Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη Νένα Μπούρα, συγγραφέα, αρθρογράφο, αφηγήτρια και μέγα γνώστρια της ελληνικής λαογραφίας.
Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την φιλοξενία . Γεννήθηκα σε μια μικρή επαρχιακή πόλη , την Αμφιλοχία με την χιλιοτραγουδισμένη θάλασσά της, τα δάση της, τις ασβεστωμένες αυλές και τα γλαροπούλια να χορεύουν πάνω στα κύματα. Έγινα δασκάλα γιατί αγαπώ πολύ τα παιδιά και τον άνθρωπο. Από μικρή ανακάλυψα στο μαγικό σεντούκι της γιαγιάς μου τα παραμύθια και από τότε έγινα λάτρης τους, υπηρέτης της τέχνης της αφήγησης και της συγγραφής. Οτιδήποτε με ταξιδεύει με μια μαγική χρονοκάψουλα πίσω στη παρελθόν το αγαπώ, είτε ένα καλό βιβλίο, είτε μια ιστορία, είτε ένα βινύλιο.
θαυμαστή της να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες για αυτή;
 |
Το να αποφασίζει κάποιος να ασχοληθεί με τη λαογραφία είναι σαν να ανοίγει ξαφνικά το μπαούλο με τους θησαυρούς και να βλέπει μπροστά του μπριλάντια, σμαράγδια, μαγικά λυχνάρια και χίλια πράγματα που θα τον βοηθήσουν να καταλάβει λίγο περισσότερο το περιβάλλον του. Η λαογραφία είναι πανάρχαια, από τότε που γεννήθηκε ο πρώτος άνθρωπος και εξακολουθεί να επηρεάζει τη καθημερινότητα μας. Ακούγοντας τον γκιώνη να λαλεί αμέσως οι αναμνήσεις μας ταξιδεύουν στα παιδικά μας χρονιά και στα παραμύθια της γιαγιάς για τον Γκιώνη που ήταν άνθρωπος και ψάχνει ακόμα τον αδερφό του ή όταν μπαίνει ο Μάρτης σπεύδουμε να δέσουμε ασπροκόκκινες κλωστές μην τυχόν μας κάψει ο ήλιος. Άρα είναι βαθιά ριζωμένη στο DNA μας όσο και αν έχουμε εκμοντερνιστεί. Μια πρώτη επαφή με τη λαογραφία μπορεί κάποιος να κάνει μέσω των βιβλίων του μεγάλου μας λαογράφου Ν. Πολίτη( Παραδόσεις, δημοτικά τραγούδια, παροιμίες). Επίσης πολλοί ακόμα λαογράφοι έχουν αξιόλογα λαογραφικά βιβλία όπως ο Γ. Μέγας, ο Ε. Αυδικός, ο Μ.Μερακλής κ.α .Θα μπορούσε να διαβάσει πολλά βιβλία με λαϊκά παραμύθια της Ελλάδας αλλά και όλου του κόσμου αλλά και παγκόσμια μυθολογία. Όμως δεν είναι μόνο οι γνωστοί μας λαογράφοι πηγή πληροφοριών αλλά και άνθρωποι που κατέχουν καλά το παρελθόν όπως οι ηλικιωμένοι. Μην διστάσει να ρωτήσει κάποιον παππού ή γιαγιά να του πει μια ιστορία, ένα ξεχασμένο εθιμικό ή ένα μη καταγεγραμμένο δημοτικό τραγούδι γιατί και αυτοί οι άνθρωποι είναι ένας θησαυρός της λαογραφίας.
Ποιοι μύθοι και θρύλοι σε εμπνέουν περισσότερο, είτε για τις αφηγήσεις σου, είτε για τα βιβλία σου;
Δεν υπάρχει κάποια λίστα ή θεματολογία ως προς τι θα αφηγηθώ ή θα εμπνευστώ. Έχω αφηγηθεί από παραμύθια με Αγίους και παραμύθια με ξωθιές μέχρι βωμολοχικά παραμύθια της Αποκριάς και ιστορικά γεγονότα. Έχω εμπνευστεί από ένα περιστατικό της ζωής ενός ανθρώπου ή ένα θρύλο για ένα πηγάδι. Η έμπνευση μου ταξιδεύει από τη χώρα των Εσκιμώων μέχρι τη ζεστή Αφρική. Ένα είναι όμως σίγουρο σε όλο αυτό το ταξίδι μου , πως ότι αφηγούμαι το έχω αγαπήσει πάρα πάρα πολύ πρώτα εγώ και μετά το μοιράζομαι και με τους υπόλοιπους. Αν δεν υπάρχει αυτή η μαγική συνταγή, δεν επιτρέπω στον εαυτό μου ούτε να γράψω, ούτε να πω κάτι με το ζόρι ή κατά παραγγελία.
Ποιοι είναι οι επόμενοι συγγραφικοί σου στόχοι;
Ετοιμάζω ένα τρίτο βιβλίο με λαϊκά παραμύθια καθώς και κάποια άλλα παραμύθια- παραμυθιακές ιστορίες για παιδιά που έχουν πάρει το δρόμο των εκδόσεων. Επίσης, ασχολούμαι και θα ασχολούμαι ενεργά με την πανάρχαια τέχνη της αφήγησης κάνοντας διάφορες παραστάσεις σε διάφορους χώρους.
Ποια είναι η γνώμη σου για το χώρο της φαντασίας στην Ελλάδα;
Τα τελευταία χρόνια δειλά δειλά βλέπω όλο και περισσότερους συγγράφεις να ασχολούνται με το φανταστικό, όπως και διάφορους εκδοτικούς οίκους που δραστηριοποιούνται σε αυτόν το τομέα. Γίνονται μεγάλες προσπάθειες επίσης που ενισχύουν την επαφή με το χώρο της φαντασίας όπως διάφορα φεστιβάλ (Παραμυθένιος κήπος, Phantasmagoria κ.α.), παρουσιάσεις πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων του φανταστικού , διαγωνισμοί κ.α. Πιστεύω πως έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου καθώς κερδίζει όλο και περισσοτέρους υποστηρικτές και πως θα ανεβεί στο βάθρο που της αρμόζει πράγμα το οποίο θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό σε μια χώρα που βρίθει μύθων, θρύλων και σκοτεινών παραδόσεων.
Το φθινόπωρο βραβεύτηκε ένα έργο σου σε διαγωνισμό χαϊκού. Πόσο εύκολα μπορεί μια συγγραφέας πεζογραφημάτων να περιορίσει το λόγο της για άλλα είδη;
 |
Η ποίηση είναι η πρώτη μου συγγραφική απόπειρα που ξεκίνησε από τα πρώτα σχολικά χρόνια. Είναι η μητρική μου αγκαλιά, θα μπορούσα να πω, που γυρίζω κάθε φορά που νιώθω ευάλωτη. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο συγγραφέας θα πρέπει να περάσει από όλα τα είδη, να κάνει το ταξίδι της συγγραφής ολοκληρωμένο και να δει τι τον εκφράζει περισσότερο. Μπορεί να μη φτάσει πουθενά, μπορεί να κάνει λάθη και να νιώσει αποτυχημένος, αυτή όμως η τριβή και το δημιουργικό «γράψε σβήσε» θα τον βοηθήσει να βρει περισσότερο τον εαυτό του. Σίγουρα δεν είναι εύκολο, αλλά ποιος είπε ότι η συγγραφή είναι εύκολη; Είναι μια απαιτητική εργασία που προϋποθέτει μεγάλη τριβή και παίδευση πάνω σε αυτό. Το να γίνεται ένας συγγραφέας ποιητής και το αντίστροφο είναι μια προσωπική πρόκληση και πάλη, μια μοναχική αναζήτηση, μια ενδοσκόπηση που δεν έχει πάντοτε αποτελέσματα και λύσεις.
Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.
Να μην εγκαταλείπουν τα όνειρά τους. Τι κι αν δεν έχουν τις πλάτες κάποιου μεγάλου εκδοτικού οίκου ή της διαφήμισης; Το ταξίδι έχει σημασία και η επιμονή. Τότε θα δουν αυτά που ονειρεύονται να βγαίνουν αληθινά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου