Η παρέμβαση του προέδρου της ΚΣΕ, Γιώργου Αραμπατζή, δεν αφορούσε μόνο την κοινότητα των κυνηγών αλλά άγγιξε συνολικά την παρουσία του λύκου, τις επιπτώσεις στην ελεύθερη κτηνοτροφία, τις αυξανόμενες επιθέσεις σε σκύλους εργασίας, καθώς και την ανάγκη η χώρα μας να αποκτήσει μια ολοκληρωμένη και σύγχρονη εθνική πολιτική διαχείρισης, βασισμένη σε επιστημονικά δεδομένα και πραγματική εικόνα από το πεδίο.

Το συγκεκριμένο ζήτημα είναι πολύ ευαίσθητο και δεν προσφέρεται για υπερβολές, ούτε για επιφανειακά συνθήματα από καμία πλευρά. Ο λύκος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής άγριας πανίδας και παραμένει ένα αυστηρά προστατευόμενο είδος. Την ίδια στιγμή, όμως, οι αυξανόμενες αναφορές από πολλές γεωγραφικές περιοχές της χώρας αποδεικνύουν ότι η συνύπαρξη με την ανθρώπινη δραστηριότητα γίνεται όλο και πιο δύσκολη, απαιτώντας άμεση και οργανωμένη κρατική παρέμβαση.

Ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο το κυνήγι

Τα τελευταία χρόνια καταγράφονται όλο και περισσότερες αναφορές για παρουσία λύκων σε περιοχές όπου παλαιότερα το είδος εμφανιζόταν σπάνια ή δεν απασχολούσε καθόλου την τοπική κοινωνία. Παράλληλα, αυξάνονται με ανησυχητικό ρυθμό οι καταγγελίες για ζημιές σε κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, αλλά και για επιθέσεις σε κυνηγετικούς σκύλους, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου το κυνήγι γίνεται με σκύλους που εργάζονται σε μεγάλη απόσταση από τον ιδιοκτήτη τους.

Η ΚΣΕ αντιμετωπίζει το θέμα ως ζήτημα συνολικής διαχείρισης και ισορροπίας της υπαίθρου, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα πρόβλημα των κυνηγών ή των κτηνοτρόφων. Πρόκειται για ένα ευρύτερο κοινωνικό και οικολογικό ζήτημα που συνδέεται άμεσα με την άγρια ζωή, την παραγωγή, την ασφάλεια των πολύτιμων ζώων εργασίας και την ανάγκη να υπάρχει πραγματική, αντικειμενική εικόνα για το τι συμβαίνει σε κάθε περιοχή.

Οι ευρωπαϊκές εξελίξεις αλλάζουν τα δεδομένα

Η συζήτηση για τον λύκο δεν διεξάγεται πλέον μόνο σε εθνικό επίπεδο. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχουν ήδη υπάρξει πολύ σημαντικές εξελίξεις, καθώς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε την αλλαγή του καθεστώτος προστασίας του λύκου από «αυστηρά προστατευόμενο» σε «προστατευόμενο», ευθυγραμμίζοντας πλήρως την ευρωπαϊκή νομοθεσία με την τροποποίηση που είχε προηγηθεί στη Σύμβαση της Βέρνης.

Σύμφωνα με την επίσημη απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αλλαγή αυτή δίνει στα κράτη-μέλη τη δυνατότητα για μεγαλύτερη ευελιξία στη διαχείριση των πληθυσμών, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι το είδος παύει να προστατεύεται. Η τροποποίηση της Σύμβασης της Βέρνης τέθηκε επίσημα σε ισχύ στις επτά Μαρτίου του έτους δύο χιλιάδες είκοσι πέντε, μεταφέροντας τον λύκο από το Παράρτημα δύο που αφορά τα αυστηρά προστατευόμενα είδη, στο Παράρτημα τρία που περιλαμβάνει τα προστατευόμενα είδη.

Η FACE, ο επίσημος ευρωπαϊκός φορέας των κυνηγών, χαιρέτισε αμέσως την εξέλιξη αυτή ως ένα εξαιρετικά θετικό βήμα προς μια πιο ευέλικτη και τοπικά προσαρμοσμένη διαχείριση. Επισημαίνει μάλιστα ότι τα κράτη-μέλη έχουν πλέον τη δυνατότητα να λαμβάνουν περισσότερο υπόψη τις πραγματικές και αντικειμενικές συνθήκες που επικρατούν στο πεδίο.

Τι σημαίνει πρακτικά η αλλαγή του καθεστώτος

Η αλλαγή του ευρωπαϊκού πλαισίου δεν επιφέρει αυτόματη τροποποίηση των κανόνων στην Ελλάδα, καθώς ο λύκος συνεχίζει να προστατεύεται αυστηρά από την εθνική νομοθεσία. Σημαίνει όμως ότι ανοίγει πλέον και επίσημα ο θεσμικός δρόμος για μια πιο σοβαρή, ρεαλιστική και επιστημονική συζήτηση γύρω από τη διαχείριση του είδους.

Για την Ελλάδα, το πιο κρίσιμο ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι η συγκέντρωση αξιόπιστων στοιχείων από το πεδίο. Πρέπει να απαντηθεί με ακρίβεια σε ποιες περιοχές αυξάνονται τα περιστατικά, ποιες ζώνες πιέζονται περισσότερο, πόσες επιθέσεις σε κτηνοτροφικά ζώα ή κυνηγετικούς σκύλους καταγράφονται και πού η συνύπαρξη έχει γίνει πρακτικά αδύνατη. Χωρίς σαφείς απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, καμία διαχειριστική πολιτική δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική.

Η θέση της ΚΣΕ και οι κυνηγετικοί σκύλοι

Η ΚΣΕ, μέσα από τις εργασίες της Γενικής Συνέλευσης, ανέδειξε την επιτακτική ανάγκη το θέμα να αντιμετωπιστεί θεσμικά και επιστημονικά, μακριά από αποσπασματικές αντιδράσεις ή ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος. Η Συνομοσπονδία υποστηρίζει ότι το οργανωμένο κυνήγι μπορεί και πρέπει να έχει ουσιαστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, καθώς οι κυνηγοί βρίσκονται καθημερινά στο πεδίο, γνωρίζουν άριστα τις περιοχές και μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στη συλλογή έγκυρων πληροφοριών.

Προστασία των Σκύλων Εργασίας

«Οι επιθέσεις λύκων σε κυνηγετικούς σκύλους αποτελούν ένα από τα πιο ευαίσθητα και επώδυνα ζητήματα. Πρόκειται για πολύτιμους σκύλους εργασίας, εκπαιδευμένους με κόπο, για τους οποίους υπάρχει ισχυρός συναισθηματικός δεσμός. Τα περιστατικά αυτά δεν πρέπει να μένουν απλές αναφορές στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά απαιτείται επίσημη καταγραφή, φωτογραφική τεκμηρίωση και άμεση ενημέρωση των δασικών αρχών και των Κυνηγετικών Οργανώσεων.»

Κτηνοτροφία, ύπαιθρος και μεγάλα σαρκοφάγα

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την ελεύθερη κτηνοτροφία, καθώς οι ζημιές σε κοπάδια αποτελούν καθημερινό και σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης για τους ανθρώπους της υπαίθρου, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η κτηνοτροφική δραστηριότητα αποτελεί το μοναδικό εισόδημα της οικογένειας. Η συζήτηση για τον λύκο δεν μπορεί να αγνοεί ούτε τη σημασία του είδους για την ισορροπία του οικοσυστήματος, αλλά ούτε και την τεράστια πίεση που βιώνουν οι κτηνοτρόφοι. Η πραγματική πρόκληση είναι να βρεθεί μια δίκαιη ισορροπία που θα προστατεύει τη βιοποικιλότητα, αλλά παράλληλα θα δίνει πρακτικές λύσεις και ασφάλεια στους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται στην ύπαιθρο.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι Κυνηγετικές Οργανώσεις διαθέτουν ένα μοναδικό και εκτεταμένο δίκτυο στην ελληνική ύπαιθρο. Οι σύλλογοι, οι ομοσπονδίες και η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην καταγραφή των περιστατικών, στην έγκυρη ενημέρωση των πολιτών και στη διαμόρφωση τεκμηριωμένων προτάσεων προς την Πολιτεία. Όσο η συζήτηση παραμένει θεωρητική, το πρόβλημα θα διογκώνεται, ενώ όταν υπάρχουν στοιχεία, χάρτες περιστατικών και συνεργασία με επιστημονικούς φορείς, τότε δημιουργείται μια σοβαρή βάση για αποφάσεις.

Ένα βασικό σημείο που πρέπει να ξεκαθαριστεί προς κάθε κατεύθυνση είναι ότι η λέξη διαχείριση δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση εξόντωση του είδους, ούτε άρνηση της οικολογικής του αξίας. Σημαίνει ότι η παρουσία του λύκου πρέπει να αντιμετωπίζεται με σαφείς κανόνες, συνεχή παρακολούθηση και πρακτικά εργαλεία, ειδικά εκεί όπου δημιουργούνται επαναλαμβανόμενα προβλήματα, περιλαμβάνοντας μέτρα πρόληψης, ενημέρωση, δίκαιες αποζημιώσεις και ειδική μέριμνα για τις περιοχές που δέχονται τη μεγαλύτερη πίεση.

Συχνές Ερωτήσεις & Απαντήσεις

Ευρωπαϊκό Καθεστώς

Ο λύκος παύει να είναι προστατευόμενο είδος στην Ευρώπη;

Όχι. Η αλλαγή αφορά τη μετάβαση από καθεστώς «αυστηρά προστατευόμενου» σε «προστατευόμενο» είδος. Αυτό δίνει απλώς μεγαλύτερη ευελιξία στα κράτη-μέλη για τη διαχείριση των πληθυσμών, χωρίς να αίρεται η προστασία του είδους.

Εθνική Νομοθεσία

Σημαίνει αυτό ότι αλλάζει άμεσα κάτι στην Ελλάδα;

Όχι αυτόματα. Η χώρα μας πρέπει να αξιολογήσει τα δικά της επιστημονικά δεδομένα και να κινηθεί μεθοδικά μέσα στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο, καθώς ο λύκος συνεχίζει να προστατεύεται αυστηρά από την εθνική νομοθεσία.

Κυνηγετικό Ενδιαφέρον

Γιατί ενδιαφέρει το θέμα τους κυνηγούς;

Επειδή καταγράφονται αυξανόμενες επιθέσεις λύκων σε κυνηγετικούς σκύλους στο πεδίο. Επιπλέον, οι κυνηγοί βρίσκονται καθημερινά στην ύπαιθρο και αποτελούν την πιο αξιόπιστη πηγή άμεσης καταγραφής και συλλογής δεδομένων.

Στόχος της ΚΣΕ

Τι ζητά ουσιαστικά η ΚΣΕ;

Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος ζητά να ξεκινήσει μια σοβαρή, επιστημονικά τεκμηριωμένη και θεσμική συζήτηση για τη διαχείριση του πληθυσμού του λύκου, αξιοποιώντας την πραγματική εικόνα και τα δεδομένα από την ελληνική ύπαιθρο.