Κατεστραμμένα ταφικά μνήματα και κατεστραμμένοι τάφοι, ανθρώπων δικών μας συγγενών και συγχωριανών, ανθρώπων που άφησαν πίσω εμάς για ένα καλύτερο αύριο, είναι το σκηνικό στο κοιμητήριο της Κατούνας.

Αυτές τις σοκαριστικές εικόνες αντικρίζει ο επισκέπτης που πάει να ανάψει το καντηλάκι, της μάνας, του πατέρα, του παππού, της γιαγιάς, του αδελφού, της αδελφής, του φίλου και συγχωριανού.

Ο σεβασμός που οφείλουμε να αποδίδουμε προς τους νεκρούς μας, αποτελεί υποχρέωση που έλκει την καταγωγή της από τα βάθη των αιώνων.

Ο σεβασμός προς τους νεκρούς θεωρείτο στην αρχαία Ελλάδα ως επιταγή των Θεών.
Πού είναι η ευαισθησία αυτών που κατά τα άλλα θέλουν να ονομάζονται Έλληνες Χριστιανοί;
Και επειδή υπερηφανευόμαστε για την καταγωγή, τον πολιτισμό και την ιστορία μας, και πάντα μας αρέσει να κριτικάρουμε τους άλλους τους «βάρβαρους και απολίτιστους», θεωρούμε καθήκον μας να φροντίσουμε το νεκροταφείο.

Σήμερα και ενώ σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις εποχές οι νεκροί έχαιραν και χαίρουν του απέραντου σεβασμού των ζώντων, στο Δήμο Ακτίου -Βόνιτσας φαίνεται ότι επικρατούν άλλα ήθη και άλλοι νόμοι που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε από τις πολιτισμένες κοινωνίες άλλων χωριών.
Είναι υποχρέωση του Δήμου να παρέμβει άμεσα στο μεγάλο πρόβλημα που δημιουργήθηκε στο κοιμητήριο της Κατούνας όπου επικρατεί σκηνικό της πλήρους απαξίωσης των νεκρών μας.

Αναρωτιέται κανείς τι χρειαζόμαστε τους πεζόδρομους, τις μαρίνες, τα γεφύρια, τις πλατείες τα δήθεν έργα, αφού είμαστε ανίκανοι να διαφυλάξουμε τους τόπους που με ευλάβεια έχουμε αποθέσει τους προσφιλείς μας

Δυστυχώς άρχισαν να φαίνονται φέρετρα, όπως της Σ.Τ., όπως και δίπλα στου Ι.Ρ. που δεν έχει όνομα.

Το ξέρουμε πως λόγω της πανδημίας δεν επιτρέπονται οι μετακινήσεις έτσι ώστε να κατέβουν οι συγχωριανοί μας και να ασχοληθούν με τους οικογενειακούς τους τάφους.
Ο Δήμος, εισπράττει τόσα χρήματα ετησίως και από τα ανταποδοτικά τέλη καθαριότητας.

Ίσως θα έπρεπε να ασχοληθεί και λίγο η εκκλησία μας για το μεγάλο πρόβλημα που δημιουργήθηκε αν και τα κοιμητήρια ανήκουν στους Δήμους.