Εξαφανίστηκαν οι σελίδες του Έλληνα με τα καυστικά infographics για την πολιτική σκηνή
Διαβάστε τη συνέντευξη που είχε δώσει ο Jo Di, το πανέξυπνο τρολ, πριν μερικούς μήνες στην Popaganda.Η Ελλάδα, γνωστή και σωστή drama queen με τα όλα της, ξέρει πολύ καλά πώς να χειριστεί τα δεινά της. Το μότο επιβίωσης αυτής της χώρας είναι «βρίσε σήμερα ό,τι ψήφισες χτες». Ενίοτε, όμως, εκεί που η χώρα σκρολάρει ανέμελη στο facebook, ίσως πετύχει – τυχερή μέσα στην ατυχία της – κάποιο πραγματικά ποιοτικό «τρολάρισμα» που σαν πολιτικό σχόλιο αξίζει την αναδημοσίευσή του σαφώς περισσότερο απ’ όσο αξίζει η γραφική, pure greek βρισιά την εκτόξευσή της από τον καναπέ προς την τηλεόραση.
Παραμένει όμως παράξενο που το ποιοτικό χιούμορ δεν έχει εκλείψει ακόμη από τα ελληνικά εδάφη. Ή μάλλον, από την ελληνική ψυχή, θα ήταν σωστότερο να πει κανείς, μιας που ο γραφίστας-χιουμορίστας που εντοπίσαμε είναι πλέον κάτοικος Ολλανδίας χωρίς αυτό να σταθεί εμπόδιο στον διαδικτυακό δρόμο του. Ο λόγος για τον JoDi που προσυπογράφει τη σελίδα JoDi Graphics (και τις τρολιές μέσα σ’ αυτή), παραδίδοντας μαθήματα χιούμορ κι ελληνικής ιστορίας παράλληλα.
Πώς βρέθηκες στην Ολλανδία; Για δουλειά ήρθα το 2010 και δεν έχω φύγει ακόμα.
Τώρα δουλεύεις ως γραφίστας; Όχι, οδοντίατρος είμαι.
Τώρα δουλεύεις εμένα; Καθόλου! Η γραφιστική ήταν η ερασιτεχνική μου ενασχόληση μέχρι το Γενάρη, από εκεί και μετά έγινε η μόνη μου απασχόληση γιατί έμεινα άνεργος. Τελικά το χόμπι μου κάπως με τράβηξε κι άρχισα να φτιάχνω όλο και περισσότερα.
Το site από πότε το ξεκίνησες; Το site ξεκίνησε από τον Απρίλιο, αλλά η προβολή στο ευρύ κοινό έγινε από το Γενάρη και μετά.
Αυτό που κάνεις το θεωρείς χιούμορ, τρολ, «κράξιμο» ή πολιτική; Είχα κι εγώ την ίδια ερώτηση να απαντήσω στον εαυτό μου και στους φίλους μου. Πολλοί με χαρακτήρισαν δημιουργικά άεργο. Κάποιοι απλά άνεργο. Νομίζω πως όσο βαρύς κι αν είναι ο χαρακτηρισμός, εγώ προσωπικά θεωρώ ότι αυτό που κάνω πλησιάζει – σαν όρος τουλάχιστον- στον πολιτικό ακτιβισμό, με το μέσο που έχω στη διάθεσή μου φυσικά. Παλιότερα το ίδιο πράγμα θα μπορούσε να γίνεται με κάποιον ο οποίος φώναζε στην πλατεία κρατώντας ένα πλακάτ.
Αντώνης Σαμαράς; Πολύς. Και πολύς καιρός. Πολύ καιρό έκατσε.
Βαγγέλης Βενιζέλος; Αρχηγός της Χούντας των Συνταγματολόγων, αντί των Συνταγματαρχών.
Κάνεις καμπάνια ενάντια στην εθνική «μνήμη χρυσόψαρου»; Η διατήρηση της μνήμης είναι και προσωπικός στόχος, είναι μια ανάγκη να θυμίσω εγώ κάτι στον εαυτό μου, να θυμηθώ εγώ πρωτίστως την αλήθεια κι έπειτα να τη θυμίσω και σε άλλους. Η σύγκριση των πρόσφατων γεγονότων με το σήμερα έχει πάντα αξία, αλλά έχω καταλάβει ότι και η σύγκριση του σήμερα με γεγονότα πριν από 60 και 70 χρόνια έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Αυτού του τύπου η ιστορία επαναλαμβάνεται και αυτήν θα ξαναζήσουμε, ίσως και σε πιο βαριά μορφή. Δεν θα μας χαριστεί η ιστορία, πιστεύω. Πάρε για παράδειγμα του εκλογικού νόμου που τώρα προτείνουν για αλλαγή, το γεγονός δηλαδή ότι προσπαθούν να βγάλουν το δεύτερο πρώτο. Αυτό δεν είναι πρωτότυπο, έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα το ’56.
Το φαινόμενο Χ.Α. είναι ανησυχητικό, όπως και να το κάνουμε. Η ΧΑ υπήρχε πάντα, η ιδέα υπήρχε πάντα, συμμετείχε σε όλες τις εκλογές παλαιότερα και δεν υπήρχε καμία ανάγκη σε κανέναν να την ψηφίσει. Η ανάγκη αυτή δημιουργήθηκε όταν η ανέχεια του κόσμου έφτασε σε κάποιον βαθμό και όταν η προπαγάνδα των ΜΜΕ αυξήθηκε. Επομένως σίγουρα είναι μια επιθυμία η οποία θα πρέπει να περιοριστεί, αν θες να κάνουμε έναν ιατρικό παραλληλισμό, σίγουρα όμως δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι ο κόσμος ξέρει τί ψηφίζει. Εγώ δεν μπορώ να το παραβλέψω ή να το αγνοήσω. Και φυσικά δεν πρόκειται για ένα αυθόρμητο φαινόμενο, ήταν μεθοδευμένο και προσωπικά θεωρώ ότι δεν μπορείς να κάθεσαι στην τηλεόραση δίπλα σε έναν άνθρωπο που είτε έχει σκοτώσει ο ίδιος, είτε υποστηρίζει άλλους που σκοτώνουν, να γελάς και να συζητάς μαζί του λες κι είναι κανένας εκφραστής λαϊκού κινήματος. Είναι λάθος. Δυστυχώς λόγω της εξαθλίωσης της κοινωνίας εμείς βιώνουμε τώρα αυτό το φαινόμενο που σίγουρα θα αφήσει πληγές, τις οποίες πιστεύω ότι η Δημοκρατία μπορεί να επουλώσει, παρότι δεν το έκανε. Και δεν έχει προσπαθήσει μέχρι τώρα. Γι’ αυτό και δεν νομίζω πως υπάρχει μεγαλύτερη αντίφαση από τον τίτλο του κόμματος «Νέα Δημοκρατία». Μεγαλύτερη τρολιά πραγματικά δεν υπάρχει.
Ποια είναι η αγαπημένη σου προσωπικότητα για σάτιρα; Ο Βενιζέλος. Αυτός ο άνθρωπος με εμπνέει. Με εμπνέει η προσωπικότητά του, η συμπεριφορά του, ακόμη κι η φυσιογνωμία του ενδείκνυται για κάτι σατυρικό. Και η δράση του, οι εκρήξεις του το τελευταίο διάστημα φανερώνουν έναν άνθρωπο που δεν είχαμε ξαναδεί τα τελευταία 25 χρόνια που έχουμε αναγκαστεί να τον τρώμε στη μάπα. Τώρα, τα τελευταία δύο χρόνια, βρίσκεται όπως όλοι μας σε μια δύσκολη θέση σαν άτομο και σαν προσωπικότητα και δείχνει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο.
ΠΗΓΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ
Περισσότερα εδώ.
