Ο δικαστής απευθύνεται με ευγένεια προς την ηλικιωμένη κυρία που κάθεται στο εδώλιο.
— Σας παρακαλώ, μπορείτε να μας πείτε την ακριβή ηλικία σας;
— Φυσικά, κύριε δικαστά, είμαι 91 ετών, απαντάει εκείνη με σταθερή φωνή.
— Μπορείτε να μας περιγράψετε τώρα με ηρεμία τι ακριβώς σας συνέβη εκείνο το απόγευμα;
— Καθόμουνα ήσυχη σε μια καρέκλα, στο πεζοδρόμιο, ακριβώς μπροστά από το σπίτι μου. Ήταν ένα γλυκό ανοιξιάτικο απόγευμα και έκανε υπέροχο καιρό. Ξαφνικά, ένας νεαρός ήρθε και κάθισε δίπλα μου…
— Τον γνωρίζατε από πριν;
— Όχι, κύριε δικαστά, αλλά μου φάνηκε αρκετά συμπαθητικός.
— Μετά, τι έγινε;
— Άρχισε σιγά-σιγά να μου χαϊδεύει το μπούτι.
— Και εσείς τον σταματήσατε, αντιδράσατε;
— Όχι, κύριε δικαστά.
— Γιατί δεν τον σταματήσατε;
— Ε, να… ήταν πραγματικά πολύ ευχάριστο. Από τότε που πέθανε ο μακαρίτης ο άντρας μου, εδώ και τριάντα ολόκληρα χρόνια, κανένας δεν μου είχε κάνει μια τέτοια τρυφερή χειρονομία.
— Όχι, κύριε δικαστά, αλλά μου φάνηκε αρκετά συμπαθητικός.
— Μετά, τι έγινε;
— Άρχισε σιγά-σιγά να μου χαϊδεύει το μπούτι.
— Και εσείς τον σταματήσατε, αντιδράσατε;
— Όχι, κύριε δικαστά.
— Γιατί δεν τον σταματήσατε;
— Ε, να… ήταν πραγματικά πολύ ευχάριστο. Από τότε που πέθανε ο μακαρίτης ο άντρας μου, εδώ και τριάντα ολόκληρα χρόνια, κανένας δεν μου είχε κάνει μια τέτοια τρυφερή χειρονομία.
— Και μετά τι συνέβη; συνεχίζει ο δικαστής.
— Μετά άρχισε να μου χαϊδεύει απαλά το στήθος.
— Τού ζητήσατε να σταματήσει σε εκείνο το σημείο;
— Όχι βέβαια.
— Γιατί όχι;
— Να, κύριε δικαστά, αυτά τα ερεθιστικά χάδια σαν να μου έδωσαν ξαφνικά νέα ζωή. Είχα τόσα πολλά χρόνια να νιώσω έτσι γυναίκα.
— Και μετά;
— Νιώθοντας λοιπόν ξαφνικά πάρα πολύ σέξι, άνοιξα διάπλατα τα γέρικα μπούτια μου, τον κοίταξα στα μάτια και του είπα με πάθος: Νεαρέ, πάρ’ με τώρα, κάν’ με δική σου!
— Και αυτός τι έκανε; Σας έκανε τελικά δική του;
— Όχι βέβαια.
— Γιατί όχι;
— Να, κύριε δικαστά, αυτά τα ερεθιστικά χάδια σαν να μου έδωσαν ξαφνικά νέα ζωή. Είχα τόσα πολλά χρόνια να νιώσω έτσι γυναίκα.
— Και μετά;
— Νιώθοντας λοιπόν ξαφνικά πάρα πολύ σέξι, άνοιξα διάπλατα τα γέρικα μπούτια μου, τον κοίταξα στα μάτια και του είπα με πάθος: Νεαρέ, πάρ’ με τώρα, κάν’ με δική σου!
— Και αυτός τι έκανε; Σας έκανε τελικά δική του;
— Κάθε άλλο! Άρχισε να χοροπηδάει και να φωνάζει «Πρωταπριλιά! Πρωταπριλιά!» χαχανίζοντας σαν χαζός...
Και τότε κι εγώ πήγα ήρεμα μέσα στο σπίτι, πήρα το περίστροφο του μακαρίτη του άντρα μου και το καθάρισα το καθίκι!
Και τότε κι εγώ πήγα ήρεμα μέσα στο σπίτι, πήρα το περίστροφο του μακαρίτη του άντρα μου και το καθάρισα το καθίκι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου