Σήμερα, ακόμη μια φορά, η αναζήτηση ευθυνών για το πώς φτάσαμε ως εδώ μονοπωλεί τον δημόσιο διάλογο.
Τα ερωτήματα περιμένουν απαντήσεις.
Για το πώς περάσαμε από τις Συμπληγάδες της οικονομικής κρίσης και της πανδημίας και δεν αλλάξαμε. Σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, λοιπόν, που τα αναπάντητα ερωτήματα των πολιτών πληθαίνουν, οφείλουμε να προτάξουμε τον νηφάλιο λόγο και να επιδιώξουμε ορισμένες ελάχιστες συναινέσεις.
Ένα πεδίο στο οποίο θα μπορούσαν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου να συμφωνήσουν είναι ότι το κράτος οφείλει να λειτουργεί ανεξαρτήτως κυβέρνησης. Να λειτουργεί μέσα από τις δημόσιες υπηρεσίες του και τις λειτουργικές του δομές προς όφελος των πολιτών και της κοινωνίας, με την αξιοπιστία, αξιοσύνη, ευθύνη και συνείδηση των δημοσίων λειτουργών του. Αυτό προϋποθέτει μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση, που θα είναι εντελώς αποκομμένη από πελατειακές λογικές και θα λειτουργεί αυστηρά υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και του συμφέροντος των πολιτών.
Πόσοι όμως πιστεύουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένα τέτοιο σύστημα δημόσιας διοίκησης που δεν υπόκειται στην κομματική νομή της εξουσίας, αλλά είναι στοχοπροσηλωμένο στην παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας; Πόσοι πιστεύουν ότι σε μια ενδεχόμενη αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης, όπως συνέβη στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η δημόσια διοίκηση θα λειτουργεί κανονικά και το κράτος θα βρίσκεται στην υπηρεσία των πολιτών; Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε, ώστε να επιτύχουμε κάτι τέτοιο.
Το «επιτελικό κράτος» το οποίο υπερδιαφημίστηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έχει δείξει τα όριά του εδώ και πολύ καιρό. Όπως το ίδιο έγινε με το αφήγημα ότι η χώρα κάνει άλματα στον ψηφιακό μετασχηματισμό, με τα συστήματα τηλεματικής να είναι ενταγμένα στην επικοινωνιακή προβολή του ψηφιακού μετασχηματισμού του κράτους. Ένα αφήγημα που καταρρίφθηκε με την ανείπωτη τραγωδία στα Τέμπη.
Η αποκάλυψη, με τον πιο δραματικό τρόπο, ότι ο ελληνικός σιδηρόδρομος είχε μείνει στην εποχή του τεφτεριού έχει προκαλέσει τεράστιο πόνο και θυμό σε όλους τους Έλληνες. Έχει ευθύνη η κυβέρνηση επειδή άφησε το κράτος χωρίς συνέχεια. Υπήρχε η σύμβαση 717/2014 για την αναβάθμιση του συστήματος σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης των ελληνικών σιδηροδρομικών γραμμών. Πέρασαν όμως εννιά χρόνια, με τη θητεία δύο κυβερνήσεων, ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και Νέας Δημοκρατίας, και η σύμβαση δεν υλοποιήθηκε. Ένα κράτος, όμως, που δεν έχει συνέχεια, δεν λειτουργεί και δεν προσφέρει τη δυνατότητα στους πολίτες να δημιουργούν και να ονειρεύονται το μέλλον τους μέσα σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Είναι δουλειά της δικαιοσύνης να ρίξει άπλετο φως στην τραγωδία των Τεμπών. Πέρα από το ανθρώπινο σφάλμα και τις ανθρώπινες παραλείψεις των εμπλεκόμενων προσώπων, υπάρχει, τύποις, ένα σύστημα τηλεδιοίκησης που δεν λειτούργησε. Και αυτό αφορά τον πυρήνα μιας στρεβλής αντίληψης γύρω από το κράτος, που λειτουργεί ως λάφυρο για την εκάστοτε κυβέρνηση. Ας επανέλθουμε, λοιπόν, στην παραδοχή ότι ένα σταθερό κράτος χρειάζεται να διαθέτει μια αξιόπιστη και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση και μια ανεξάρτητη, αποτελεσματική, αδέκαστη και δίκαιη δικαιοσύνη.
Η καλή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης μπορεί να εξασφαλίσει στους πολίτες ένα αίσθημα εμπιστοσύνης, όταν αισθάνονται ότι έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υψηλής ποιότητας και ότι οι πόροι από τη φορολογία και άλλες πηγές δαπανώνται αποδοτικά και προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας. Ας γίνει αυτός ο στόχος της επόμενης διακυβέρνησης της χώρας, να στήσουμε σωστά και ορθολογικά το κράτος. Ένα κράτος κοινωνικής συνοχής και κοινωνικής δικαιοσύνης, κράτος με δημόσια διοίκηση που εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών του και βεβαίως με σύστημα δικαιοσύνης που θα λειτουργεί με πιο ταχύ ρυθμό. Ναι, ίσως τότε η πολιτική ανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Βουλευτής ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Αιτωλοακαρνανίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου