Την γέφυρα της Τέμπλας στα Βρουβιανά και την γέφυρα του Αυλακίου! Η διαδρομή έως τον Εμπεσό έγινε βιαστικά, χωρίς στάσεις λόγω της αργοπορημένης αναχώρησής μας. Μας γέμισε όμως εικόνες και μυρωδιές της φύσης που έγιναν η αφορμή για να δεσμευτούμε για μια βόλτα, ένα road trip, την επόμενη φορά που θα αφορά μόνο τις διαδρομές από τον Αμβρακικό έως τον Ίναχο.
Φτάνοντας στον Εμπεσό πήραμε τον στενό δρόμο που οδηγεί στο Περδικάκι. Αρχίσαμε να μπαίνουμε στην "χαράδρα" που σχηματίζουν από την μία οι γκρεμοί της Κανάλας και από την άλλη το Μητσέλι. Το τοπίο ανάμεσα στα δυο βουνά είναι καθηλωτικό, επιβλητικοί πέτρινοι όγκοι, κάθετες πλαγιές εκατέρωθεν του δρόμου και ελατοδάση να μοιάζουν σαν να κρέμονται από τους βράχους. Όμως τίποτα δεν μας προετοίμασε για το τι βρίσκεται στο τέλος της ανηφόρας, στην έξοδο από την "χαράδρα". Εδώ σε αυτό το σημείο ο Αχελώος στριμώχνεται ανάμεσα στα βουνά του Βάλτου και της Ευρυτανίας και οι εικόνες που δημιουργεί έρχονται σαν λύτρωση της προηγούμενης διαδρομής. Βγήκαμε από το στενό πέρασμα και στεκόμαστε στην άκρη του δρόμου, δεκάδες μέτρα πάνω από το ποτάμι με μια θέα που κόβει την ανάσα. Τους γκρεμούς της Κανάλας τους διαδέχεται η θέα της λίμνης Κρεμαστών και των Ευρυτανικών βουνών, όσπου το μάτι χάνεται στον ορίζοντα. Και αμέσως μετά η χαράδρα που σχηματίζει ο Αχελώος, καμιά διακοσαριά μέτρα κάτω από τα πόδια μας, κόβει τα βουνά στα δυο και ελίσσεται ανάμεσά τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου