Στις 24 Ιανουαρίου 1822, η εκστρατεία του Μόρα Βαλεσί Χουρσίτ Αχμέτ πασά, κατά του Αλή πασά των Ιωαννίνων, έλαβε και τυπικά τέλος, με τον θάνατο του τελευταίου. Το κομμένο κεφάλι του («με κόκκινα γένια» σύμφωνα με την προφητεία του Πατρο-Κοσμά) στάλθηκε στον Σουλτάνο. Λογικά, επόμενη άμεση προτεραιότητα του Χουρσίτ, θα έπρεπε να είναι η κάθοδός του στον Μοριά, όπου ήταν και το πασαλίκι του, για να καταπνίξει τον ξεσηκωμό των ραγιάδων.
Μια μεγάλη στρατιά, που πλησίαζε τις 80.000 άνδρες, ήταν έτοιμη να εκστρατεύσει από τη Λάρισα κατά του κέντρου της Ελληνικής Επανάστασης, στην Πελοπόννησο. Όμως, αντί να ανατεθεί σ’ αυτόν η αρχιστρατηγία, η εντολή δόθηκε στον υφιστάμενό του, Μαχμούτ Αλή πασά Δράμαλη και ο Χουρσίτ ανέλαβε, απλά, την… επιμελητεία του εκστρατευτικού σώματος!
Τον Ιούλιο του 1822 όλα είχαν τελειώσει, με την εξολόθρευση των περισσοτέρων από τους 30.000 άνδρες της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια και στο Αγιονόρι, με τον Μαχμούτ πασά να τους ακολουθεί, τον Οκτώβριο, στον άλλο κόσμο, πικραμένος από την καταστροφή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου