«Να ζήσουμε μαζί για τα παιδιά ή να χωρίσουμε τους δρόμους μας;»
Λίγες ερωτήσεις έχουν τη δύναμη να προβληματίσουν ένα παντρεμένο ζευγάρι περισσότερο από αυτό: «Να ζήσουμε μαζί για τα παιδιά ή να χωρίσουμε τους δρόμους μας;» Η ίδια η απόφαση είναι γεμάτη φόβο, ενοχές και πολλές απορίες, επειδή κανένας γονέας δεν θα ήθελε να προκαλέσει πόνο στα μικρά αθώα παιδιά του.
Παρ' όλα αυτά, μερικές φορές τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Δεν πρόκειται μόνο για το αν η μαμά και ο μπαμπάς ζουν στο ίδιο σπίτι, αλλά βασικά για το τι είδους περιβάλλον μεγαλώνουν τα παιδιά καθημερινά.
Όταν ο γάμος τελειώσει
Για να μπορέσουν δύο άνθρωποι να έχουν μια σχέση και να συνεχίσει να λειτουργεί αυτή η σχέση, θα υπάρξουν στιγμές που τα πράγματα θα δυσκολέψουν. Η σχέση θα περάσει από δύσκολες στιγμές, συμπεριλαμβανομένων περιόδων έντασης, δυσαρέσκειας και αποφυγής. Αυτές οι περίοδοι μπορούν να ξεπεραστούν μέσω του διαλόγου, της δέσμευσης και μερικές φορές με τη βοήθεια επαγγελματικής βοήθειας.
Υπάρχουν όμως και στιγμές που ο γάμος ουσιαστικά τερματίζεται. Όταν οι σύζυγοι ζουν σαν ξένοι ο ένας στον άλλον, δεν έχουν τίποτα να πουν ο ένας στον άλλον, δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον και η καθημερινότητά τους είναι γεμάτη είτε με ψυχρότητα είτε με χρόνιους καβγάδες, τότε προκύπτει ένα δίλημμα: Πρέπει να παραμείνουμε μαζί για χάρη των παιδιών;
Τι πραγματικά αντιλαμβάνονται τα παιδιά;
Τα παιδιά γνωρίζουν και καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από όσα φαντάζονται οι γονείς. Οι γονείς συχνά πιστεύουν λανθασμένα ότι αν δεν μαλώνουν μπροστά στα παιδιά τους ή δεν κρύβουν ορισμένα θέματα από τα παιδιά τους, τότε τα παιδιά δεν κατανοούν ή δεν καταλαβαίνουν τι πραγματικά συμβαίνει.
Στην πραγματικότητα, τα παιδιά αντιλαμβάνονται την «ενέργεια» ή τη «θερμοκρασία» μέσα στο σπίτι και μπορούν να εντοπίσουν πράγματα όπως: σιωπές, έλλειψη σωματικής σύνδεσης, σαρκασμό, ένταση, ανησυχία και ψυχρότητα. Ανεξάρτητα από το αν το παιδί μπορεί να διατυπώσει τα συναισθήματά του για το τι συμβαίνει, έχει ανακαλύψει ότι κάτι δεν πάει καλά.
Οι γονείς είναι τα κυριότερα πρότυπα. Τα παιδιά μαθαίνουν από αυτούς αυτά τα 3 πράγματα:
Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν βλέποντας τους γονείς τους να επιδεικνύουν αδιαφορία και ασέβεια ο ένας προς τον άλλον ή μεγαλώνουν με συνεχή ένταση μεταξύ των γονέων, μπορεί να καταλήξουν να το βλέπουν αυτό ως μια φυσιολογική σχέση και να αναπαράγουν παρόμοια μοτίβα στις μελλοντικές τους σχέσεις.
Πότε αξίζει να δοθεί χρόνος στη σχέση;
Υπάρχουν καταστάσεις όπου είναι ωφέλιμο να δοθεί χρόνος για να βελτιωθούν τα πράγματα στη σχέση. Για παράδειγμα, αξίζει να εξετάσετε εάν εξακολουθούν να υπάρχουν τα ακόλουθα μεταξύ εσάς και του συντρόφου σας:
- Αγάπη & συναίσθημα
- Αμοιβαίος Σεβασμός
- Επιθυμία για συμβιβασμό
- Κοινή προσπάθεια & εργασία
- Ειλικρινής πρόθεση επίλυσης προβλημάτων
Ένας δύσκολος γάμος μπορεί να έχει ακόμα προοπτικές αποκατάστασης. Υπάρχει η πιθανότητα πολλές σχέσεις να μπορούν να επιδιορθωθούν μέσω της επικοινωνίας, της ψυχοθεραπείας μαζί και της συνεργασίας ως ζευγάρι.
Ωστόσο, οι περιπτώσεις όπου ο χωρισμός προκαλεί τη μικρότερη δυνατή βλάβη είναι περισσότερες από τις περιπτώσεις όπου η παραμονή με τον σύντροφο προκαλεί. Οι καθημερινοί καβγάδες δημιουργούν στρες στα παιδιά. Επίσης, οι συνεχείς λεκτικές και σωματικές διαμάχες συμβάλλουν στο άγχος του παιδιού, όπως και η ψυχολογική χειραγώγηση και η συνολική συνεχής αδιαφορία από τους γονείς. Ένας άλλος παράγοντας είναι η γενική συνεχής παραγωγή προσβολών. Είναι πολύ πιο δύσκολο για ένα παιδί σε έναν κακοποιητικό γάμο να αναπτυχθεί με λιγότερο άγχος από ό,τι εκτός οικογένειας.
Το διαζύγιο δεν είναι το τέλος
Η κοινωνία δεν έχει ξεπεράσει τον μύθο ότι το διαζύγιο είναι αποτυχία. Ωστόσο, δεν είναι όλα τα διαζύγια αποτυχίες, αλλά μερικά μπορεί να είναι το απόλυτο σημάδι της ωριμότητας και της ευθύνης των ανθρώπων να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν πλέον να μοιράζονται ένα σπίτι μεταξύ τους με σεβασμό.
Είναι ζωτικής σημασίας τα παιδιά να μην χρησιμοποιούνται ως εργαλείο σε μάχες που δίνουν οι γονείς τους.
Τι πραγματικά χρειάζονται τα παιδιά;
Τα παιδιά δεν χρειάζονται οι δύο γονείς να ζουν μαζί για να είναι ικανοποιημένα ή να αναπτύσσονται ως άτομα. Τα παιδιά χρειάζονται τα ακόλουθα πράγματα:
Οι Θεμελιώδεις Ανάγκες των Παιδιών:
- Ένα ασφαλές και προστατευμένο περιβάλλον
- Μια συνεπή και σταθερή κατάσταση στην καθημερινότητα
- Απλόχερη στοργή και συναισθηματική κάλυψη
- Ειλικρινείς συζητήσεις προσαρμοσμένες στην ηλικία τους
- Γονείς που μπορούν να συνεργάζονται αρμονικά
- Σεβασμό ο ένας για τον άλλον, παρόλο που οι γονείς δεν είναι μαζί
Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά προσαρμόζονται πιο εύκολα σε καταστάσεις πολιτισμένου και ήσυχου χωρισμού παρά σε περιβάλλοντα καθημερινής έντασης και σύγκρουσης μεταξύ των γονέων τους.
Καμία οικογένεια δεν θα έχει την ίδια απάντηση, καθώς κάθε κατάσταση είναι διαφορετική και μοναδική για τη συγκεκριμένη οικογένεια.
Μερικοί γάμοι σώζονται και γίνονται ξανά ευτυχισμένοι. Ωστόσο, υπάρχουν και γάμοι που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους και η συνέχισή τους αποτελεί βάρος για όλους τους εμπλεκόμενους. Είναι σημαντικό ο σύζυγος και η σύζυγος να μην παραμένουν παντρεμένοι εξαιτίας των παιδιών, αλλά να αναρωτιούνται πραγματικά αν τα παιδιά τους έχουν ένα ασφαλές σπίτι. Βλέπουν τα παιδιά δύο άτομα να ζουν μαζί χωρίς το παντρεμένο ζευγάρι να αλληλεπιδρά μεταξύ τους;
Η οικογενειακή ζωή έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την εμφάνισή της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου