Μεσάνυχτα. Ένα ζευγάρι, ο Κώστας και η Μαρία, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου (και του απλήρωτου ΕΝΦΙΑ).
Ξαφνικά, ΜΠΑΜ! Η πόρτα σπάει. Μέσα μπαίνει ένας τύπος με την κλασική ριγέ στολή φυλακής, αυτή που φωνάζει «μόλις δραπέτευσα και δεν έχω τίποτα να χάσω».
Ο δραπέτης, ψάχνοντας απεγνωσμένα για κάτι πολύτιμο (ή απλά για ένα τηλεκοντρόλ που λειτουργεί), πετυχαίνει το ζευγάρι στο κρεβάτι. Με μια κίνηση-αστραπή, αρπάζει τον Κώστα, τον δένει με τις γραβάτες του στον καναπέ του σαλονιού και επιστρέφει τρέχοντας στην κρεβατοκάμαρα.
Η Μαρία, τρομοκρατημένη, τον βλέπει να ανεβαίνει πάνω της και να σκύβει στοργικά... πολύ κοντά στο αυτί της.
Μετά από μερικά δευτερόλεπτα έντονης αγωνίας (για τον Κώστα) και ψιθυριστών (για τη Μαρία), ο κλέφτης σηκώνεται, δένει και τη Μαρία στο κρεβάτι και εξαφανίζεται τρέχοντας προς το μπάνιο.
Στο σαλόνι, ο Κώστας, δεμένος σαν σαλάμι, ιδρώνει από τον φόβο του. Μόλις ακούει τον κλέφτη να κλείνει την πόρτα του μπάνιου, φωνάζει στη Μαρία με τρεμάμενη φωνή:
— «Μαρία! Άκουσέ με! Αυτός ο τύπος είναι απελπισμένος! Σίγουρα έχει να δει γυναίκα από τότε που βγήκε η πρώτη "Λάμψη"! Άκου τι θα κάνεις: Αν ξαναέρθει, μην αντισταθείς. Δώσ’ του ό,τι θέλει. Ικανοποίησέ τον. Κάνε τον να νιώσει βασιλιάς, μήπως και μας λυπηθεί και δεν μας κάνει κακό! Να είσαι δυνατή, αγάπη μου... Σ’ αγαπώ!»
Από την κρεβατοκάμαρα, ακούγεται η φωνή της Μαρίας, γεμάτη... κατανόηση:
— «Κώστα...» — «Ναι, Μαρία μου;» — «Πριν, που έσκυψε πάνω μου... δεν μου είπε "γεια"». — «Τι σου είπε;» ρωτάει ο Κώστας έντρομος. — «Μου ψιθύρισε ότι σε βρίσκει πάρα πολύ σεξουαλικό με αυτή τη δεμένη στάση στον καναπέ. Και με ρώτησε αν έχουμε βαζελίνη». — «Και... και τι του είπες;» τραυλίζει ο Κώστας. — «Του είπα ότι είναι στο μπάνιο! Να είσαι κι εσύ δυνατός, αγάπη μου! Κι εγώ σ’ αγαπώ!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου