Άγιος Μάρκος: Ένα ενετικό μοναστήρι στην Κατοχή (pics)

Στις Νότιο Ανατολικές απολήξεις του λόφου του Τρικάρδου στην Κατοχή, στις παρυφές του Αρχαιολογικού Χώρου των Οινιαδών, πάνω σε ένα γήλοφο προς τη θέση πετράλωνα, εντοπίζεται το ερειπωμένο μοναστήρι / ναός του Αγίου Μάρκου.

Στο χώρο που ήταν κτισμένος ο ναός εντοπίζεται επίσης η υπόγεια Φραγκοκλησιά, δηλαδή ένα σύστημα από επιχωματωμένες πλέον κατακόμβες, που ίσως στο παρελθόν αποτελούσαν το ταφικό σύμπλεγμα των μοναχών που κατοικούσαν στο σημείο.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με το μύθο οι Αρχαίες Οινιάδες, η ευδαιμονούσα και ισχυρή πόλη των Ακαρνάνων, διέθετε υπόγεια παλάτια βαθιά στη γή, όπου ζούσε ο μυθικός Βασιλιάς Ανήλιαγος, ο καταδικασμένος Βασιλιάς που δεν έπρεπε να δει το φως του ηλίου. Στον ίδιο λόφο επέλεξαν οι ιδρυτές της μονής να λαξέψουν τις κατακόμβες τους.

Το τοπωνύμιο αδιαμφησβήτητα δηλώνει συσχέτιση με την Γαληνότατη Δημοκρατία της Βενετίας, της οποίας ο Ευαγγελιστής Άγιος Μάρκος, ιστορικά ήταν προστάτης. Για το λόγο αυτό οι Ενετοί έδιναν το όνομα του Αγίου Προστάτη τους σε μέρη που κατοικούσαν ή είχαν έντονη παρουσία και αποτελεί σημείο αναφοράς στα περισσότερα μέρη που στο παρελθόν αποτέλεσαν ενετικές κτήσεις.

Στην περίπτωση της Κατοχής, η τοποθεσία δίπλα από τις (μέχρι πρόσφατα) πλωτές σκάλες και οι ελάχιστες ιστορικές πηγές μαρτυρούν την μακραίωνη παρουσία Βενετών. Άλλωστε τα παραλία της Ακαρνανίας ήδη από την Δ’ Σταυροφορία υπάγονταν στις ενετικές κτήσεις.

Ενώ το 15 αιώνα η Κατοχή ήταν ακμαίο εμπορικό κέντρο που συμμετείχε στην έντονη εμπορική δραστηριότητα που λάμβανε χώρα μεταξύ της Ενετικής Μητρόπολης και του Θαλάσσιου Κράτους της, δηλαδή των κτήσεων της (Stato da Mar). Σημαντικό κέντρο αντίστοιχα ήταν το γειτονικό Δραγαμέστο (Αστακός) και η Βόνιτσα έδρα της Ενετικής Διοίκησης της Ακαρνανικής Κτήσης.

Η θέση του ναού, στο μέχρι πρόσφατα νησί των Οινιαδών, ανάμεσα στους άλλοτε απέραντους βαλτότοπους που εκτείνονταν μεταξύ του κάτω ρου του ποταμού Αχελώου και της μεγάλης Λίμνης Λεσίνι, στην βόρεια άκρη μίας εκ των πιο πολυσύχναστων θαλάσσιων εμπορικών οδών του Μεσαίωνα, της οδού Ελλάδας – Ιταλίας μέσω Ιονίου, που σύνδεε την Ανατολή με τη Δύση, η γειτνίαση με τα επίσης Βενετοκρατούμενα νησιά του Ιονίου, δικαιολογεί την κατοίκηση από Βενετούς, Φράγκους ή άλλους Λατίνους που πέραν της εμπορικής και ναυτικής τους δραστηριότητας, ενδεχομένως και να εγκαθίσταντο στην περιοχή και είχαν μεριμνήσει και για την άσκηση της λατρείας τους. Το μοναστήρι λειτουργούσε μέχρι και τα χρόνια του εθνικού ξεσηκωμού οπότε και ερήμωσε.

Πληροφορίες/Φωτογραφίες  Οινιάδων Ανάπτυξις