Είναι
εποχή επιστράτευσης και μια καλόγρια προχωράει κοντά σε ένα στρατόπεδο.
Στο δρόμο την σταματάει ένας λαχανιασμένος φαντάρος και της λέει:
«Συγνώμη
αλλά πρέπει να κρυφτώ κάτω από το ράσο σας» κάνει μια τσουπ και χώνεται
μέσα. Δευτερόλεπτα μετά περνάνε 2 στρατονόμοι τρέχοντας.
Αφού απομακρύνθηκαν βγαίνει έξω ο φαντάρος και της λέει:
«Σας ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για όλο αυτό αλλά βλέπετε δεν θέλω να πάω φαντάρος και το σκάω…»
«Σας ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για όλο αυτό αλλά βλέπετε δεν θέλω να πάω φαντάρος και το σκάω…»
Η καλόγρια κουνάει το κεφάλι, χαμογελάει και πάει να φύγει. Όμως ο φαντάρος της πιάνει το χέρι και της λέει:
«Όσο ήμουν κάτω από το ράσο σας παρατήρησα πως έχετε 2 υπέροχα γυμνασμένα πόδια…»
και του λέει η καλόγρια:
«Αν κοιτούσες λίγο πιο πάνω θα έβλεπες και 2 υπέροχα μεγάλα αρχ**α. Ούτε εγώ θέλω να πάω φαντάρος…»
«Αν κοιτούσες λίγο πιο πάνω θα έβλεπες και 2 υπέροχα μεγάλα αρχ**α. Ούτε εγώ θέλω να πάω φαντάρος…»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου