Όσιος Βάρβαρος ο Μυροβλήτης

Ο εν Τρύφω της Ακαρνανίας Αθλήσας

Η Ιερά Μνήμη του Εορτάζεται στις 23 Ιουνίου

Ό Άγιος Βάρβαρος έζησε κατά τα έτη 820-829 μ.Χ., επί της βασιλείας του αυτοκράτορα Μιχαήλ του Τραυλού. Η ζωή του αποτελεί ένα συγκλονιστικό παράδειγμα της απεριόριστης ευσπλαχνίας του Θεού και της δύναμης που έχει η αληθινή μετάνοια, ικανή να μεταμορφώσει έναν σκληροτράχηλο ληστή σε μυροβλήτη Άγιο.

Αρχικά, ο Βάρβαρος υπήρξε μέλος μιας τρομερής πειρατικής συμμορίας Αράβων, προερχόμενων από τη μακρινή χώρα των Άφρων (Βόρεια Αφρική), οι οποίοι λεηλατούσαν αδιάκοπα και τρομοκρατούσαν τα παράλια και την ενδοχώρα της Ακαρνανίας.

Όσιος Βάρβαρος ο Μυροβλήτης

Μετά από μια εξαιρετικά σκληρή και φονική μάχη στο χωριό Καραϊσκάκη Αστακού εναντίον των αμυνόμενων Ακαρνάνων, ολόκληρη η συμμορία εξολοθρεύτηκε και ο μόνος που κατάφερε να γλυτώσει τον θάνατο ήταν ο Βάρβαρος.

Καταδιωκόμενος, κατέφυγε στα απόκρημνα και δασωμένα βουνά του Τρύφου, όπου συνέχισε για καιρό να ζει απομονωμένος, επιβιώνοντας ως ληστής. Η σωτηρία της ψυχής του, όμως, είχε ήδη δρομολογηθεί από την Πρόνοια του Θεού.

Η μεγάλη μεταστροφή συνέβη μια ημέρα, την ώρα που ο ευλαβής ιερέας του χωριού λειτουργούσε με κατάνυξη στο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο όρος Νύσσα. Ο Βάρβαρος, παραφυλάσσοντας κρυμμένος, αξιώνεται ξαφνικά μιας συγκλονιστικής Θείας και Ουράνιας αποκαλύψεως.

Βλέπει πνευματικά τη Θεία Λειτουργία σε όλο της το μεγαλείο και η Χάρις του Θεού αγγίζει αμέσως την καρδιά του, επιτελώντας το μέγα θαύμα της αληθινής μεταστροφής! Παρουσιάζεται με δάκρυα στον ιερέα, ομολογεί τις αμαρτίες του, πιστεύει ολοκληρωτικά στον Χριστό και βαπτίζεται. Αμέσως μετά, κείρεται μοναχός και ξεκινά έναν σκληρό πνευματικό αγώνα στην έρημο, με αυστηρή νηστεία, ολονύκτιες αγρυπνίες, αδιάλειπτη προσευχή και απόλυτη σωφροσύνη.

«Μνήσθητί μου Κύριε, εν τη Bασιλεία Σου...»
Πνέοντας τα λοίσθια, ψιθύρισε με δυσκολία τα λόγια της δικαιοσύνης: «Πίε, Βάρβαρε, ποτήριον αίμα οίον κεκέρακας» (Πιες, Βάρβαρε, το ποτήρι με το αίμα, όμοιο με αυτό που και συ κάποτε πρόσφερες σε άλλους).

Το τέλος της επίγειας ζωής του υπήρξε μαρτυρικό και απρόσμενο. Κυνηγοί από την Πρέβεζα, περιπλανώμενοι στα πυκνά δάση του όρους προς αναζήτηση θηραμάτων, είδαν τον Βάρβαρο να κινείται ανάμεσα στα δέντρα. Λόγω του ασκητικού του παρουσιαστικού, τον εξέλαβαν ως άγριο θηρίο και τον πυροβόλησαν, τραυματίζοντάς τον θανάμιμα. Πριν παραδώσει την αγία του ψυχή, ο Όσιος συγχώρεσε τους διώκτες του και ευχαρίστησε τον Θεό.

Το Ιερό και χαριτόβρυτο λείψανό του ενταφιάστηκε στο σημείο όπου αναβλύζουν τα ιαματικά λουτρά του Τρύφου, όπου αργότερα κτίστηκε περικαλλής Ναός προς τιμήν του. Μετά από ένα συγκλονιστικό θαύμα που επιτέλεσε ο Άγιος σε έναν Ενετό Αξιωματικό, τα ιερά λείψανά του μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Ο Άγιος Βάρβαρος είναι ευρέως γνωστός ως μυροβλήτης, θαυματουργός και ταχύς ιατρός των ασθενούντων.

☦