«Ο…ΑΦΑΛΟΣ…!» Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος.

Νο 23.-Από την νέα ενότητα «ΑΤΙΜΗ…ΚΕΝΩΝΙΑ!!».Του Μπάμπη Κ.Μώκου.

Παρακαλώ να ερωτηθούν άπαντες οι ειδικοί και μη ειδικοί περί…αφαλού. Ξέρετε τι θα σας πουν ; Αφαλό έχουνε μονάχα οι ανθρώποι. Λάθος, μεγάλο λάθος. Τεράστιο!.

Στο Κερατσίνι, δίπλα στην ψαρόσκαλα από μεσάνυχτα ως ξημέρωμα, πολλά τα ψαράδικα, σωρό οι…ψαροκασέλλες, σωρό οι ψαρομανάβηδες και χέρι με χέρι πολύ το…μαύρο το…χαρτί.
Είναι τώρα ο Στρατής, βέρντζινος και…ρέστος και όπως πάντα στην …αναβροχιά, κάτι μέρες τώρα ψιλοβολεύεται, εργαζόμενος ως….διαλογεύς ψαριών, διότι και γνώσεις υπάρχουν περί το αντικείμενον και γνωριμίες πολλές στην πιάτσα για προσωρινή εργασία.
Ξενύχτι, παλιοδουλειά κι’εκείνη η βρωμοψαρίλα μωρ’αδερφέ μου δεν υποφέρεται. Γι’αυτό και αποφάσισε να ασχοληθεί με άλλα πράγματα. Με τι όμως;

Τέλος η δουλειά, αραχτός στο καφενείο μεσημεράκι και τα λέει με τον Αργύρη και τον Μπάμπη τα φιλαράκια του πού είναι καλά παιδιά, μα πολύ καλά παιδιά!, μόνο που είναι λιγάκι…σημειωμένα για κάτι μικροκλοπές, κάτι…ψιλοαπατούλες, τίποτα σοβαρό δηλαδή, ίσα με 7 χρονάκια στο σύνολο!.

-Και γιατί ρε μόρτη παράτησες τη δουλειά; Τι θα κάνεις τώρα; Όλα στερέψανε και σε λίγο θα στερέψουνε και τα μπικικίνια, τα…τουλά!. Θε σε κλαίνε οι …ρέγγες ρε αδερφέ.
-Μάγκες σας έχω νέα.
-Που πάει να πει;
-Τι είναι ρε ο αφαλός και ποιοί ρε έχουνε αφαλό;
-Αφαλό ρε συ έχουνε οι ανθρώποι και τα αυτοκίνητα στον εκκεντροφόρο, στον εγκέφαλο της μηχανής.
-Λάθος ρε κορόιδα και στήστε προσοχή. Δεν μου λες ρε Μπάμπη, άμα και η μάνα σου θέλει να φτιάξει ντοματοσαλάτα δεν τις καθαρίζει ρε τις ντομάτες, δεν τις κόβει από το πάνω μέρος εκεί που είναι βαθουλωτές;
-Και βέβαια, αλλά τούτο τι μας κόφτει εμάς;
-Ε, αυτό το πάνω μέρος της ντομάτας το βαθουλωτό το λέμε αφαλό!.
-Και δεν μου λες ρε Αργύρη,άμα σου πρηστεί ρε το δόντι, τι παίρνεις ρε; Δεν παίρνεις αντιβιοτικά σε κάψουλες;
-Ναι ρε φίλε για να ξεπρηστεί. Αλλά ρε αδερφέ, πού το πας, σαν να μας τα λες μπερδεμένα . Για κάν’τα λιανά.
-Λοιπόν αδέρφια η δουλειά είναι καλή κι’ωραία και πανεύκολη. Κι’ άμα μπει μπρος τέρμα οι…αψιλίες. Αλλά εγώ μέχρις εδώ, για τα υπόλοιπα θα σας ενημερώσει ο Τζίμ.
Αύριο εδώ την ίδια ώρα για …φροντιστήριο!.

Είναι τώρα ο Τζίμ παλιά μάρκα στο συνάφι, που μόλις γύρισε από το Αμέρικα. Γύρω στα 55 που πριν καμιά 25αριά χρόνια …παγάνισε μια γριούλα την ώρα που έβγαινε με τη σύνταξη από την τράπεζα, πήγε να της την αρπάξει, γλίστρησε κι’έπεσε η γιαγιά και …χαίρετε!. Και κρύφτηκε ο Τζίμ για κάτι μέρες γιατί δεν ήταν από παλιότερα και τόσο…καθαρός και μια νύχτα ανέβηκε από τον Νέο Μώλο Δραπετσώνας σε έναν μότορσιπ σκυλοπνίχτη και έφτασε στον Νέο Κόσμο. Και εκπαιδεύτηκε στην…ποδηλατάδα* ο Τζίμ στο Αμέρικα με εξειδίκευση στις…σκόνες!.

Πέρασαν τα χρόνια και ξαναβρέθηκε στον Πειραιά. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το…χούι, περπάτησε στα στέκια, ψάχτηκε, ρώτησε για τα φυντάνια της πιάτσας, έπεσε πάνω στον Στρατή και τα είπανε. Ξημέρωσε η άλλη μέρα και την ίδια ώρα στημένα τα φιλαράκια για το…φροντιστήριο και ο Τζίμ στην εξήγηση:
 -Σόο, ακούστε μπόυς!. Η δουλειά είναι πανεύκολη και..πλέιν το…μάνευ, πολύ!.
Παίρνουμε μια κάψουλα απ’αυτές για τα αντιβιοτικά, την ανοίγουμε με προσοχή, αδειάζουμε από μέσα το φάρμακο και βάζουμε το δικό μας…υλικό!. Την ξαναταιριάζουμε, παίρνουμε την ντομάτα και από τον απάνω μέρος της, τον αφαλό που λέμε, σπρώχνουμε μέσα της την κάψουλα. Ετσι…γεμίζουμε όσες ντομάτες θέλουμε. Ύστερα στήνουμε πάγκο με ντομάτες στη Λαϊκή, μαρκάρουμε τις δικές μας τις…γεμισμένες και στον κόσμο πουλάμε τις άλλες από τον σωρό. Μονάχα πρέπει να έχουμε το νου μας σε ποιόν θα δίνουμε τις…φτιαγμένες. Μόνο σε…δικούς μας μιλημένους που θα έρχονται, θα τις παίρνουν και θα…εξυπηρετούνται!.
Όμως θέλει προσοχή, πολλή προσοχή, μην κατά λάθος πέσουνε σε κανέναν …περίεργο και τότε …τη βάψαμε, καήκαμε.
Αντεστέντ;
-Έννοια σου αρχηγέ, σ’αυτά είμαστε γάτες, αετοί, ειδικά ο Μπάμπης.
-Ωλράιτ, τα είπαμε, τα ξηγηθήκαμε και θα ειδοποιηθείτε. Φεύγω τώρα για τη …συσκευασία και τα…ρέστα!.
Και στήθηκε το σχέδιο και πάρτον τον Μπάμπη με πάγκο στη Λαϊκή. Μια δυο βδομάδες κράταγε το βιολί. Σωρός οι ντομάτες στον πάγκο και σε μια άκρη οι …πονηρές οι…μαρκαρισμένες και περνούσαν τα…μιλημένα τα αλάνια τις έπαιρναν και… ξηγιόντουσαν.
Είναι τώρα μεσημέρι γύρω στις 12.30. Τι τον ήθελε εκείνο τον πρωινό τον πατσά ο Μπάμπης; Όπου τον πιάνει ένα κόψιμο, μα τι κόψιμο, ξεκοιλιασμός!. Και φωνάζει στον διπλανό του σ’έναν πάγκο:
-Ρε συ Λευτέρη, κάνε μου τη χάρη, έτσι κι’έτσι, να πάω για ανάγκη μου, έχε λίγη προσοχή στον πάγκο μου.
-Αστειεύεσαι ρε Μπάμπη, κάμε δουλειά σου, ξένοι είμαστε;
Έκανε τη…δουλειά του Ο Μπάμπης γύρισε στον πάγκο του και…τρελλάθηκε.
Τέσσερις φτιαγμένες ντομάτες που τις είχε…μαρκάρει και ξεχωρίσει έλλειπαν. Και ψάχτηκε από ‘δω, ψάχτηκε από ‘κεί, έφαγε τον τόπο, τίποτα. Και ρώτησε τον διπλανό του:
-Ρε συνάδελφε, πούλησες τίποτα την ώρα που έλειπα.
-Όχι και πολλά πράγματα. Τρεις τέσσερις ντομάτες σε μια κυρία. Ήταν η γυναίκα του αστυνόμου του Κου Αστερτίδη, έτσι μου είπε. Μάλιστα δεν της πήρα και λεφτά!.
-Αμάν μ’έκαψες!.
-Τι είπες Μπάμπη;
-Αστο, τίποτα, τίποτα.
Και τα…φόρτωσε άρον-άρον ο Μπάμπης και κρύφτηκε. Αλλά πόσο και πού να κρυφτείς; Αρουραίος είσαι; Δέκα μέρες τώρα είχε σκάσει στην κλεισούρα, όταν βγήκε να πιει έναν καφέ. Δεν πρόλαβε να καθήσει και κάποιος τον…κυαλάρισε από απέναντι, τον πλησίασε και τον ρώτησε:
-Ο Κος Χαράλαμπος Κατσερώνης;
-Μάλιστα, εγώ είμαι.
-Ελάτε, σας θέλει ο Κος Διοικητής.
Στη γραμμή ο Στρατής, στη γραμμή ο Αργύρης, στη γραμμή ο Μπάμπης, στη γραμμή και ο…Τζίμ. Και είπε ο Κος Διοικητής:
-Ρε παλληκάρια, πολλή…ντοματίλα ρε μάγκες, βρώμισε ο τόπος…ντοματίλα!. Ρε Μπάμπη,όλα τα περίμενα ρε από σένα, αλλά να βάζετε ρε, να γεμίζετε τις ντομάτες με αμφεταμίνη, ωραίο το κόλπο, πρωτότυπο!.
Όσο ζούμε…μαθαίνουμε!.
Κύριε Τζίμ, δεν σας ήξερα, είχα ακουστά, χάρηκα που σας γνώρισα. Τι γίνεται στην Αμερική; Έχει πολλή…υγρασία στην Αμερική Κε Τζίμ;
Ύστερα γύρισε ο Μπάμπης στον Στρατή και του ψιθύρισε στο αυτί:
-Αδερφέ, φαγώθηκες μ’εκείνον τον αφαλο, τι τον ήθελες; Τώρα θα μας…αφαλοκόψουνε.-

*Ποδηλατάδα: Διακίνηση ναρκωτικών.