Επιστροφή στο χωριό. Ο απόλυτος τρόμος του... κράτους και των καπιταλιστών της Νέας Τάξης Πραγμάτων

Ο κόσμος έχει παγιδευτεί μέσα στις πόλεις και απελπισμένα ψάχνει διέξοδο από την οικονομική κρίση . Δεν μπορεί όμως να δεί την πόρτα που οδηγεί έξω από τον λαβύρινθο.Η πόρτα αυτή υπάρχει και δείχνει προς την ΥΠΑΙΘΡΟ.

Μας απέκοψαν από την γη μας.

Μας φυλάκισαν στις πόλεις.

Υπήρξαν άνθρωποι σε αυτόν τον τόπο ( κάποτε ! ) που έσπαγαν το κρεμμύδι με τη γροθιά και το έτρωγαν με τα φασόλια που οι ΙΔΙΟΙ είχαν καλλιεργήσει.

Άνθρωποι που χτυπούσαν σκορδαλιά με τα ΔΙΚΑ τους σκόρδα , από τον κήπο τους , και αλάτι που είχαν μαζέψει από τη θάλασσα.

Άνθρωποι που έψηναν στον φούρνο τους το ΔΙΚΟ τους ψωμί από το ΔΙΚΟ τους σιτάρι.
Πόσοι από εμάς έχουν φάει σκορδαλιά από ΔΙΚΑ τους σκόρδα , πρασσόπιτα από δικά τους πράσσα και κρεμμύδια από τον κήπο τους ;

Ίσως ο ομιλών είναι από τους λίγους τυχερούς που το 1973 έφαγε για τελευταία φορά σκορδαλιά από τα δικά του σκόρδα.

Μετά , δυστυχώς , ΕΠΛΟΥΤΙΣΑΜΕΝ ( με δανεικά ) !

Δείτε τους πολίτες αυτής της χώρας , την γενιά της πολυκατοικίας . Του άσπρου ψωμιού . Του σούπερ μάρκετ .

Φοβάται το σκόρδο και το κρεμμύδι . Μυρίζουν !

Φοβάται το χωράφι και παρακαλά τον βουλευτή για θεσούλα στο Δημόσιο .

Φοβάται τον ιδρώτα ! Δεν μπορεί να ζήσει δίχως κλιματιστικό και αποσμητικό !

“Οι γενναίοι γεννιούνται στην ύπαιθρο . Στις πόλεις γεννιούνται οι δειλοί” ( αυτό το είπε Χάϊνριχ Χίμλερ – διοικητής των SS – αλλά φαντάζομαι το αντιλαμβάνεστε και μόνοι σας όταν βλέπετε αυτή τη νεολαία που μεγάλωσε στην πολυκατοικία και στην καφετέρια . δεν χρειαζόταν ο Χίμλερ να σας το πει ) ) . Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι καπιταλιστές αλλά δεν το λένε στον κόσμο . Γι’ αυτό φροντίζουν να στοιβάξουν όσο το δυνατόν περισσότερους στις πόλεις.

Η αγάπη για την πατρίδα χαλκεύεται σε μικρή ηλικία όταν δένεσαι συναισθηματικά με τα ρυάκια , τα δέντρα , τις ράχες , το χωράφι σου . Όλοι αυτοί που σήμερα πουλιούνται στο τουρκικό προξενείο ή στην αμερικάνικη πρεσβεία πού μεγάλωσαν άραγε ;

Ζούμε στην κοινωνία των “μεσαζόντων”. Για να φθάσει το φαγητό από τα χωράφια στις πόλεις χρειάζεται κάποιος μεσάζων ( χονδρέμπορος ). Για να φθάσει ο άνεργος της πόλης σε κάποια δουλειά χρειάζεται κάποιος μεσάζων (βουλευτής ) . Ούτε καν οι θρησκευόμενοι δεν μπορούν πια να επικοινωνήσουν με τον Θεό τους απ’ ευθείας : Και εκεί χρειάζεται ένα ιερατείο να μεσολαβήσει !

Δεν μας εκπλήσσει λοιπόν το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι “μεσάζοντες” ήταν και είναι πάντοτε συνεργάτες και φίλοι καρδιακοί . Δεν θέλουν να ξαναγυρίσουμε στην ύπαιθρο διότι τότε κανείς δεν θα τους χρειάζεται . Ο καθένας θα παράγει και θα καταναλώνει το φαγητό του χωρίς να χρειάζεται τη βοήθεια κανενός . Η ανεργία θα είναι στο ναδίρ ( στο χαμηλότερο σημείο ) και η αξιοπρέπεια ζενίθ .

Πάνω από το κεφάλι μας θα έχουμε μόνο τον ήλιο , τον άνεμο και τη βροχή . Από αυτά τα τρία μόνο θα εξαρτάται η τροφή μας . Μόνο αν δεν φυσήξει άνεμος και δεν βρέξει μια χρονιά θα πεινάσουμε .

Τώρα στις πόλεις η τροφή μας εξαρτάται ΚΑΙ από τον ήλιο ΚΑΙ από την βροχή αλλά ΚΑΙ από τις τιμές του πετρελαίου ΚΑΙ από τα κέφια του εργοδότη μας .

“ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ” . Αυτό το είπε ο Όττο Στράσσερ, αλλά υποθέτω ότι και να μην το είχε πει, ο καθένας σας το έχει αντιληφθεί ήδη.

Φαντασθείτε ότι με τις πρόσφατες βροχές άρχισαν να φυτρώνουν τα σιτάρια στα χωράφια . Με τον ανοιξιάτικο ήλιο θα μεγαλώσουν και θα δέσουν καρπό . Η γη μας θα βγάλει τροφή . Εμείς όμως στις πόλεις θα πεινάμε ! Γιατί ; Διότι η τροφή θα πουληθεί έξω για να πληρωθούν οι σπόροι της Μονσάντο , τα φυτοφάρμακα της Μπάγιερ και το πετρέλαιο των Αράβων ! Με έναν πρόχειρο υπολογισμό εκτιμώ ότι μόνο 4 εκατομμύρια κατοίκων της Ελλάδας τρέφονται από την αγροτική παραγωγή μας . Οι υπόλοιποι ζουν με δανική τροφή ! Αυτή είναι η ουσία της οικονομικής κρίσης . Και κανείς δεν μας τα είπε αυτά έως τώρα.

Πηγή: Τα χωριά της Ελλάδας