Τα αυτοάνοσα νοσήματα αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ιατρικής.
Παθήσεις όπως η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, η Ψωριασική Αρθρίτιδα και το Σκληρόδερμα εμφανίζουν ολοένα αυξανόμενη συχνότητα παγκοσμίως.
«Παρότι η γενετική προδιάθεση παίζει σημαντικό ρόλο, είναι πλέον σαφές ότι ο τρόπος ζωής και κυρίως η διατροφή επηρεάζουν σημαντικά τη φλεγμονή, την πορεία και τις εξάρσεις των αυτοάνοσων νοσημάτων», επισημαίνει η κ. Ελένη Κομνηνού, Ρευματολόγος, Διευθύντρια Κλινικής Αυτοάνοσων Ρευματικών Νοσημάτων Μetropolitan General.
Ανάμεσα στα σημαντικότερα διατροφικά στοιχεία βρίσκονται οι πρωτεΐνες. Δεν αποτελούν απλώς «δομικά υλικά» του οργανισμού, αλλά συμμετέχουν ενεργά στη λειτουργία του ανοσοποιητικού, στην αποκατάσταση των ιστών, στη μυϊκή υγεία και στη ρύθμιση της φλεγμονής.
Για τους ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα, η σωστή πρόσληψη πρωτεΐνης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Οι πρωτεΐνες αποτελούνται από αμινοξέα, απαραίτητα για τη δημιουργία αντισωμάτων, ενζύμων και κυττάρων του ανοσοποιητικού. Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε χρόνια φλεγμονώδη κατάσταση, οι ανάγκες του σώματος αυξάνονται σημαντικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ποιοτική πρωτεΐνη παίζει καθοριστικό ρόλο. Η επαρκής πρόσληψη βοηθά στη διατήρηση της μυϊκής μάζας, στην καλύτερη λειτουργία του μεταβολισμού και στη συνολική άμυνα του οργανισμού.
Δεν έχουν όλες οι πρωτεΐνες την ίδια βιολογική αξία. Η παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή βασιζόταν στην ισορροπία και την ποιότητα των τροφών, όχι στις υπερβολές.
Αντίθετα, η υπερκατανάλωση επεξεργασμένων τροφών, αλλαντικών και fast food συνδέεται με αυξημένη φλεγμονή και επιδείνωση μεταβολικών διαταραχών που συχνά συνοδεύουν τα αυτοάνοσα νοσήματα.
Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα στρέφει ολοένα περισσότερο την προσοχή της στο μικροβίωμα του εντέρου. Το έντερο δεν είναι απλώς όργανο πέψης — αποτελεί βασικό «κέντρο εκπαίδευσης» του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η κακή διατροφή, η υπερβολική ζάχαρη, τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα και η έλλειψη φυτικών ινών μπορούν να διαταράξουν τη φυσιολογική χλωρίδα του εντέρου, συμβάλλοντας ενδεχομένως σε αυξημένη φλεγμονή και ανοσολογική απορρύθμιση. Οι πρωτεΐνες αποδίδουν τα μέγιστα όταν συνδυάζονται με λαχανικά, φρούτα, φυτικές ίνες, ελαιόλαδο και τρόφιμα φυσικής ζύμωσης.
Σε ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα απαιτείται εξατομίκευση. Σε περιπτώσεις νεφρικής συμμετοχής — όπως μπορεί να συμβεί στον Λύκο — η ανεξέλεγκτη πρόσληψη πρωτεΐνης μπορεί να επιβαρύνει τη νεφρική λειτουργία. Η σωστή προσέγγιση δεν είναι οι ακρότητες αλλά η ισορροπία. Αυτό ήταν πάντοτε το ισχυρό σημείο της παραδοσιακής μεσογειακής διατροφής: απλές τροφές, φυσικά υλικά και μέτρο.
Η διατροφή από μόνη της δεν θεραπεύει τα αυτοάνοσα νοσήματα. Μπορεί όμως να αποτελέσει ισχυρό σύμμαχο δίπλα στη σωστή ιατρική παρακολούθηση, τη φυσική δραστηριότητα, τον επαρκή ύπνο και τη διαχείριση του στρες. Η καθημερινή επιλογή ποιοτικής τροφής δεν είναι μία προσωρινή δίαιτα — είναι μακροχρόνια επένδυση στην υγεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου