Όπως αναφέρει το protothema, η διαδικασία λέγεται «αυτοματοποιημένη κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών» και θα γίνεται χωρίς καμία άλλη ενημέρωση του οφειλέτη, εφόσον έχει λήξει η προθεσμία πληρωμής των χρεών, και παρεμβολή δικαστικών επιμελητών-λειτουργών ή άλλων υπηρεσιακών παραγόντων, με αποτέλεσμα τα χρονικά περιθώρια που υπήρχαν έως τώρα για την ολοκλήρωση της κατάσχεσης να μην ισχύουν.
Για την υλοποίηση του προγράμματος αυτού, που στόχο έχει να περιοριστούν τα περιθώρια ελιγμών των οφειλετών, έχουν ήδη ξεκινήσει ειδικά σεμινάρια στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών, ενώ την Παρασκευή ο κ. Χάρης Θεοχάρης υπέγραψε τη σχετική απόφαση σε εφαρμογή των όσων προβλέπει ο νόμος 4170 του περασμένου Ιουνίου. Στους διευθυντές έχει αποσταλεί ο πρώτος εξοπλισμός, μέσω του οποίου θα επικοινωνούν με τις τράπεζες, δηλαδή μία ειδική κάρτα και ο υποδοχέας της, ενώ αυτές τις ημέρες θα τους αποσταλεί και ο ειδικός ηλεκτρονικός υπολογιστής.
Απλή διαδικασία
Η διαδικασία της ηλεκτρονικής κατάσχεσης ή του ξαφνικού θανάτου των καταθέσεων είναι εξαιρετικά απλή και φυσικά απολύτως κυνική. Εφαρμόζει περίπου σε παραλλαγή αυτό που λέγεται συνήθως σε άλλες περιπτώσεις, ότι δηλαδή ο ενδιαφερόμενος (ο καταθέτης) το μαθαίνει τελευταίος (το άδειασμα του λογαριασμού). Το όλο σχέδιο αποδεικνύει ότι στο υπουργείο Οικονομικών έχουν εξαιρετική εφευρετικότητα και απίθανες εμπνεύσεις όταν πρόκειται για είσπραξη φόρων και έχει ως εξής:
Το δικαστικό τμήμα κάθε ΔΟΥ θα ενεργοποιείται για κάθε φορολογούμενο όταν υπάρχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές και θα διαμορφώνει το προφίλ του τηρώντας τη διαδικασία που προβλέπεται από τον νόμο ώστε να έχουν αυτά τα χρέη βεβαιωθεί προς είσπραξη. Στη συνέχεια θα διαβιβάζει το προφίλ του με ηλεκτρονικό τρόπο στον διευθυντή της υπηρεσίας, ο οποίος θα είναι και ο μοναδικός που θα διαθέτει και θα χειρίζεται το νέο μηχάνημα. Πρόκειται για μία κάρτα -με card reader- που συνδέεται με υπολογιστή. Στο σύστημα αυτό θα έχουν περάσει η υπογραφή και τα στοιχεία του διευθυντή, ο οποίος θα το ενεργοποιεί με έναν ειδικό κωδικό πρόσβασης (PIN).
Μόλις ο διευθυντής λάβει το προφίλ του οφειλέτη με την καταγραφή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του, τότε με το πάτημα ενός κουμπιού θα διαβιβάζει απευθείας στον διευθυντή του τραπεζικού καταστήματος όπου διαθέτει λογαριασμό ο οφειλέτης το αίτημα για επιτόπια συνδρομή της τράπεζας προκειμένου να γίνει αμέσως η κατάσχεση. Ο διευθυντής του καταστήματος θα είναι υποχρεωμένος να κινηθεί αμέσως και να προχωρήσει χωρίς χρονοτριβή στη μεταφορά του οφειλόμενου ποσού στον λογαριασμό του υπουργείου Οικονομικών και να ολοκληρώσει όλη τη γραφειοκρατική διαδικασία ενημέρωσης της Εφορίας εντός δέκα ημερών. Εφόσον το ύψος των καταθέσεων είναι επαρκές, τότε θα μεταφέρεται όλο το ποσό της οφειλής. Σε διαφορετική περίπτωση θα αφαιρούνται όλα τα χρήματα από τον λογαριασμό και θα μένει το υπόλοιπο για να το διεκδικήσει η Εφορία με όποιον άλλο τρόπο ενδείκνυται για τον κάθε οφειλέτη. Ολη η διαδικασία θα γίνεται ερήμην του φορολογούμενου, αφού θεωρείται ότι η Εφορία αυτοδικαίως έχει τη δυνατότητα να εισπράξει τα οφειλόμενα ποσά. Από τη στιγμή που το αίτημά της θα διαβιβάζεται στην τράπεζα, αφήνοντας ηλεκτρονικά ίχνη, θεωρείται ότι το αιτούμενο ποσό δεσμεύεται αμέσως και δεν νοείται να υπάρξουν στο μεταξύ κινήσεις (αναλήψεις) που να εμποδίσουν την πληρωμή του χρέους.
Με τον τρόπο αυτό ξεπερνιούνται τα εμπόδια και τα προβλήματα που είχε διαπιστώσει το υπουργείο Οικονομικών στην εισπρακτική διαδικασία που ακολουθούνταν έως τώρα. Η διαδικασία αυτή είχε ως εξής: το δικαστικό τμήμα κάθε ΔΟΥ βεβαίωνε και νομιμοποιούσε τη διεκδίκηση της οικονομικής υπηρεσίας από τον οφειλέτη. Στη συνέχεια εκτυπωνόταν το σχετικό έγγραφο της κατάσχεσης, το οποίο παραλάμβανε ένας δικαστικός επιμελητής για να το επιδώσει στο αρμόδιο τραπεζικό κατάστημα εντός δύο μηνών. Η τράπεζα, από την ώρα που το παραλάμβανε, ήταν υποχρεωμένη να ολοκληρώσει τη διαδικασία της κατάσχεσης εντός 8 ημερών. Σε όλο αυτόν τον κύκλο είχαν παρατηρηθεί καθυστερήσεις, αστοχίες, πολλές φορές δε υπήρχε η υποψία των εφοριακών ότι τόσο ο δικαστικός επιμελητής όσο και ο τραπεζικός, του οποίου οι πελάτες θίγονταν από τις κατασχέσεις, προστάτευαν τους οφειλέτες όσο μπορούσαν – απλώς ειδοποιώντας τους πολλές φορές νωρίτερα ώστε να κινηθούν αναλόγως! Εχει διαπιστωθεί μάλιστα ότι αρκετοί διευθυντές τραπεζών χειρίζονταν τις υποθέσεις ανάλογα με τον πελάτη τους. Στη συνέχεια έκοβαν μια τραπεζική επιταγή αφαιρώντας το αντίστοιχο ποσό από τους λογαριασμούς του οφειλέτη και το έστελναν στην Εφορία. karfitsa.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου