Η παραίτηση της Ιωάννας Γκελεστάθη από τη Νέα Δημοκρατία έκανε αρκετό θόρυβο, όχι τόσο επειδή έφυγε, αλλά επειδή διάλεξε να μιλήσει ανοιχτά για όσα την ενόχλησαν. Δεν είναι συνηθισμένο να βλέπουμε στελέχη να αποχωρούν με τέτοια ευθύτητα, και αυτό από μόνο του δείχνει ότι κάτι μέσα της είχε «σπάσει» εδώ και καιρό.
Από όσα είπε, φαίνεται πως ένιωθε ότι το κόμμα δεν λειτουργούσε πια όπως το είχε στο μυαλό της. Μίλησε για μηχανισμούς, για ίντριγκες, για πράγματα που —όπως άφησε να εννοηθεί— δεν ταίριαζαν με τον τρόπο που εκείνη αντιλαμβάνεται την πολιτική.
Και όσο κι αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί μαζί της, είναι ξεκάθαρο ότι η απόφαση δεν ήταν παρορμητική. Έμοιαζε περισσότερο σαν ένα τέλος που είχε ωριμάσει μέσα της.
Εντύπωση έκανε και το ότι δεν κράτησε ούτε την απλή κομματική ιδιότητα. Αυτό δείχνει ότι δεν ήθελε απλώς να φύγει από μια θέση, αλλά να κλείσει οριστικά έναν κύκλο. Ίσως να ένιωσε ότι δεν είχε πια χώρο εκεί, ίσως ότι δεν την εξέφραζε το κλίμα, ίσως ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει να στηρίζει κάτι που δεν την αντιπροσώπευε.
Πολλοί λένε ότι μπορεί να τη δούμε αλλού πολιτικά. Μπορεί, μπορεί και όχι. Το σίγουρο είναι ότι η στάση της δείχνει μια ανάγκη για καθαρότητα — είτε συμφωνεί κανείς μαζί της είτε όχι. Και αυτό είναι κάτι που λείπει από την πολιτική σκηνή.
Σε κάθε περίπτωση, η παραίτησή της άφησε ερωτήματα, άφησε σχόλια, άφησε συζητήσεις. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον: ότι μια αποχώρηση μπορεί να ανοίξει μεγαλύτερη κουβέντα από μια παραμονή.
Ποια είναι η Ι. Γκελεστάθη ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου