Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε από γονείς **ενάρετους** και **ευλαβείς** σε χωριό της λεγόμενης Μικράς Ρωσίας (σημερινή Ουκρανία) περί το 1690. Πολέμησε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και το 1711 συνελήφθη αιχμάλωτος για να καταλήξει δούλος σε Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο καταγόμενον από το χωριό Προκόπιον της Μικράς Ασίας.
Αρκετοί αιχμάλωτοι χριστιανοί για διάφορους λόγους ιδιοτελείς ασπάστηκαν τον Μουσουλμανισμό. Ο Ιωάννης μεγάλωσε από τους ευσεβείς γονείς του με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. **Aγαπούσε πάρα πολύ τον Θεό**. Ήταν από εκείνους τους νέους που τους κάνει σοφούς ο Θεός, για τους οποίους ο σοφός Σολομών γράφει: «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του…».
Ο μακάριος Ιωάννης με τη θεόσδοτη σοφία έκανε **υπομονή** στη δουλεία και στα πειράγματα των άλλων που τον αποκαλούσαν «άπιστο». Δήλωνε με χριστιανική παρρησία ότι προτιμούσε τον **θάνατο** παρά να αρνηθεί τον Χριστό. Στον αγά είπε: «Χριστιανός γεννήθηκα και Χριστιανός θα αποθάνω».
Ο Θεός, διαπιστώνοντας την πίστη και το γενναίο φρόνημά του, μαλάκωσε την καρδιά του αγά. Ο Ιωάννης όμως αρνήθηκε να μετακομίσει σε καλύτερο δωμάτιο και συνέχισε να κατοικεί στον στάβλο με τα ζώα. Εκεί, σε μια γωνιά, ανέπαυε το κουρασμένο σώμα του και ευχαριστούσε τον Θεό που τον αξίωσε να έχει ως κλίνη τη φάτνη των ζώων όπως ο νεογέννητος Χριστός.
Κάθε βράδυ ο στάβλος γέμιζε από τις προσευχές του Ιωάννη και η κακοσμία των ζώων γινόταν **οσμή ευωδίας πνευματικής**. Ο χώρος είχε γίνει το ασκητήριό του. Έτρωγε ελάχιστο, έπινε λίγο νερό, κοιμόταν στα άχυρα και ως σκέπασμα είχε μια παλιά κάπα.
Συνέχεια έψαλλε τους λόγους του ιερού ψαλμωδού: «Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου…». Οι ψαλμοί του συνόδευαν ακόμη και τα βήματά του όταν ακολουθούσε το άλογο του αφέντη του.
Η παρουσία του Ιωάννη έφερε **ευλογία** στο σπίτι του αφεντικού του, ο οποίος πλούτισε και έγινε ισχυρός. Ο Άγιος συνέχιζε τον αγώνα και την προσευχή. Τις νύχτες πήγαινε κρυφά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, όπου αγρυπνούσε και κάθε Σάββατο κοινωνούσε.
Το θαύμα με το πιλάφι που στάλθηκε θαυματουργικά στη Μέκκα διαδόθηκε γρήγορα. Ο αγάς και η σύζυγός του επανέλαβαν την πρόταση να μετακομίσει, αλλά ο Άγιος αρνήθηκε και συνέχισε την άσκηση στον στάβλο.
Πλησιάζοντας το τέλος της επίγειας ζωής του, ασθενής και ξαπλωμένος στα άχυρα, ζήτησε να κοινωνήσει. Ο ιερέας μετέφερε τη Θεία Κοινωνία κρυμμένη σε μήλο. Μεταλαμβάνοντας το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, ο Ιωάννης **εκοιμήθη εν Κυρίω** στις 27 Μαΐου 1730.
Το 1773 το άφθαρτο και ευωδιάζον λείψανό του τοποθετήθηκε στον ναό του Αγίου Γεωργίου στο Προκόπι. Αργότερα μεταφέρθηκε στον ναό του Αγίου Βασιλείου και τέλος στον ναό που ανεγέρθηκε προς τιμήν του.
Το 1832 ο Οσμάν πασάς λεηλάτησε το Προκόπι. Στρατιώτες άνοιξαν τη λάρνακα του Αγίου και προσπάθησαν να κάψουν το λείψανο, αλλά αυτό παρέμεινε **άφθαρτο**. Έντρομοι έφυγαν, αφήνοντας πίσω τα λάφυρα.
Το 1824 το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε στην Εύβοια μαζί με τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας.
Θαύματα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου: Σεισμοί, θεραπείες παιδιών, σωτηρία πλοίων, ίαση παραλύτων, αποτύπωση της μορφής του σε τοίχο, επεμβάσεις σε χειρουργεία και πλήθος άλλων θαυμαστών σημείων.
Η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου τιμάται κάθε έτος στις **27 Μαΐου**.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου