Κεραμίδι Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας.: Τα 8 ομορφότερα γεφύρια του Ζαγορίου..

Χτισμένα από πέτρα και μεράκι, αγκαλιασμένα από την φύση της ονειρεμένης περιοχής.

Η Ήπειρος είναι γνωστή για τα πανέμορφα πέτρινα γεφύρια της. Υπάρχουν διάσπαρτα σε όλη την περιοχή και αποτελούσαν ζωτικούς συνδετικούς κρίκους μεταξύ των οικισμών συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη των χωριών και στην επικοινωνία των κατοίκων.

Η περιοχή του Ζαγορίου είχε πάνω από 100 γεφύρια που στεφάνωναν τα ποτάμια και τα ρέματά της, σήμερα σώζονται περίπου 60 από αυτά.

Άλλα μικρότερα και άλλα μεγαλύτερα, άλλα που τα συνοδεύουν θρύλοι και μύθοι, κάποια κρυμμένα σε πανύψηλους βράχους και κάποια μέσα σε οργιώδη βλάστηση συνέβαλαν όλα τους στη ζωή και στην διαμόρφωση της ιστορίας του Ζαγορίου. Από αυτά, επιλέξαμε οχτώ από τα πιο όμορφα, αν και η επιλογή ήταν ομολογουμένως δύσκολη.

Γεφύρι Του Μίσιου

Το πέτρινο γεφύρι του Μίσιου βρίσκεται σε υψόμετρο 773 μ. ανάμεσα στα χωριά Βίτσα και Κουκούλι. Το έχτισε το 1748 ο Αλέξης Μίσιος, από το Μονοδένδρι ενώ παλιότερα υπήρχε στο σημείο και νερόμυλος. Το γεφύρι έχει δύο τόξα ένα μεγάλο με άνοιγμα 18 μ. και ύψος 10 μ. και ένα αρκετά πιο μικρό που δύσκολα του δίνεις σημασία με άνοιγμα 6 μ. και ύψος 5,8 μ. Το μήκος του γεφυριού είναι στα 37 μέτρα και στο πλάι το ποταμού υπάρχει πετρόχτιστο μονοπάτι που οδηγεί σε αυτό.

Η φύση στο σημείο είναι μαγική και μπορείτε να το προσεγγίσετε εύκολα από μονοπάτι που ξεκινά από το χωριό Βίτσα. Το γεφύρι του Μίσιου θεωρείται από τα πιο γερά γεφύρια. Σύμφωνα με μαρτυρία, όταν το 1910 έβρεχε ασταμάτητα για πολλές μέρες το ποτάμι φούσκωσε παρασέρνοντας στο πέρασμά του ακόμη και δέντρα. Ένα από αυτά δεν κατάφερε να περάσει από κάτω και έφραξε την γέφυρα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια τεράστια λίμνη στην περιοχή, ωστόσο όμως το γεφύρι άντεξε τα ορμητικά νερά του Βοϊδομάτη.

Γεφύρι του Νούτσου ή Κόκκορη

Από τα πιο εντυπωσιακά γεφύρια της Ηπείρου το χαρακτηρίζουν οι δυο μεγάλοι βράχοι που βρίσκονται στις εισόδους του. Μάλιστα στον έναν από αυτούς υπάρχει μια σπηλιά στην οποία λέγεται πως κρύφτηκε ο περιβόητος ληστής Νταβέλης κυνηγημένος από τους Τούρκους. Ο ληστής πίστεψε πως η Αγία Παρασκευή, ξωκλήσι της οποίας υπάρχει εκεί κοντά, τον έσωσε για αυτό και έφτιαξε εικόνισμα μέσα στη σπηλιά. Το γεφύρι βρίσκεται στο ύψος του χωριού Κουκούλι, πάνω από το χωριό Κήποι και λίγα μόλις μέτρα από τη σύγχρονη γέφυρα που εξυπηρετεί πλέον την περιοχή.

Είναι μονότοξο, επιβλητικό και κατασκευάστηκε το 1750 από τον Νούτσο Κοντοδήμο προεστό του Βραδέτου εξ’ ου και το όνομά του. Ωστόσο αρκετά χρόνια μετά απέκτησε και δεύτερο όνομα, το 1910, όταν ο μυλωνάς Γρηγόρης Κόκκορης από το Κουκούλι που είχε μύλο στο σημείο χρηματοδότησε την ανακατασκευή του μαζί με τους κατοίκους γειτονικών χωριών. Το άνοιγμα του τόξου του είναι στα 23,6 μ. και το ύψος στα 13,3 μ. Θρύλος έλεγε πως στο γεφύρι υπήρχε κρυμμένος θησαυρός και τη δεκαετία του ‘70 κάποιοι πήραν την απόφαση να τον ανακαλύψουν σκάβοντάς το.

Γεφύρι του Καλογερικού ή του Πλακίδα

Είναι ίσως το πιο πολυφωτογραφημένο γεφύρι της Ηπείρου αν όχι της Ελλάδας και όχι άδικα. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό καθώς τα τρία τόξα του δημιουργούν έναν κυματισμό που μοιάζει με την κίνηση της κάμπιας ενώ ξεχωρίζει επίσης για τα οδοντωτά περβάζια του. Χτίστηκε, κοντά στο χωριό Κήποι, στις αρχές του 19ου αι. και πιο συγκεκριμένα το 1814, στη θέση ξύλινου γεφυριού, χρηματοδοτούμενο από τον ηγούμενο Σεραφείμ από τη Μονή του Προφήτη Ηλία στη Βίτσα για αυτό και ονομάστηκε Καλογερικό.

Η μονή διατηρούσε εκεί νερόμυλο και νεροτριβή και ήθελε να αντικαταστήσει το παλιό ξύλινο γεφύρι με μια πιο γερή κατασκευή για πιο ασφαλές πέρασμα. Την συντήρησή του το 1865 και το 1912 ανέλαβαν ο Αλέξης και Ευγένιος Πλακίδας και για αυτό είναι επίσης γνωστό και ως «Γεφύρι Πλακίδα». Τα τόξα του έχουν άνοιγμα 15, 13,5 και 11,2 μ. αντίστοιχα και ύψος που κυμαίνεται από 4,8 μέχρι 6,7 μ.

Γεφύρι του Μύλου

Χτίστηκε το 1748 και βρίσκεται και αυτό κοντά στο χωριό Κήποι μετά το Καλογερικό. Οι κάτοικοι το χρησιμοποιούσαν συχνά για να πάνε απέναντι στον εκκλησιαστικό μύλο για αυτό και το ονόμασαν του «Μύλου» ενώ συνέδεε τους Κήπους με τα Γιάννενα και την Ελάτη.

Έχει δυο μεγάλα τόξα και ένα μικρότερο βοηθητικό, τα μεγάλα έχουν άνοιγμα περίπου 9 μ. έκαστο και το μικρό, η ψευδοκαμάρα, 3 μ. και γεφυρώνει το Μπαγιώτικο ρέμα.

Γεφύρι Πετσιώνη

pic: 520greeks.com

Το γεφύρι Πετσιώνη θα το βρείτε λίγο έξω από τους Κήπους στο δρόμο προς τους Νεγάδες περιτριγυρισμένο από υπέροχη φύση. Χτίστηκε το 1830 από τον Θεόδωρο Πετσιώνη από το Δίλοφο ο οποίος επίσης έδωσε 1.200 γρόσια για την ετήσια συντήρησή του.

Γεφυρώνει το Μπαγιώτικο ρέμα και εξυπηρετούσε τους κατοίκους των χωριών Νεγάδες και Φραγγάδες που ήθελαν να μετακινηθούν προς το Δίλοφο ή τα Γιάννενα αλλά και προς τα χωράφια της περιοχής. Είναι ουσιαστικά μονότοξο αλλά διαθέτει και ένα βοηθητικό τόξο στη μία του πλευρά και διαδοχικούς αρκάδες που στεφανώνουν τη μεγάλη καμάρα.

Γεφύρι Λαζαρίδη ή Κοντοδήμου

Θα το βρείτε κοντά στους Κήπους στην έξοδο της χαράδρας Βικάκη και σε υψόμετρο 745 μ. έχει και αυτό διπλό όνομα. Το ένα το πήρε από τον Τόλη Κοντοδήμο από το Βραδέτο, που διατελούσε χρέη διερμηνέα στη γαλλική πρεσβεία της Κωνσταντινούπολη, ο οποίος το έχτισε και το άλλο από τον μυλωνά Λαζαρίδη που διατηρούσε μύλο στην τοποθεσία. Το άνοιγμα του τόξου είναι 15 μ. και το ύψος 7,8 μ. Στη μια του πλευρά ορθώνεται ένας τεράστιος βράχος, η «Καντήλα».

Ο θρύλος λέει πως το 1853 ληστές έκλεψαν τις εικόνες της εκκλησίας των Κήπων και στη συνέχεια την έκαψαν. Ανάμεσα στις εικόνες που εκλάπησαν ήταν και αυτή του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης. Μετά τη ληστεία, κάθε βράδυ της παραμονής της εορτής των Αγίων, εμφανιζόταν στο βράχο μια καντήλα που κρεμιόταν μέχρι το γεφύρι, δείχνοντας ουσιαστικά στους χωριανούς που ήταν τα κλοπιμαία. Τελικά οι εικόνες βρέθηκαν κοντά στο ποτάμι και η καντήλα σταμάτησε να εμφανίζεται.

Γεφύρι Βωβούσας

Γεφυρώνει τον Αωό ποταμό, βρίσκεται στο κέντρο του χωριού στα 974 μ. υψόμετρο και χρησιμοποιείται ακόμα καθώς συνδέει τις δυο πλευρές του χωριού που βρίσκονται στις όχθες του ποταμού.

Χτίστηκε το 1748 από τον Αλέξη Μίσιο από το Μονοδένδρι και οι απόγονοί του για πολλά χρόνια μετά φρόντιζαν για τη συντήρησή του. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα μονότοξα γεφύρια του Ζαγορίου με εντυπωσιακό άνοιγμα τόξου που φτάνει τα 22 μ. και ύψος τα 11 μ. Το πέτρινο στηθαίο του πλέον έχει αντικατασταθεί με ξύλινα κάγκελα για προστασία των κατοίκων.

Γεφύρι Καμπέρ Αγά

Βρίσκεται κοντά στο χωριό Μηλιωτάδες και ενώνει τις όχθες του Ζαγορίτικου ποταμού. Ο Καμπέρα Αγάρ διοικητής των Ιωαννίνων, γνωστός στην περιοχή για τις αγαθοεργίες του ανέλαβε τις δαπάνες για την κατασκευή του γεφυριού δίνοντας έτσι το όνομά του.

Το γεφύρι εξυπηρετούσε ουσιαστικά την επικοινωνία μεταξύ Κεντρικού και Ανατολικού Ζαγορίου και δίπλα του υπήρχε χάνι ιδιοκτησίας Οθωμανού τσιφλικά, για να ξαποσταίνουν οι περαστικοί. Έχει ένα μεγάλο κεντρικό τόξο, ένα πολύ μικρότερο ανακουφιστικό αλλά και δυο μικρές ψευδοκαμάρες. Η μεγάλη καμάρα έχει άνοιγμα 17 μ. και ύψος 7,7 μ. και πιθανολογείται πως χτίστηκε μεταξύ του 1750 και του 1800. Και εδώ η γύρω φύση είναι πανέμορφη.