Την Υπαπαντή γιορτάζουμε στις 2 Φεβρουαρίου. Την ημέρα που η Εκκλησία μας, εορτάζει την Δεσποτική και Θεομητορική Εορτή της Υπαπαντής του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, η σκέψη και η προσευχή μας στρέφονται προς το Σεμνό Πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου της Μητέρας του Λυτρωτού και Μητέρας όλων των ανθρώπων.
Αυτήν την ημέρα από το 1929 έχει καθιερώσει η Ελληνορθόδοξη
Παράδοσή μας, σαν σημείο αναφοράς για την Ελληνίδα Ορθόδοξη Μητέρα
τιμώντας τους κόπους, τις θυσίες και την ανεκτίμητη προσφορά της στην οικογένεια και την κοινωνία μας.
Τότε, η γιορτή της Μητέρας, είχε καθιερωθεί επίσημα να εορτάζεται
στις 2 Φεβρουαρίου, ημέρα της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού ημέρα προσφοράς στο Θεό, του Τεσσαρακονθήμερου Χριστού, από την Αγία Μητέρα Του, την Παναγία.
Ήταν απόλυτα δικαιολογημένη η επιλογή της ημέρας αυτής ως
ημερομηνία γιορτής της Μάνας, καθότι η Παναγία μας είναι η κατά χάριν
Μητέρα όλων των χριστιανών, αφού ο Χριστός είναι ο κατά χάριν αδελφός μας
και τούτο διότι προσέλαβε την ανθρώπινη φύση για να την θεώσει και να μας καταστήσει συγκληρονόμους της Βασιλείας του Θεού.
Η χριστιανή μητέρα
Το γεγονός και μόνο, ότι κάθε νέα Χριστιανή μητέρα, σαράντα ημέρες
μετά την γέννηση του παιδιού της, το πηγαίνει στην Εκκλησία για να το προσφέρει στο Θεό και η ίδια να πάρει την ευχή, αποδεικνύει την
σταθερή πεποίθηση ότι αυτή είναι η Oρθόδοξη Xριστιανική πίστη και
ενέργεια.
Συνεπώς ο συνεορτασμός κάθε Ορθοδόξου Χριστιανής μητέρας την σημερινή ημέρα με τη Μάνα του Χριστού μας, της μεσίτριας προς τον φιλάνθρωπο Θεό, της γέφυρας της μετάγουσας από την γη στον ουρανό, καθίσταται ανάγκη έκφρασης τιμής και ευγνωμοσύνης.
Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τους μη Ορθόδοξους Χριστιανούς,
οι οποίοι ρίχνουν πολύ εύκολα « νερό στο κρασί τους » αλλά και
επιχειρούν με διάφορους τρόπους να μπαίνουν στην προσωπική ζωή των λαών (θρησκευτική, ιστορική, πολιτική).
Στην αρχαία Ελλάδα, μια γιορτή ανοιξιάτικη ήταν αφιερωμένη στη Θεά Γαία (Μητέρα Γη), μητέρα των θεών και των ανθρώπων.
Η ορθόδοξη γιορτή της Μητέρας
Αυτή ήταν και η πρώτη μορφή εορτασμού της Μητέρας.
Τη γιορτή αυτή διαδέχθηκε η γιορτή η αφιερωμένη στην κόρη της
Γαίας, τη Ρέα. Η Ρέα ήταν η σύζυγος του Κρόνου και η Μητέρα του Δία και
όλων των Θεών της Αρχαίας Ελλάδας.
Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, συναντάμε τη Γιορτή της Μητέρας ως γιορτή αφιερωμένη στη Θεά Κυβέλη, που γινόταν κάθε Μάρτιο.
Στη συνέχεια, φτάνουμε στην Αγγλία του 15ου-16ου αιώνος μ.Χ., όπου
γιορταζόταν η «Mothering Sunday», δηλ. η «Κυριακή της Μητέρας», την 4η
Κυριακή της Σαρακοστής, και ήταν αφιερωμένη στις μητέρες. Εκείνη τη μέρα όλοι οι υπηρέτες έπαιρναν από τα αφεντικά τους μία
μέρα άδεια, για να επισκεφτούν τα σπίτια τους και να περάσουν την μέρα
τους μαζί με τις μητέρες τους.
Η απόφαση καθιέρωσης, διεθνώς, της γιορτής της μητέρας το πρώτο
δεκαπενθήμερο του Μαΐου είναι προϊόν της Δύσης, όπως και πολλά άλλα σχέδια, που αφορούν και την πατρίδα μας και εφαρμόζονται με τη μέθοδο του «σαλαμιού».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου