Μαύρη επέτειος: 22 χρόνια από το δυστύχημα στο Πέταλο του Μαλιακού με τους 7 νεκρούς μαθητές από τη Φαρκαδόνα
Η σχολική εκδρομή που βάφτηκε με αίμα και δάκρυα
Στο 176ο χλμ. της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, στο Ασπρονέρι, το λεωφορείο συγκρούεται πλαγιομετωπικά με νταλίκα που πέρασε στο αντίθετο ρεύμα. Επτά μαθητές ανασύρονται νεκροί, τρεις τραυματίζονται σοβαρά, ενώ άλλοι 27 τραυματισμένοι, μεταξύ των οποίων τρεις ιδιαίτερα σοβαρά.
Η τραγική είδηση κάνει αμέσως το γύρο της χώρας. Πέφτει σαν βόμβα στα χωριά της Φαρκαδόνας, με τους γονείς να καλούν απεγνωσμένα στα κινητά τηλέφωνα των παιδιών τους. Κάποιοι απαντούν στα τηλέφωνα, ωστόσο για τους 7 προαναφερόμενους, αδικοχαμένους μαθητές απαντήσεις οι γονείς δεν λαμβάνουν.
Οι θάνατοι των παιδιών επιβεβαιώνονται κι αμέσως στα χωριά της Φαρκαδόνας, του Ζάρκου, του Διασέλλου και του Γριζάνου, ο σπαραγμός, τα κλάματα, οι φωνές των γονιών, των συγγενών κι γενικά του συνόλου των κατοίκων των κοινοτήτων, προκαλούν ανατριχίλα.
Αργά το βράδυ στα χωριά φτάνουν τα επτά λευκά φέρετρα με τις σορούς των 15χρονων αδικοχαμένων παιδιών. Την επομένη, την Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου στις 4 εκκλησίες των χωριών της Φαρκαδόνας, του Ζάρκου, του Γριζάνου και του Διασέλλου γράφεται ο επίλογος της τραγωδίας. Με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών, οι κηδείες τους γίνονται δημοσία δαπάνη.
Οι τραυματίες
Ένας από τους σοβαρότερα τραυματισμένους μαθητές, ο Κωνσταντίνος Αμπλιανίτης, ακρωτηριάζεται στο αριστερό του χέρι, ενώ έφερε επίσης θλαστικό τραύμα στο κεφάλι και θλάση πνευμόνων σοβαρής μορφής. Επίσης, η Βασιλική Κιόση, με σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, μεταφέρεται σε νοσοκομείο της Αθήνας, ενώ η Αρετή Γεωργίου υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και μεταφέρθηκε από το νοσοκομείο της Λαμίας στο νοσοκομείο της Λάρισας.
Αν και τραυματίας, ο Μυλωνάς Αριστείδης, καθηγητής του Λυκείου, διέσωσε τους περισσότερους τραυματίες από το φλεγόμενο και διαλυμένο λεωφορείο.
Η Φαρκαδόνα, τα Τρίκαλα και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία βυθίζονται στο πένθος. Μετά το τραγικό συμβάν, το καλλιτεχνικό μέρος της Τελετής Λήξης των Παραολυμπιακών Αγώνων ματαιώνεται. Στο σημείο του δυστυχήματος στήθηκε αργότερα μνημείο όπου τελείται κατ' έτος επιμνημόσυνη δέηση.
Για τον οδηγό της νταλίκας, αρχικά η απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Καρπενησίου (2007) ήταν 13 χρόνια φυλάκιση και έξι μήνες χωρίς δικαίωμα άσκησης έφεσης, και οδηγήθηκε στη φυλακή. Στον οδηγό του λεωφορείου επεβλήθη εξαγοράσιμη ποινή 56 μηνών (προς 5 ευρώ την ημέρα) με δικαίωμα έφεσης και αφέθηκε ελεύθερος. Στον ιδιοκτήτη της νταλίκας επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 59 μηνών, επίσης εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ την ημέρα, και αφέθηκε ελεύθερος.
Στο άκουσμα των ποινών οι συγγενείς των νεκρών μαθητών ξέσπασαν με οργή, θεωρώντας τις ποινές ιδιαίτερα ήπιες. Η υπόθεση εκδικάστηκε στο Εφετείο Λαμίας στις 22 Μαρτίου 2010, το οποίο ύστερα από πολυήμερη διαδικασία αποφάσισε να μειώσει σε εννιά χρόνια την ποινή του οδηγού της νταλίκας, ενώ δεν μετέβαλε τις ποινές του ιδιοκτήτη του φορτηγού και του οδηγού του λεωφορείου.
«22 χρόνια μετά, η μνήμη των 7 παιδιών της Φαρκαδόνας παραμένει ζωντανή και αιώνια.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου