«Ο…ΑΟΜΜΑΤΟΣ…!». Γράφει ο Μπάμπης Κ.Μώκος

Νο 39.-Από την νέα ενότητα «ΑΤΙΜΗ…ΚΕΝΩΝΙΑ!!».Του Μπάμπη Κ.Μώκου.

                                                                                 

Ισα με 100 μέτρα η ουρά των ταξί στην πιάτσα. Και κάπου στη μέση ο Σωτήρης. Από τις 5 τα χαράματα, είναι κοντά μεσημέρι και έκανε μονάχα τρείς κούρσες. 
Και κάθεται απελπισμένος πότε θά ρθει η σειρά του για την επόμενη, όταν τον πλησιάζει ο συνάδελφός του ο Αργύρης.

-Τι γίνεται σε Σώτο, πώς πάει;

-Τι να πάει ρε Αργύρη, δεν τα βλέπεις; Έχω ξυπνήσει από τις 5, έκανα τρείς κούρσες και μάζεψα μονάχα 18 ευρώ. Δουλειά είναι αυτή; Ασφάλειες, βενζίνες, φθορές; Τι να πρωτοπληρώσω; Τι θα πάω στο σπίτι; Δεν πάει ρε Αργύρη, έχω απελπιστεί.

-Μην το βάζεις κάτω μωρέ, στο λέω εγώ που είμαστε παλιά φιλαράκια. Έχει ο θεός, κάτι θα γίνει.

-Ο Θεός μπορεί να έχει αδερφέ, εμείς δεν έχουμε. Τι θα γίνει δηλαδή;

-Και δεν μου λες  ρε αδερφέ, το ταξί σου σε ποιόν ανήκει, που τό’ χεις γραμμένο;

-Στη γυναίκα μου, γιατί;

-Άρα εσύ θεωρείσαι άεργος και χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο.

-Μάλλον.

-Μάλλον και…ξεμάλλον. Άκου τώρα τι θα σου πω.

-Βλέπεις καλά ρε;

-Δηλαδή τι θες να πείς;

-Η όρασή σου είναι καλή, πώς το λένε, τα μάτια σου είναι εντάξει μωρέ;

-Αν είναι λέει. 

-Λοιπόν. Άκου και μην με διακόψεις. 

Στο νησί έχω έναν ξάδελφο που είναι γιατρός-οφθαλμίατρος και προϊστάμενος της επιτροπής που δίνει πιστοποιητικά τυφλότητας. Θα τον πάρω τηλέφωνο και θα του πω ότι είμαστε αδελφικοί φίλοι και αν μπορεί να σου βγάλει ένα τέτοιο πιστοποιητικό. Άμα μας το βγάλει θα πάς θα το καταθέσεις στην πρόνοια και κάθε μήνα θα αρπάζεις 450 ευρώ επίδομα. Κατάλαβες;

-Καλά ρε συ όλα αυτά και δεν θα πρέπει να πάω εκεί να με εξετάσει;

-Τι να σε εξετάσει ρε κορόιδο; Άμα σ’ εξετάσει  θα…φάμε ξύλο!. Απλά θα του στείλουμε από δώ ότι χαρτί χρειάζεται, σε φωτοτυπία, την ταυτότητά σου  κ.λ.π. μαζί με 200 ευρώ και θα μας στείλει την απόφαση μαζί με το πιστοποιητικό.

-Καλά ρε και θα με βγάλεις στραβό;

-Τι είναι ρε αυτά που λές; Εδώ άλλοι έχουν πιστοποιητικά τυφλότητας και είναι ποδοσφαιριστές, παίζουνε μπάλα. Πλάκα μας κάνεις τώρα; Που …ζείς.

Και έκανε τις ενέργειές του ο Αργύρης, έγιναν όλα όπως τα είπε και μετά 20 ημέρες παρέλαβε ο Σωτήρης το πιστοποιητικό τυφλότητας, το κατέθεσε στην πρόνοια και άρχισε να πληρώνεται το επίδομα.

Όλα καλά …λαμπρά, μέχρι που κατέβηκε με μια κούρσα στον Πειραιά όπου συνάντησε έναν ταξιτζή παλιόφιλο απ’το στρατό. Τα είπαν, ήπιαν τα ούζα τους, του είπε και ο Σωτήρης τα καθέκαστα περί το πιστοποιητικό. Και είπε ο φίλος του:

-Τι μου λες ρε φίλε, ας είχα εγώ τέτοιο χαρτί και θα σού ’λεγα.

-Δηλαδή ρε μάγκα τι θά ’κανες;

-Θα το εκμεταλλευόμουνα, θα πλασαριζόμουν σαν  τυφλός και θα κονόμαγα. Μέχρι τον ζητιάνο θά ’κανα .Και θα στηνόμουνα έξω από εκκλησίες, σε λαϊκές, σε μέρη πολυσύχναστα, σε εκδηλώσεις, θα κονόμαγα και θα… καθάριζα.

-Δηλαδή ρε μάγκα τι μου λες; Να κάνω τον ζητιάνο;

-Ε, τότε κάτσε όπως κάθεσαι με 3.60 να ..τρως τα πόδια σου.

Γύρισε σπίτι ο Σωτήρης, το καλοσκέφτηκε και την Κυριακή φόρεσε κάτι παλιόρουχα, έβαλε μαύρο-κατάμαυρο γυαλί  και καθισμένος κατάχαμα στα σκαλιά μιας εκκλησίας, έβαλε μπροστά του μια παλιοτραγιάσκα για τα…ψιλά, παριστάνοντας τον ζητιάνο.

Μπαινόβγαιναν οι χριστιανοί, τέλειωσε ο εκκλησιασμός και ο Σωτήρης έκανε ταμείο. Μέτρησε και ξαναμέτρησε, σε τρείς ώρες  280 ευρώ. Και σηκώθηκε σιγά-σιγά, έστριψε στο στενό όπου είχε παρκάρει το ταξί, έβγαλε τα γυαλιά και τα παλιόρουχα και χάθηκε μέσα στην κυκλοφορία.

Του καλοάρεσε του Σωτήρη και κάθε Κυριακή σε εκκλησίες, σε κάθε εκδήλωση με κόσμο, στις λαϊκές, εκεί μπάστακας. Πολλά τα λεφτά, πότε 5000, πότε 8000 μέχρι και 10.000 το μήνα. Παρ’όλα αυτά δυό τρείς ημέρες την εβδομάδα κατέβαινε με το ταξί στις πιάτσες για να μην δίνει στόχο.

Δυό χρόνια κρατούσε αυτό το βιολί, πολλά, πάρα πολλά –χοντρά τα λεφτά. Μέχρι που μια μέρα πήρε κούρσα ένα ζευγάρι και το μετέφερε κοντά στην Άγιο Χαράλαμπο στα Ιλίσια. Έτυχε τώρα και μετά δυό μέρες Κυριακή ο Σωτήρης πάλι στη ζητιανιά στα σκαλιά της ίδιας εκκλησίας. Και εκκλησιάστηκε ένα ζευγάρι και βγαίνοντας από την εκκλησία, το βλέμμα της κυρίας έπεσε πάνω στον ζητιάνο. Κοντοστάθηκε και είπε στον άντρα της:

-Βρε Γιώργη, κοίταξε εδώ, αυτός εκεί ο ζητιάνος δεν μοιάζει σαν τον προχθεσινό ταξιτζή; Μου φαίνεται ίδιος ολόιδιος.

-Τι λές τώρα ρε Μαρία; Είναι δυνατόν τυφλός  να είναι και ταξιτζής;

-Γιώργο επιμένω.

-Καλά, αφού επιμένεις κάτσε και θα δεις.

Και πήγε ο Γιώργος μέχρι το αυτοκίνητό του, πήρε ένα φίδι πλαστικό ολόιδιο σαν φυσικό σαν αυτά που κάνουν μεταξύ τους πλάκες τα παιδιά. Ύστερα πέρασε με τρόπο μπροστά απ’τον Σωτήρη και το πέταξε στα πόδια του. Τι τα θες τι τα γυρεύεις. Το είδε ο Σωτήρης, το πέρασε σαν αληθινό, τρόμαξε, τινάχτηκε απάνω και τόβαλε στα πόδια. Έτρεξε, τον πρόλαβε ο Γιώργος, τον άρπαξε και κατ’ευθείαν στο Τμήμα.

-Ελα δω ρε  απατεώνα που παριστάνεις τον ζητιάνο. Εσύ βλέπεις, γιατί βρε παλιοτόμαρο παριστάνεις τον αόμματο;

Μαραμένος και σιδηροδέσμιος κάθονταν σε μια άκρη ο Σωτήρης, όταν ο αστυνόμος τον ρώτησε:

-Γιατί βρέ αθεόφοβε το κάνεις αυτό;

-Έχω ανάγκες κύριε.

-Κι’εγώ έχω ανάγκες αλλά δεν εκμεταλλεύομαι το φιλότιμο του κόσμου. Δεν ποντάρω στην φιλεσπλαχνία του.

Ύστερα πακέτο με την δικογραφία τον έστειλε αυτόφωρο, όπου τον παρέλαβε ο Εισαγγελέας. Δύο χρόνια εξαγοράσιμη η ποινή, εντολή να επιστρέψει όλα τα χρήματα που είχε λάβει ως επιδόματα  και κατάσχεση του πιστοποιητικού τυφλότητας.

Και δεν τον πείραξε τον Σωτήρη που πλήρωσε, έχασε το πιστοποιητικό, όσο τον πείραξε η καζούρα των συναδέλφων του όταν ξανακατέβηκε στην πιάτσα.

Ο Αργύρης μάλιστα του έκανε και χοντρή πλάκα:

-Ρε σύ θα ξαναοδηγήσεις ταξί ; Μα εσύ είσαι αόμματος!, στραβόγυαλο!. Άντε τώρα κάτσε στην ουρά να περιμένεις τη σειρά σου μπας και πάρεις καμιά κούρσα!. Και να αφήσεις τις…σαχλαμάρες!. Δεν σου έφθανε ρε το επίδομα; Πήγες και έκανες τον ζητιάνο την πάτησες, και ξεφτιλίστηκες; 

Αχ ρε κορόιδο, «αν κάνανε ρε όλες οι μέλισσες μέλι, θα τρώγανε και οι γύφτοι με το κουτάλι!!»..- 

Του Μπάμπη Κ. Μώκου.