28η Οκτωβρίου 1940: Το υπερήφανο Ελληνικό ΟΧΙ
Ξύπνησε από τις σειρήνες και πληροφορήθηκε ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας Μεταξάς Ιωάννης απέρριψε χωρίς δεύτερη σκέψη το ιταλικό τηλεσίγραφο, που απαιτούσε την παράδοση της χώρας. Ο ιταλός πρέσβης άκουσε με έκπληξη το υπερήφανο και μεγαλοπρεπές ΟΧΙ.
Χύνει το αίμα για να ποτίσει το δέντρο της ελευθερίας από τους αρχαιοτάτους χρόνους και αν χρειαστεί, ακόμη και σήμερα, εις πείσμα των πολυεπίπεδων εθνομηδενιστών και πεμπτοφαλαγγιτών. Ο Ελληνισμός περιφρονεί την ποσότητα της ύλης και με τη λόγχη της καρδιάς του κερδίζει την ελευθερία του. Να μη το ξεχνούν αυτό οι διάφοροι πιθανοί επίβολοι του ιερού αυτού τόπου.
Η ιαχή «αέρα, αέρα» των ηρωικών στρατιωτών μας διασχίζει τα βουνά και τα λαγκάδια και τρέπει σε φυγή τον εισβολέα ιταλικό στρατό, τον σύμμαχο της χιτλερικής Γερμανίας. Ο ελληνικός στρατός νικάει, προχωρά και ελευθερώνει τα ελληνικά εδάφη της Βορείου Ηπείρου. Ελευθερώνεται ο ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου! Οι ιταλοί στρατιώτες υποχωρούν και η νίκη στεφανώνει τους Έλληνες.
Κανένας δεν έμεινε αμέτοχος σε αυτό το πανηγύρι. Άνδρες, γυναίκες, μικροί μεγάλοι στον αγώνα με στρατηλάτη και υπέρμαχο στρατηγό την Θεομήτορα Υπεραγία Θεοτόκο να ευλογεί και να οδηγεί τους μαχητές και ήρωες Έλληνες από νίκη σε νίκη. Ο κόσμος θαυμάζει τον Έλληνα μαχητή φαντάρο, τη στιγμή που άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπέκυπταν στα άρματα του Άξονα.
Ο σιδηρόφρακτος γερμανικός στρατός, σύμμαχος της Ιταλίας, έχοντας εξασφαλίσει τα νώτα του με συμφωνία με τη Ρωσία, εξαπολύει επίθεση κατά της πατρίδος μας τον Απρίλιο του '41. Αρχίζει τότε ένας άνισος αγώνας και η υπέρτατη πολεμική δύναμη του Χίτλερ σπάει τη γραμμή άμυνας της πατρίδος μας, το Οχυρό Ρούπελ, και εισέρχεται σ’ αυτήν.
Γνωρίζατε ότι: Η αντίσταση των Ελλήνων στα οχυρά της γραμμής Μεταξά και στα βουνά της Ηπείρου καθυστέρησε την επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα» του Χίτλερ κατά της Σοβιετικής Ένωσης, αλλάζοντας την τροπή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου;
Είναι γνωστό ότι ο τράχηλος του Έλληνα δεν σηκώνει ζυγό. Προτιμά μια ώρα ελεύθερης ζωής παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή. Τότε αρχίζει ο τιτάνιος ένοπλος αντιστασιακός αγώνας του ελληνικού λαού. Ο στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας με τον ΕΔΕΣ βγαίνει στα βουνά και αρχίζει ένας άνισος, αριθμητικά, αγώνας εναντίον του κατακτητή. Ωραίος αγώνας υπέρ πίστεως και πατρίδος. Αγώνας ιερός για την ελευθερία.
Όταν ο γερμανικός στρατός βαδίζει εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης εμφανίζονται στα βουνά οι μαχητές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ να πολεμούν εναντίον του κατακτητού. Γράφονται σελίδες λαμπρές ηρωισμού εναντίον του Άξονος.
Ο Ελληνικός Λαός υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσια της φυλής. Την ελευθερία του και την Εθνική του ανεξαρτησία. Ποταμοί αίματος ποτίζουν το δέντρο της Εθνικής αντίστασης και της Ελευθερίας. Ενωμένος ο Ελληνικός Λαός θριαμβεύει και μεγαλουργεί. Η δύναμη κάθε Λαού είναι η αποφασιστικότητά του και η μαχητικότητά του να υπερασπιστεί τα ιερά και τα όσια της φυλής του.
Είμαστε υποχρεωμένοι να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού κάθε σπιθαμή του πατρώου εδάφους και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδος μας. Οι, τυχόν, επίδοξοι κατακτητές ας το σκεφτούν πάρα πολύ. Ο τράχηλος του Έλληνα δεν σηκώνει ζυγό. Ο Έλληνας δεν υπολογίζει την υλική υπεροχή του αντιπάλου του όταν πρόκειται να υπερασπιστεί τα ιερά και τα όσια της φυλής του, όπως αποδεικνύει η μακραίωνη τρισχιλιετής Ιστορία μας. Δεν μας φοβίζει της ύλης η υπεροχή, όταν έχουμε μαζί μας το δίκαιο και τον Θεό. Το άδικο δεν ευλογείται.
Σελίδες δόξης και ανδρείας γράφτηκαν στα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου και της Βορείου Ηπείρου. Η αδάμαστη ελληνική ψυχή του φαντάρου μας τα αψηφά όλα. Αγωνίζεται υπέρ πίστεως και πατρίδος. Για τα δίκαια της πατρίδας και την Ελευθερία του. Δίνει το καλό παράδειγμα σε ολόκληρο τον κόσμο, για μια ακόμη φορά. Βαριά κληρονομιά για μας όλους τους Έλληνες, απογόνους των λαμπρών αγωνιστών του έπους του 1940. Βαριά κληρονομιά, την οποία – πιστεύουμε δεν θα χρειαστεί – αλλά αν χρειαστεί, δεν θα προδώσουμε και θα υπερασπιστούμε με της καρδιάς μας το πύρωμα και το αίμα.
Παναγιώτης Κ. Μυργιώτης
Γεννήθηκε το 1954 εις την Άμπελο Καρδίτσης. Γονείς του ο Απόστολος και η Μαρία. Πτυχιούχος Μαθηματικός της Φυσικομαθηματικής Σχολής Αθηνών. Δραστηριοποιήθηκε εις τον πολιτικό στίβο ως στέλεχος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, συνέχισε εις την ΟΝΝΕΔ και εις το κόμμα.
Αρθρογράφος από το 1982 έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000 εις τα τοπικά μέσα της Πιερίας και της Κοζάνης και με αρθρογραφική παρουσία εις το κεντρικό δημοσιογραφικό όργανο της ΟΝΝΕΔ. Από τα μέσα του 2018 αρθρογραφεί με θέματα Θεολογικά και Ιστορικά σε εφημερίδες, περιοδικά και μέσα κοινωνικής δικτύωσης πανελλαδικής εμβέλειας.
Από το 1980 κατοικεί εις την Κατερίνη, όπου δημιούργησε οικογένεια με την κ. Γκρέμου Ιωάννα και απέκτησε τρία τέκνα: τον Απόστολο (Μαθηματικό και Θεολόγο), τον Αθανάσιο (Οικονομολόγο) και την Αικατερίνη (Δικηγόρο), η οποία του χάρισε με τον σύζυγό της Δημήτριο Νικολακάκη (καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ και δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω) τρία εγγόνια, την Φωτεινή, τον Ηλία και τον αβάπτιστο μπέμπη.
Υπήρξε εκλεγμένος συνδικαλιστής της τοπικής ΕΛΜΕ, πρώτος Διευθυντής του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κατερίνης, Διευθυντής του 6ου Γυμνασίου Κατερίνης και του Γυμνασίου Λιτοχώρου και Υποδιευθυντής του Γυμνασίου Περίστασης. Υπηρέτησε με αφοσίωση τη Δημόσια εκπαίδευση για 39 χρόνια σε διάφορα σχολεία της Πιερίας.
Από την 1η Ιουλίου 2022 είναι συνταξιούχος, συνεχίζοντας να προσφέρει ενεργά στον πνευματικό και κοινωνικό διάλογο μέσα από τη γραφή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου