Ανέκδοτο: Το Αλάτι και ο κεκέςςςςςς.....

Ένας τύπος που είχε πρόβλημα με το τραύλισμα, αποφασίζει να πάει σε ένα εστιατόριο για να φάει κάτι ελαφρύ. Πλησιάζει ο σερβιτόρος με το μπλοκάκι:…

— Τι θα πάρετε, παρακαλώ; — Θ-θ-θ... θ-θέλω μια φ-φ-φ... φακή. Μετά από λίγο, έρχεται ο σερβιτόρος με το πιάτο και το αλατοπίπερο στο χέρι:…

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

— Θέλετε να σας προσθέσω λίγο αλάτι; 

— Ν-ν-ν... ναι. — Ωραία, λέει ο σερβιτόρος. Θα αρχίσω να ρίχνω σιγά-σιγά κι εσείς θα μου πείτε «φτάνει» μόλις είναι εντάξει, σύμφωνοι; 

— Σ-σ-σ... σύμφωνοι. 

Ξεκινάει ο σερβιτόρος να ανακινεί την αλατιέρα: Τσάκα-τσάκα-τσάκα... 

Κι ο τραυλός προσπαθεί να μιλήσει: — Φ-φ-φ... φ-φ-φ... Περνούν τα δευτερόλεπτα, ο σερβιτόρος συνεχίζει να ρίχνει, η φακή έχει γίνει πια άσπρη σαν χιονισμένο τοπίο. 

Ο σερβιτόρος, λίγο απορημένος αλλά πιστός στις οδηγίες, συνεχίζει να αδειάζει. 

Ο τραυλός, κατακόκκινος από την προσπάθεια, συνεχίζει ακάθεκτος: 

— Φ-φ-φ... φ-φ-φ... φ-φ... Όταν πια το πιάτο είχε ασπρίσει, ο τραυλός καταφέρνει επιτέλους να βγάλει τη λέξη: — Φ-φ-φ... ΦΑΤΗΝ ΕΣΥ ΤΩΡΑ!…

Κεραμίδι Βάλτου