Ο γιατρός πέρασε μια σεξουαλική περιπέτεια με ασθενή του και αισθανόταν ένοχος.
Μια οι τύψεις, μια οι λογισμοί περί επαγγελματικής δεοντολογίας… Όσο κι αν προσπαθούσε να το ξεπεράσει, δεν μπορούσε. Η ενοχή και το αίσθημα προδοσίας ήταν ακατανίκητα.
Μια εσωτερική φωνή προσπαθούσε συνεχώς να τον παρηγορήσει και να τον ηρεμήσει:
— «Γιάννη, μην σκας ρε παιδί μου. Ούτε ο πρώτος, ούτε κι ο τελευταίος γιατρός είσαι που κοιμήθηκε με ασθενή του. Έτσι κι αλλιώς τώρα δεν έχεις και κανένα δεσμό, είσαι μόνος… Ας πάει στο καλό.»
Αλλά αμέσως, μια άλλη φοβερή φωνή τον ξανάφερνε στη ζοφερή πραγματικότητα και του ψιθύριζε απειλητικά:
— «Γιάννη, είσαι κτηνίατρος όμως...»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου