Μια βδομάδα πριν ήταν η επέτειος της ξεχασμένης μάχης του Μακρυνόρους, άλλης μιας ιστορικής στιγμής στην Ελλάδα που από τη μια έχει ξεχαστεί και από την άλλη τον τελευταίο καιρό περνάει τη βάσανο των φανατικών και πωρωμένων bloger που όλα τα σφάζουν όλα τα μαχαιρώνουν.
Αν χτυπήσεις πλέον στο google «μάχη του Μακρυνόρους», «Στυλιανός Χούτας» ή ακόμα και Ναπολέων Ζέρβας θα βρεις μουτζαχεντίν της πολιτικής ορθοδοξίας που αποκαλούν τον ΕΔΕΣ «συνεργαζόμενο με τους Γερμανούς»(!) πάντα με ημέτερα ιστορικά στοιχεία και πάντα -κατά τα άλλα- με την αγωνία μην υπάρξει κανένας ιστορικός αναθεωρητισμός.
Ακόμα και η αναφορά στο wikipedia για το Ζέρβα τα τελευταία δύο χρόνια άλλαξε καθώς πολλοί διάπυροι αρθρογράφοι μπήκαν και προσπάθησαν να αλλάξουν όλες τις ιστορικές αναφορές, να σταματήσουν όλες τις αντιστασιακές αναφορές, να κρύψουν που ανήκε πολιτικά και τελικά να τον…δωρίσουν στους γνωστούς και μη εξαιρετέους.
Αυτός είναι και ο λόγος που σήμερα κάνω αναφορά στη μάχη του Μακρυνόρους. Τον τελευταίο καιρό σε μνημεία του Ζέρβα (Άρτα), όπως και του δύστυχου Ψαρρού- που πρέπει να τρίζουν τα κόκαλά του ως Βενιζελικού σοσιαλιστικών φρονημάτων από αυτούς που τον τιμούν- γίνονται γιορτές που τους χαρίζουν εκεί που δεν ανήκουν. Επειδή κάποιοι συνταξιούχοι που λένε ότι ήταν στον ΕΔΕΣ αποφάσισαν να κάνουν γιορτές με εκείνους που σφετερίζονται την ιστορία του σήμερα, δε σημαίνει ότι είναι και έτσι τα πράγματα.
Ο Ζέρβας (όπως και ο Ψαρρός) ήταν φιλελεύθερος και φανατικός Βενιζελικός. Στο καταστατικό του ΕΔΕΣ αρχικά ονομαζόταν στόχος η εγκαθίδρυση Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας άσχετα αν στην πορεία αναγνωρίστηκε ως ο στρατός των Εθνικών Ομάδων Ανταρτών. Ο δε Ζέρβας αν και αρχικά υπηρέτησε τον στρατό με καθήκοντα από τον Πάγκαλο στη συνέχεια βοήθησε να ανατραπεί. Η δράση του στον Αγώνα ήταν αναγνωρισμένη και από τους ΕΛΑΣίτες πριν αναλάβουν δράση τα 19χρονα τρολ με τις πεταμένες φλέβες στο ίντερνετ.
Τώρα άνοιξε ακόμα και κουβέντα μήπως ήταν συνεργάτης των Γερμανών…Και κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους με το πώς τους χαρίζουν ήρωες κάποιοι άλλοι. Φυσικά η αστική παράταξη απουσιάζει σε κάποιον άλλο πλανήτη και έχουν μείνει να αγορεύουν διάφοροι για το πόσο «κότες» αποδείχτηκαν οι δυνάμεις του ΕΔΕΣ όταν κυνηγήθηκαν μέχρι την Κέρκυρα(για λόγους που ακόμα να κουβεντιάσουμε σοβαρά).
Για την ιστορία, κλείνοντας, αναφέρω δυο τρία στοιχεία για τη μάχη για την οποία επί της Εθνικής Οδού Αγρινίου- Άρτας, βρίσκεται μνημείο, όμως εδώ και πολλά χρόνια οι εκδηλώσεις μνήμης δεν πραγματοποιούνται, λόγω περικοπής των σχετικών κονδυλίων από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας!
«Σε μια μάχη (…) που κράτησε περισσότερο από μία εβδομάδα στη διάβαση του Μακρυνόρους γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις που προσπαθούσαν να φθάσουν στην Άρτα από την Αμφιλοχία στην ουσία ακινητοποιήθηκαν από μια δύναμη 450 ανθρώπων υπό τον Στυλιανό Χούτα και υπέστησαν απώλειες σχεδόν χιλίων ανδρών.
Στην περιοχή του ΕΔΕΣ(ΕΟΕΑ) πέντε συνολικά μεγάλες οδικές γέφυρες καταστράφηκαν και δύο εχθρικές μεραρχίες, μία γερμανική και μία ιταλική, από περίπου 7.000 άνδρες. Το απόγευμα της 21ης Ιουλίου στα χέρια του Στυλιανού Χούτα φθάνει σήμα, υπογεγραμμένο από τον ταγματάρχη Σκουίμπ της βρετανικής αποστολής, το οποίο αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Επειδή ο αντικειμενικός σκοπός των επιχειρήσεων επετεύχθη από τη στιγμή της εισβολής εις Σικελίαν, παρακαλώ να παύσετε τας επιχειρήσεις και να αποχωρήσετε δια τας βάσεις σας. Η παρούσα ελήφθη από το Γενικόν Στρατηγείον της Μέσης Ανατολής διά μέσου του κ. Θέμη».
Στις 18 Ιουλίου ο Ναπολέων Ζέρβας εξέδωσε ανακοινωθέν βάσει πληροφοριών που συγκέντρωνε στο αρχηγείο του, στο Βουλγαρέλι Τζουμέρκων:
«Ελευθέρα Ορεινή Ελλάς- Ε.Ο. Ε. Α./Γενικόν Αρχηγείον – Γραφ. ΙΙΙ /Ανακοινωθέν
Την 14ην Ιουλίου εχθρική μηχανοκίνητος φάλαγξ εξ 680 αυτοκινήτων μεταφέρουσα δύναμιν μιας μεραρχίας και προστατευομένη υπό 4 τανκς και ισχυράς πλαγιοφυλακής πεζών επιχείρησε να διέλθη εξ Αμφιλοχίας προς Αρταν, διά της οδού Μακρυνόρους, κατερχομένης παρ’ ημετέρων τμημάτων εις μεγάλην έκταση. Η πρώτη επίθεσις του εχθρού συνετρίβη, ανατιναχθέντος ενός τανκ και καταστρεφομένων 4 φορτηγών πλήρων στρατού και πυρομαχικών. Αι πλαγιοφυλακαί, υποστάσαι σοβαράς απωλείας, ήρχισαν συμπτυσσόμεναι και η όλη εχθρική δύναμις καθηλώθη παρά την θέσιν Ανοιξιάτικο, προ των γραμμών αντιστάσεώς μας.
Αι επιθέσεις μας κατ’ αυτής εξηκολούθησαν έκτοτε μέχρι της 16ης Ιουλίου, οπότε ο εχθρός επετέθη διά νέων ισχυρών πλαγιοφυλακών και τανκς, κατόπιν σφοδράς βολής πυροβολικού. Ολαι αι απόπειραι του εχθρού να καταλάβει τα ανατολικά της οδού υψώματα απέτυχον με σοβαράς δι’ αυτόν απωλείας. Τέσσαρα αυτοκίνητα κατεστράφησαν, έτερον ανετινάχθη. Ο εχθρός έμεινε καθηλωμένος εις την θέσιν αυτήν επί δύο ημέρας, υφιστάμενος μεγάλας φθοράς εις άνδρας και υλικόν»
Γ.Σ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου