Κάθε χρόνο, με την έναρξη των πανελλαδικών εξετάσεων, η ένταση στις οικογένειες αυξάνεται αισθητά. Το άγχος δεν αφορά μόνο τους μαθητές, αλλά συχνά ακόμη περισσότερο τους γονείς, των οποίων η στάση επηρεάζει βαθιά τον τρόπο που το παιδί βιώνει τη διαδικασία.
Η συμπεριφορά των γονέων λειτουργεί ως καθρέφτης για το παιδί. Όταν η οικογένεια ζει την περίοδο των εξετάσεων με δραματικό τρόπο, το παιδί θα την αντιληφθεί το ίδιο έντονα.
Η ειδικός εξηγεί ότι η ρίζα του προβλήματος συχνά βρίσκεται πολύ πριν την εφηβεία, στην προσχολική ηλικία, όταν το παιδί μαθαίνει να διαχειρίζεται τις πρώτες ματαιώσεις. Η υπερπροστασία, η αποφυγή κάθε αρνητικού συναισθήματος και η «γυάλα» μέσα στην οποία πολλοί γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους, δημιουργούν νέους που δυσκολεύονται να αντέξουν την αποτυχία.
Το φαινόμενο αυτό αποτυπώνεται και στο ιατρείο, όπου γονείς δυσκολεύονται να δεχτούν ακόμη και ένα αρνητικό σχόλιο για το παιδί τους. Η στάση αυτή επηρεάζει και το σχολικό περιβάλλον, καθώς οι εκπαιδευτικοί αποφεύγουν συχνά να κάνουν παρατηρήσεις από φόβο για την αντίδραση των γονέων.
Το ζητούμενο για έναν γονέα είναι η παρουσία χωρίς πίεση. Η στήριξη πρέπει να συνδυάζεται με την αποδοχή της πιθανότητας αποτυχίας και τη διαβεβαίωση ότι η αγάπη και η υποστήριξη δεν εξαρτώνται από το αποτέλεσμα.
Οι πανελλήνιες δεν είναι όλη η ζωή του παιδιού, αλλά μια από τις πρώτες σοβαρές δοκιμασίες που το βοηθούν να ωριμάσει, να θέσει στόχους και να αγωνιστεί για αυτούς.
Σημάδια που πρέπει να προσέξουν οι γονείς περιλαμβάνουν απομόνωση, διαταραχές ύπνου, έντονο θυμό, εκνευρισμό που δεν υποχωρεί, καταθλιπτικά συμπτώματα και κοινωνική απόσυρση. Ένας έφηβος χωρίς φίλους χρειάζεται διερεύνηση.
Η επικοινωνία είναι το κλειδί. Οι γονείς πρέπει να δηλώνουν σταθερά την παρουσία τους, ακόμη και όταν ο έφηβος αντιδρά ή κλείνεται στον εαυτό του. Η επιμονή χωρίς πίεση είναι αυτή που τελικά «ξεκλειδώνει» το παιδί.
Κατά τις ημέρες των εξετάσεων, η ειδικός τονίζει τη σημασία ενός οργανωμένου αλλά όχι εξαντλητικού προγράμματος. Η τελευταία εβδομάδα πρέπει να είναι περίοδος χαλάρωσης και ψυχολογικής προετοιμασίας.
Ο ύπνος είναι καθοριστικός, όπως και η ήπια άσκηση, κατά προτίμηση στη φύση. Τα διαλείμματα δεν πρέπει να περιλαμβάνουν οθόνες, καθώς αυτές εντείνουν το άγχος μέσω της σύγκρισης με άλλους μαθητές.
Η διατροφή πρέπει να είναι ισορροπημένη, ενώ η νοοτροπία με την οποία το παιδί μπαίνει στην αίθουσα παίζει τεράστιο ρόλο. Η αρνητική σκέψη μπορεί να ακυρώσει προσπάθεια μηνών.
Σε περίπτωση αποτυχίας, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: δεν είναι το τέλος του κόσμου. Υπάρχουν πολλές εναλλακτικές διαδρομές. Το σημαντικότερο είναι το παιδί να νιώσει ότι η προσπάθειά του αναγνωρίζεται και ότι μπορεί να συνεχίσει με δύναμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου