🔍 Μεγέθυνση
9 Σεπτεμβρίου 1926: Η αιματηρή διάλυση των Δημοκρατικών Ταγμάτων στην Αθήνα
Πριν από εκατό χρόνια, πυροβόλα και τεθωρακισμένα συγκρούστηκαν στην καρδιά της πρωτεύουσας. Η αιματηρή διάλυση των Δημοκρατικών Ταγμάτων, η εξέγερση στους δρόμους και το βίαιο τέλος μιας εποχής στρατιωτικών κινημάτων.
Το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου 1926 οι Αθηναίοι ξύπνησαν σε μια πόλη που έμοιαζε να προετοιμάζεται για πόλεμο. Από τα χαράματα στρατιωτικές περίπολοι κινούνταν στους κεντρικούς δρόμους. Στο Κολωνάκι στήνονταν πρόχειρες θέσεις μάχης. Στρατεύματα είχαν αποκλείσει τις εγκαταστάσεις των Δημοκρατικών Ταγμάτων, ενώ πυροβόλα είχαν ταχθεί στην πλατεία Ρηγίλλης, στο Γουδή και κοντά στο νοσοκομείο Συγγρού. Στρατιωτικά αυτοκίνητα χρησιμοποιούνταν ως οδοφράγματα. Δυνάμεις από τη Χαλκίδα έφθαναν εσπευσμένα στην Αθήνα.
Λίγες ώρες αργότερα, οβίδες των 75 χιλιοστών θα έπλητταν τεθωρακισμένα οχήματα στην περιοχή του Ευαγγελισμού, πολυβόλα θα έβαλλαν μέσα στην πόλη και εκατοντάδες ένοπλοι άνδρες θα συγκρούονταν σε απόσταση λίγων λεπτών από το Σύνταγμα.
⚔️ Τα Σημεία της Σύγκρουσης στην Αθήνα (9 Σεπτεμβρίου 1926)
- Πλατεία Ρηγίλλης & Κολωνάκι: Τάξη πυροβόλων και θέσεις μάχης.
- Περιοχή Ευαγγελισμού: Βολές πυροβολικού 75mm κατά τεθωρακισμένων.
- Γουδή & Νοσοκομείο Συγγρού: Αποκλεισμός στρατώνων & μετακινήσεις ενισχύσεων.
- Κέντρο & Σύνταγμα: Οδομαχίες, οδοφράγματα με στρατιωτικά οχήματα.
Ήταν η κορύφωση μιας από τις βιαιότερες εσωτερικές συγκρούσεις που γνώρισε η Αθήνα του Μεσοπολέμου.
🔍 Μεγέθυνση
Από την πτώση του Πάγκαλου στη νέα κρίση
Μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχε καταρρεύσει η δικτατορία του Θεόδωρου Πάγκαλου. Στις 22 Αυγούστου 1926 ο στρατηγός Γεώργιος Κονδύλης είχε επικρατήσει με τη βοήθεια, μεταξύ άλλων, των ίδιων των Δημοκρατικών Ταγμάτων.
Τα Τάγματα αυτά δεν αποτελούσαν συνηθισμένες μονάδες του ελληνικού Στρατού. Ήταν επίλεκτοι, καλά αμειβόμενοι σχηματισμοί, με ισχυρή πολιτική παρουσία και δικούς τους δεσμούς μέσα στο στράτευμα. Στην Αθήνα διέθεταν περίπου 1.200 άνδρες και τεθωρακισμένα οχήματα, ενώ διοικούνταν από δύο φιλόδοξους αξιωματικούς: τον Ναπολέοντα Ζέρβα και τον Βασίλειο Ντερτιλή.
Για ένα διάστημα οι δύο διοικητές πίστεψαν ότι, έχοντας συμβάλει αποφασιστικά στην πτώση του Πάγκαλου, θα διατηρούσαν τη θέση τους ως εγγυητές της νέας πολιτικής κατάστασης. Η κοινωνία όμως είχε κουραστεί. Από το 1922 η Ελλάδα βρισκόταν σε συνεχή πολιτική και στρατιωτική ρευστότητα, και η ανάγκη για σταθερότητα και ομαλότητα ήταν πλέον επιτακτική.
Γιάννης Δασκαρόλης
Ιστορικός & Συγγραφέας. Ειδικεύεται στην πολιτική και στρατιωτική ιστορία της νεότερης Ελλάδας και του Μεσοπολέμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου