Εικόνες, μαρτυρίες και η σιωπή που μιλάει δυνατά.
Σκαρφαλωμένος στα Ακαρνανικά βουνά με θέα το απέραντο Ιόνιο Πέλαγος, ο παλιός Βάρνακας παραμένει εκεί. Ένα χωριό-φάντασμα που στέκει σιωπηλό, ανάμεσα σε πέτρινα ερείπια, θρυμματισμένες στέγες και κρυστάλλινα νερά που συνεχίζουν να κυλούν — πεισματικά ζωντανά μέσα στη σιωπή της εγκατάλειψης.
Περιηγηθήκαμε στα ερειπωμένα σοκάκια του παλιού οικισμού. Κάθε τοίχος, κάθε παράθυρο χωρίς τζάμι, μια ιστορία. Κάθε βήμα, ένα πέρασμα από το παρόν στο παρελθόν.Μαζί μας ο κύριος Δημήτρης, ένας από τους λίγους που κουβαλούν ακόμα μέσα τους την ανάμνηση της ζωής εδώ. «Ήμασταν παιδιά και παίζαμε στις αυλές, ανάβαμε το καντήλι στην εκκλησία, ακούγαμε τα κουδούνια των κοπαδιών», θυμάται. Η φωνή του έχει το χρώμα της νοσταλγίας – όχι θλίψης, αλλά βαθιάς αγάπης.
Ο πρόεδρος του χωριού μας εξηγεί πώς και γιατί εγκαταλείφθηκε ο παλιός Βάρνακας και πώς χτίστηκε ο νέος, πιο κάτω. «Η ανάγκη για δρόμους, υποδομές, σχολεία… Ήταν δύσκολο να μείνει κάποιος εκεί πάνω. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε. Πρέπει να διατηρήσουμε τη μνήμη ζωντανή.»
Ανάμεσα στους λίγους που αρνούνται να εγκαταλείψουν εντελώς τα βουνά, ο Παρασκευάς, ένας από τους τελευταίους κτηνοτρόφους της περιοχής. Κρατάει ακόμα τα κοπάδια του στα λιβάδια γύρω από το χωριό. «Εδώ είμαι πιο κοντά στον Θεό», λέει. «Το βουνό σε διδάσκει, σε ταπεινώνει, αλλά και σε γεμίζει.»
Το αφιέρωμα αυτό εντάσσεται στη σειρά «Τα Έρημα Χωριά», μια περιήγηση σε ξεχασμένα σημεία του χάρτη που εξακολουθούν να κρατούν σφιχτά την ταυτότητά τους. Ο παλιός Βάρνακας δεν είναι απλώς ένας εγκαταλελειμμένος τόπος – είναι ένας ζωντανός μάρτυρας, μια μνήμη που ανθίζει μέσα από τη σιωπή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου