γιατί μόνο περαστικοί… Η προσέλκυση του κόσμου ως τόπος διακοπών πέρα των ανθρώπων που κατάγονται από εκεί, θα βοηθούσε πολύ και στην οικονομία του τόπου .Δεν ξέρω τι συμβαίνει, ξέρω μόνο πως κάθε φορά που με ρωτάνε και λέω πως είμαι από εκεί ,όλοι την ξέρουν σαν ένα όμορφο τόπο με φιλόξενους ανθρώπους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου