Σπύρος Μπουρνάζος
*Σε αυτή την συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης του Σπύρου Μπουρνάζου, θα βρείτε βαθυστόχαστες σκέψεις διατυπωμένες με απλά λόγια κατανοητά από όλους, όπως επίσης, αρκετές σοφές κουβέντες, που όλοι μας πρέπει να προσπαθούμε συνεχώς να κάνουμε βίωμα, για να γινόμαστε καλύτεροι. Ο Σπύρος Μπουρνάζος, προσπάθησε μέσο αυτής της συνέντευξης, να εξηγήσει απλά και κατανοητά, ότι το BodyBuilding, δεν είναι απλά ένα άθλημα για ανεγκέφαλους, αλλά συμβουλεύει όλους τους νέους που ασχολούνται με αυτό, να δουν την μεγαλύτερη εικόνα του, ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ: ΣΩΜΑ, ΠΝΕΥΜΑ και ΨΥΧΗ.Όταν αναφερόμαστε στην ιστορία του Bodybuilding, τότε η σκέψη μας έρχεται σε έναν αθλητή που έχει καταφέρει να σημαδέψει με την πορεία του, ένα αρκετά σημαντικό τμήμα αυτής της ιστορίας.
Αρκετοί ήταν και είναι οι αθλητές που όλα αυτά τα χρόνια έχουν άξιες νίκες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όμως η πραγματικότητα είναι ότι αυτό που λείπει σήμερα, και που μπορεί να φέρει περισσότερο κόσμο στο χώρο του Bodybuilding είναι οι άνθρωποι με προσωπικότητα.
Ο Σπύρος Μπουρνάζος, εκτός από καλός αθλητής, είχε: εκείνη την σκηνική παρουσία, την εμφάνιση, καθώς και την κατανομή σώματος που άρεσε σε πολλούς, ακόμη και σε αυτούς που δεν ασχολούνταν με το Bodybuilding.
θα ήταν για μας παράλειψη, να μην αναφερθούμε στην πορεία και την καταξίωση αυτού του μεγάλου αθλητού και αποφασίσαμε να του κάνουμε μία αφιέρωση όπως του αξίζει στο νέο μας news blog.
Βρήκαμε το Σπύρο Μπουρνάζο στο πρώτο του γυμναστήριο όπου μας υποδέχτηκε απλά και φιλικά, δημιουργώντας ευχάριστο κλίμα από την πρώτη στιγμή. Πραγματικά ήταν σαν να κάναμε μια βουτιά στο χρόνο και βρεθήκαμε 30 χρόνια πίσω. Γύρω μας κυριαρχούσαν τα παλιά όργανα και οι φωτογραφίες του Σπύρου από παλιότερες εποχές. Πάνω απ΄όλα όμως, μπορούσες να καταλάβεις ότι εδώ, ένας άνθρωπος έχει δημιουργήσει την δική του ιστορία στο Bodybuilding.
Σπύρος Μπουρνάζος – Εισαγωγή
Σπύρος Μπουρνάζος
Παρέλαβα τις ερωτήσεις σας και αξιολόγησα μέσα από την προσωπική επικοινωνία που είχα μαζί σας, ότι έχω να κάνω με νέους ανθρώπους, ακομπλεξάριστους, χωρίς εμπάθεια, ζήλια, σύγκριση, ανταγωνισμό και ψευτοεγωισμό απαξίωσης (λόγω κόμπλεξ όχι ανωτερότητας αλλά κατωτερότητας) όπως συνέβη τόσα χρόνια στο πρόσωπό μου, όχι από απλούς και ταπεινούς συμπατριώτες μου, αλλά από τους λεγόμενους (εγγράμματους) που τους έλεγε ο πατέρας μου, αυτούς που υποτίθεται ξέρουν γράμματα και έχουν κάποια παιδεία και μόρφωση, λόγω σπουδών και γνώσεων μέσα από τα βιβλία(αλλά όχι από την ζωή) .
Για μένα μορφωμένος άνθρωπος και με παιδεία δεν είναι αυτός που γνωρίζει πολλά μέσα από τις δανεικές γνώσεις των βιβλίων, αλλά αυτός που έχει απαλλαγεί από τα προσωπικά του πάθη και αδυναμίες, αυτός που οι εμπειρίες της ζωής του, τον δίδαξαν και έχουν γίνει βιώματα, δηλαδή συμπόνοια, συμπαράσταση, ευγνωμοσύνη, σεβασμό, φιλία, ευαισθησία, προσφορά, με λίγα λόγια αυτό που λέμε ανθρωπιά…
Όλα αυτά που θα σας περιγράψω και θα σας εξομολογηθώ, δεν είναι παράπονα από το φτωχό και τίμιο παιδάκι του ελληνικού παλιού κινηματογράφου( τον Βασιλάκη Καΐλα), που του φέρθηκε η ζωή άδικα και αχάριστα (η ζωή θα σου δώσει αυτά που σου αξίζουν αν έχεις πίστη, υπομονή και επιμονή στην ώρα σου, αν είσαι τίμιος και εργατικός αλλά μπορεί και να είσαι ανυπόμονος και λαίμαργος για χρήμα και εξουσία και να τα αρπάξεις με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα, δηλαδή να βιάσεις καταστάσεις για να τα αποκτήσεις , αλλά να ξέρεις ότι αυτός ο βιασμός μακροχρόνια θα είναι εις βάρος σου, δηλαδή βάρος στην ψυχής σου..)
Αυτά λοιπόν που θα σας εξομολογηθώ μέσα από προσωπικές εμπειρίες και βιώματα, είναι και το οφείλω σ εσάς τους νέους που σήμερα περνάτε αυτήν την κρίση (όχι την οικονομική γιατί στην εποχή μας ήταν τρις χειρότερη) αλλά την κρίση αξιών, για να σας δώσω δύναμη και κουράγιο να συνεχίσετε με πίστη και ελπίδα για το μέλλον και την σταδιοδρομία σας και σας το ξαναλέω πως αυτό που δικαιούστε και αξίζετε δεν θα σας το δώσουν οι πολιτικοί, αλλά η ζωή η ίδια.( δεν λέω ακόμη την λέξη Θεός γιατί θα παρεξηγηθώ από τους παρα-μορφωμένους γιατί έχουν μπερδέψει το ορατό – την ζωή με το αόρατο -τον Θεό, την μορφή με το άμορφο, το πρόσωπο με το απρόσωπο, την ύλη από το πνεύμα, την αγάπη από τον φόβο.
Νομίζουν ότι αυτά είναι ξεχωριστά, γιατί είναι κοντόφθαλμοι και δεν βλέπουν πέρα από αυτό που αντιλαμβάνονται με τα αισθητήρια όργανα, δηλαδή αυτό που βλέπουν τα μάτια τους και ακούνε τ αυτιά τους, γιατί έχουν νεκρώσει τα συναισθήματά τους, την καρδιά τους, διότι μόνον οι καθαροί τη καρδία τον θεό όψοντε , διαισθάνονται (αυτά θα τα πούμε στην συνέχεια..)
Τώρα θα σας απαντήσω στις ερωτήσεις σας, όχι όμως μονολεκτικά όπως έχω κάνει σε εκατοντάδες συνεντεύξεις που έχω δώσει σε όλον τον Ελληνικό και Ξένο τύπο(περιοδικά, εφημερίδες και Μ.Μ.Ε.) αλλά θα σας περιγράψω με ειλικρίνεια και ρεαλισμό, χωρίς φόβο και πάθος, γιατί απευθύνομαι σε συμπατριώτες μου, που με γνωρίζουν από τα γεννοφάσκια μου και μαζί έχουμε μοιραστεί χαρές-λύπες, παιχνίδια, τσακωμούς, θυμούς-αγάπες και όλα τα θετικά και αρνητικά συναισθήματα που περιλαμβάνει η ζωή και όπως λέγαμε και τότε ”ότι είπαμε …… νερό κι αλάτι”.
Θα προσπαθήσω να γυρίσω πίσω να θυμηθώ και να αναβιώσω γεγονότα και καταστάσεις από την παιδική μου ηλικία και να μπορέσω να κάνω το βίωμα λέξεις, που για μένα είναι πάντα πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο, γιατί δεν φημίζομαι για τις γραμματικές και λογοτεχνικές μου ιδιότητες, γιατί θα το διαβάσουν και εγγράμματοι και δεν θέλω να πιαστούν από λέξεις, αλλά από το νόημα και την ουσία, αυτών που θέλω να εκφράσω, αναγκαστικά μέσα από λέξεις .
Τον προφορικό λόγο, τον σπούδασα καλά στην Ανώτατη Πεζοδρομιακή και ξέρω και τους βάζω όλους στην θέση τους, και όποτε χρειάστηκε σε όλα τα τηλεοπτικά μέσα , αλλά και στις συνεντεύξεις περιοδικών και εφημερίδων, άλλα τους έλεγα και αλλιώς το μετέφεραν, γιατί έμπαινε μέσα και η προσωπική τους άποψη, αφού τους καθρέφτιζα τις δικές τους αδυναμίες και κόμπλεξ σωματικά και προσπαθούσαν με πλάγιο τρόπο να μου πουν ότι αυτοί που γυμνάζονται είναι ανεγκέφαλοι, ωραιοπαθείς, νάρκισσοι, χρησιμοποιούν την σωματική τους δύναμη για μπραβιλίκια, προστασίες, εκφοβισμούς κ.λ.π. (εξαιρούνται φυσικά πάντα οι παρόντες) και εγώ ήμουν παρών και εμμέσως πλην σαφώς τα πάντα πληρών! Αφού πληρούσα αυτά τα σωματικά προσόντα!..
Σπύρος Μπουρνάζος
– Πως ήταν τα παιδικά σας χρόνια στην Αμφιλοχία;
Σπύρος Μπουρνάζος: Μπορώ να σας πω ξέγνοιαστα, ανέμελα έως αυθόρμητα και άτακτα, αφού έκανα πάντα αυτό που αισθανόμουν χωρίς να υπολογίζω την γνώμη και την στάση των άλλων και ιδίως των δασκάλων μου και κατόπιν των καθηγητών, επιβάλλοντας μου τιμωρίες όχι μόνο πειθαρχικές αλλά και σωματικές. Γιατί δεν πειθαρχούσα στις απαιτήσεις, τις προσδοκίες τους και στα πρότυπα που θέλανε να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα ενός αυθόρμητου παιδιού, σύμφωνα με τις ιδέες της τότε εποχής, ή καλύτερα με τις ιδέες που επέβαλαν και σε αυτούς, το τότε πολιτικό σύστημα που εκπροσωπούσαν και οι περισσότεροι υπηρετούσαν με πάθος και αφοσίωση (τότε ήταν χούντα και θέλανε πολίτες στρατιωτάκια, υπάκουα, όπως ήταν και οι ίδιοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις και μία από αυτές τις εξαιρέσεις ήταν και ο κ. Τριαντάφυλλος , όνομα και πράμα, σκέτο τριαντάφυλλο που μύριζε ήθος, σεβασμό, καλοσύνη και πάντα χαμόγελο.
Αν και δεν ήταν δάσκαλός μου, γιατί ήταν σε άλλη τάξη, εγώ και μετά που συνταξιοδοτήθηκε και έμενε στο Κομπότι της Άρτας, πήγαινα ανελλιπώς και τον έβλεπα αυτόν και την οικογένειά του, τέτοιος ήταν ο σεβασμός μου απέναντί του. Αιώνια η μνήμη του και ο θεός να αναπαύσει την αγνή ψυχή του)
Σπύρος Μπουρνάζος – Κ. Τριαντάφυλλος
Πως όμως να κάνεις ένα παιδί αυθόρμητο και ζωντανό απέναντι στην ζωή, υπάκουο μέσα από τον φόβο και την τιμωρία, μέσα από την σύγκριση και τον αθέμιτο ανταγωνισμό, μη παίρνοντας υπόψιν τον χαρακτήρα και τις δυνατότητές του (ταλέντο); Kαι οι δικές μου δυνατότητες ήταν πιο ανεπτυγμένες στις αισθήσεις (σωματικές) και στα αγνά συναισθήματα, που εκδηλώνονταν μέσα από τον αυθορμητισμό και το ένστικτο και λιγότερο στο κεφάλι, την ξερή μνήμη να αποστηθίζω και να παπαγαλίζω αυτά που δεν καταλάβαινα.
Tα δε αυθόρμητα και ειλικρινή συναισθήματα, δηλαδή την φιλία, την συμπόνοια, την συμπαράσταση, την χαρά ,το γέλιο και το άνοιγμα σε όλους κι όλα χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις σε ανώτερους και κατώτερους, σε φτωχούς και πλούσιους, με λίγα λόγια την ευαισθησία , όχι μόνο δεν λαμβάνεται υπόψιν αλλά θεωρείται ως αδυναμία, βλακεία έως χαζομάρα(υποψήφιο για εκμετάλλευση) από τα λεγόμενα κεφάλια.
Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε ότι ‘’ αυτός θα γίνει όταν μεγαλώσει μεγάλο κεφάλι ή έχει μεγάλο κεφάλι από τώρα΄΄.
Όντως μερικοί έχουν πολύ μεγάλο κεφάλι αλλά μικρή καρδιά και νεκρές αισθήσεις κι αυτό φάνηκε στην πορεία της ζωής τους. Οι πιο πολλοί από αυτούς (όχι όλοι γιατί πάντα υπάρχει εξαίρεση στον κανόνα) γίνανε πολιτικοί , δικηγόροι, δήμαρχοι, επιχειρηματίες και με μεγάλες θέσεις στον δημόσιο τομέα και όλη τους η συναισθηματική και αισθητική καταπίεση τους βγήκε όταν πήραν εξουσία στα χέρια τους. Εκεί βγαίνουν τα απωθημένα της χειραγώγησης και της καταπίεσης, για την ψευτοεικόνα που παρουσίαζαν τότε.
Λένε ότι το χρήμα και η εξουσία διαφθείρει τους ανθρώπους.
Εγώ τους λέω ότι οι ίδιοι είναι διεφθαρμένοι μέσα τους ή καλύτερα επέτρεψαν να τους διαφθείρουν όταν ήταν μικροί και ευαίσθητοι και τώρα μέσα από την αναισθησία, τα νεκρά συναισθήματα και την εκλογίκευση, γίνανε ίδιοι με τα πρότυπά τους, δηλαδή αντίγραφα και όχι πρωτότυπα όπως μας θέλει η φύση μας! (Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου