Έφυγε από τη ζωή ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης.
Πολιτική Επικαιρότητα — Ιούλιος 2026Θλίψη στον πολιτικό κόσμο της χώρας προκάλεσε η είδηση για την απώλεια του Προέδρου της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλη Λεβέντη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια μακρά και ιδιαίτερη πορεία στα κοινά. Υπήρξε μια προσωπικότητα που σφράγισε με τον δικό του, αυθεντικό τρόπο την πολιτική σκηνή της Μεταπολίτευσης.
Η Πολιτική και Προσωπική Διαδρομή
Ο Βασίλης Λεβέντης ήταν πολιτικός και πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, εκλεγμένος βουλευτής από το 2015 έως το 2019.
Ίδρυσε το κόμμα Ένωση Κεντρώων το 1992 και έγινε ευρύτερα γνωστός μέσω των τηλεοπτικών του εκπομπών κατά τη δεκαετία του 1990.
Εισήλθε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το 2015 με ποσοστό 3,43%, αλλά το 2019 το κόμμα του έμεινε εκτός Βουλής. Το 2021 νοσηλεύτηκε σοβαρά στην εντατική του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» για 75 ημέρες, δίνοντας μια γενναία μάχη για τη ζωή του.
Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1951 στη Μεσσήνη Μεσσηνίας, από όπου και ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα.
Σπούδασε στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα διανέμοντας προκηρύξεις.
Η ανάρτηση του γιου του, Μάριου Γεωργιάδη
FacebookΤην είδηση γνωστοποίησε ο γιος του, Μάριος Γεωργιάδης, μέσω ανάρτησής του:
Δεν περίμενα ποτέ ότι αυτή η στιγμή θα ερχόταν τόσο νωρίς.
Μόλις στα 75 σου.
Με μεγάλο πόνο σήμερα αποχαιρετώ τον πατέρα μου.
Τον άνθρωπο που με μεγάλωσε, με στήριξε σε κάθε βήμα της ζωής μου και μου έμαθε, με το παράδειγμά του, τι σημαίνει αξιοπρέπεια, επιμονή, υπομονή, συνέπεια και θάρρος.
Για πολλούς ήσουν ο Πρόεδρος. Για μένα ήσουν απλώς ο πατέρας μου.
Δεν ήμουν το βιολογικό σου παιδί. Όμως ποτέ δεν με έκανες να αισθανθώ ότι ήμουν κάτι λιγότερο από γιος σου.
Και σήμερα, κοιτάζοντας πίσω σε μια ολόκληρη ζωή, συνειδητοποιώ ότι το αίμα μπορεί να δημιουργεί συγγένεια. Όμως η αγάπη, η φροντίδα και η παρουσία είναι αυτές που δημιουργούν έναν πατέρα. Και εσύ ήσουν ο πατέρας μου.
Σε ευχαριστώ που με μεγάλωσε σαν δικό σου παιδί. Σε ευχαριστώ για όλα όσα μου δίδαξες, όχι μόνο με τα λόγια σου, αλλά με τον τρόπο που έζησες.
«Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη σου δεν είναι όσα κατάφερες. Είναι ο τρόπος που έζησες. Ο τρόπος που αγωνίστηκες. Ο τρόπος που έμεινες πιστός στις αρχές σου.»
Καλό ταξίδι, πατέρα. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου