Ο Μήτσος και η Μαίρη ήταν δύο τρόφιμοι σε ένα ψυχιατρείο που έκαναν στενή παρέα. Μια μέρα, ενώ περπατούσαν δίπλα στην πισίνα του ιδρύματος, ο Μήτσος παίρνει φόρα, βουτάει στα βαθιά και μένει στον πάτο χωρίς να ανασαίνει.
Η Μαίρη, χωρίς δεύτερη σκέψη, βουτάει πίσω του, τον αρπάζει και τον τραβάει με ηρωισμό έξω από το νερό. Όταν ο διευθυντής έμαθε για το περιστατικό, εντυπωσιάστηκε.
Θεώρησε πως μια τέτοια πράξη αυτοθυσίας και καθαρής σκέψης ήταν η απόλυτη απόδειξη πως η Μαίρη είχε γίνει πλέον καλά.Την καλεί στο γραφείο του για τα ευχάριστα: – «Μαίρη μου, σου έχω καλά και κακά νέα. Τα καλά είναι ότι υπογράφω το εξιτήριό σου. Η ηρωική σου πράξη έδειξε ότι είσαι πλέον απόλυτα λογική. Τα κακά νέα, όμως, είναι ότι ο Μήτσος, ο φίλος σου που έσωσες, βρέθηκε νεκρός... Κρεμάστηκε με τη ζώνη του στο μπάνιο.»
Κι η Μαίρη, με ένα πλατύ, περήφανο χαμόγελο, του απαντά: – «Σιγά μην κρεμάστηκε, κύριε Διευθυντά! Εγώ τον κρέμασα εκεί για να στεγνώσει!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου