Η 15η Ιουνίου έχει καθιερωθεί ως η ημέρα παγκόσμιας ευαισθητοποίησης για την υπογονιμότητα.
Η υπογονιμότητα αποτελεί μία σοβαρή ασθένεια που επηρεάζει το 15% των ζευγαριών που προσπαθούν να τεκνοποιήσουν, δηλαδή αφορά περίπου 50 εκατομμύρια ζευγάρια σε παγκὀσμιο επίπεδο. Η υπογονιμότητα είναι μια ασθένεια που αφορά τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Οι άνδρες φαίνεται πως είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για το 20-30% των περιπτώσεων υπογονιμότητας και υπολογίζεται πως συνεισφέρουν στο 50% των περιπτώσεων συνολικά.
Παρ’ όλα αυτά, η υπογονιμότητα σχεδόν ποτέ δεν αναφέρεται ως “αντρικό θέμα”. Εάν ένα ζευγάρι δεν μπορεί να συλλάβει, η αρχική σκέψη για κάποιο πιθανό πρόβλημα συχνά αφορά τη γυναίκα.
Ακόμα όμως και αν, στα πλαίσια διερεύνησης της υπογονιμότητας, τελικά διαπιστωθεί πως το πρόβλημα, ολοκληρωτικά ή εν μέρει πηγάζει από τον άνδρα, η αντιμετώπιση του περιστατικού τις περισσότερες φορές βάζει στο επίκεντρο τη γυναίκα.
Ο λόγος βέβαια φανερός. Στα πλαίσια μίας προσπάθειας εξωσωματικής γονιμοποίησης, η γυναίκα είναι εκείνη που θα υποβληθεί σε περισσότερες εξετάσεις, θα πάρει ορμόνες, θα υποβληθεί σε ένα ή περισσότερα χειρουργεία, θα νιώθει πως φέρει την ευθύνη τις 2 εβδομάδες που μεσολαβούν από την εμβρυομεταφορά έως το τεστ κύησης. Αντίθετα, οι άνδρες, μετά το αρχικό σοκ των αποτελεσμάτων τους, μοιάζει να παρακολουθούν αβοήθητοι, περιμένοντας να έρθει η ώρα που θα παράσχουν το δείγμα σπέρματος τους. Εφόσον βέβαια μπορεί το δείγμα αυτό να χρησιμοποιηθεί.
Η διάγνωση της ανδρικής υπογονιμότητας πιστεύεται πως είναι μια από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας άνδρας στη ζωή του. Για μερικούς, η αδυναμία τεκνοποίησης μπορεί να είναι καταστροφική. Εξάλλου, η αναγκαιότητα της αναπαραγωγής δε κάνει διακρίσεις στο φύλο.
Σύμφωνα όμως με τα αποτελέσματα μελετών, οι άνδρες συχνά αισθάνονται αποκλεισμένοι και περιθωριοποιημένοι κατά τη διάρκεια μίας θεραπείας υπογονιμότητας. Η δε συναισθηματική υποστήριξη στους άνδρες είναι ακόμα πιο σπάνια, καθώς κυριαρχεί η άποψη πως οι άνδρες δεν την έχουν ανάγκη. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, η υπογονιμότητα έχει αρνητική επίπτωση και στον εργασιακό τους χώρο, καθώς πολλοί άνδρες νοιώθουν μεγάλη ντροπή να συζητήσουν το πρόβλημά αυτό με τους συναδέλφους ή τον εργοδότη τους.
 |
| Χαρούλα Μαθιοπούλου Μπιλάλη |
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει κάθε άνδρας να γνωρίζει είναι πως η ιατροφαρμακευτική πρόοδος στην αντιμετώπιση της ανδρικής υπογονιμότητας προσφέρει πραγματική βοήθεια στους άνδρες που δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν. Σύγχρονες μέθοδοι διερεύνησης οδηγούν σε πολύ πιο ξεκάθαρη διάγνωση, ενώ προηγμένες φαρμακευτικές ουσίες μόνες ή σε συνδυασμό με νέες εργαστηριακές ή χειρουργικές μεθόδους οδηγούν σε πολύ υψηλά ποσοστά εγκυμοσύνης με απόλυτη ασφάλεια για τον ασθενή.
Σύμφωνα με την Κα Μπιλάλη, το κλειδί της επιτυχίας είναι η εξατομίκευση. «Η όποια θεραπευτική προσέγγιση πρέπει να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε ασθενή. Δεν είναι όλα τα περιστατικά το ίδιο, το ιστορικό διαφέρει από άνδρα σε άνδρα, κάποιοι μπορεί να αντιμετωπιστούν πιο συντηρητικά, κάποιοι χρειάζονται πιο άμεση ή πιο παρεμβατική αντιμετώπιση. Σκοπός σε κάθε περίπτωση είναι ένα πιο υγιές ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα που θα μπορέσει να υποστηρίξει μια υγιή σύλληψη και ακόμα περισσότερο μία εγκυμοσύνη και τη γέννηση ενός υγιούς παιδιού. Γιατί στην αναπαραγωγή,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου