10.000 τόνοι μελιού.

Η «έκρηξη» της μελισσοκομίας στην Αιτωλοακαρνανία και οι τεράστιες προοπτικές του κλάδου.
Η παραγωγή μελιού στη χώρα μας καλύπτει το 30% της κατανάλωσης. Το υπόλοιπο 70% προέρχεται από χώρες του εξωτερικού, κατά κύριο λόγο εκτός Ε.Ε. και μεγάλο μέρος του χρησιμοποιείται μάλιστα για προσμίξεις με το ελληνικό μέλι, συχνότατα μαζί με γλυκαντικές ουσίες και χημικά υποκατάστατα.

Μόλις προ ημερών άλλωστε έγινε γνωστό ότι η χώρα μας «πνίγεται» στο …ιμιτασιόν μέλι απ’ την Κίνα! Η Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων έχει κατ’ επανάληψιν προβεί σε συγκεκριμένες καταγγελίες, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους ωστόσο περιορίζονται σε «κυρώσεις» που περισσότερο επιβραβεύτηκες της παρανομίας μπορεί να θεωρηθούν, παρά οτιδήποτε άλλο.

Στην Αιτ/νία πάντως το μέλι που παράγεται είναι από τα καλύτερα παγκοσμίως, κάτι που αναγνωρίζουν οι διεθνείς οργανισμοί. Είναι άλλωστε γνωστό ότι το Αιτωλοακαρνανικό μέλι έχει βραβευθεί για την ποιότητά του.

Η στροφή των Αιτωλοακαρνάνων στη μελισσοκομία έγινε μαζικά τα τελευταία χρόνια, γεγονός που συνδέεται, φυσικά, με την κρίση. Δεκάδες πολίτες που ερασιτεχνικά ασχολούνταν με τη μελισσοκομία, παράγοντας μικρές ποσότητες για τις οικογενειακές μόνο ανάγκες, όπως και εκείνοι που σαν συμπληρωματική ενασχόληση είχαν δραστηριοποιηθεί στον τομέα, έκαναν τη σωστή κίνηση… Και δεν το μετάνιωσαν καθόλου!

Αξιοποίησαν τα διαθέσιμα προγράμματα, έφτιαξαν «ετικέτες», μπήκαν δυναμικά στην αγορά. Και έχουν σήμερα, αναμφίβολα πολλές δυσκολίες και εμπόδια να ξεπεράσουν, ταυτόχρονα, όμως, ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Και την προοπτική περεταίρω βελτίωσης της δουλειάς τους…

Η πορεία της μελισσοκομίας στην Αιτ/νια είναι εντυπωσιακή. Αρκεί να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης, το 2004 υπήρχαν μόλις 1013 μελισσοκόμοι, που διέθεταν 40.045 κυψέλες και παρήγαγαν 488,55 τόνους μελιού. Το 2009 ο αριθμός των παραγωγών είχε μειωθεί σε 629…

Μετά, έγινε η μεγάλη «έκρηξη», για να φτάσουμε στα σημερινά μεγέθη!

Η παραγωγή του νομού μας έτσι, που υπολογίζεται περί τους 10.000 τόνους ετησίως, κατευθύνεται είτε σε επιλεγμένους πελάτες του εξωτερικού είτε στην εντόπια αγορά, χωρίς την παρέμβαση μεσαζόντων, απ’ ευθείας απ’ τον παραγωγό, …εφόσον όμως υπάρχει η αναγκαία προσωπική σχέση! Στον κλάδο απασχολούνται πολλές οικογένειες επαγγελματικά και πολλοί ακόμη ερασιτέχνες μελισσοκόμοι. Με δεδομένη την κατάρρευση της καπνοκαλλιέργειας, η μελισσοκομία θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύ καλή διέξοδο για δεκάδες ή και πολλές εκατοντάδες αγρότες. Όπως προαναφέραμε, άλλωστε, η κατανάλωση είναι υπερδιπλάσια της παραγωγής. Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο πρέπει η πολιτεία να αποφασίσει να επενδύσει στον κλάδο. Να τροποποιήσει τον κανονισμό του ΕΛΓΑ και να προβλέψει ουσιαστικές αποζημιώσεις στους παραγωγούς που πλήττονται από καύσωνες, πυρκαγιές, ψύχος… αλλά και κλοπές.

Πρέπει ακόμη να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα απαλλάξουν την αγορά και τους καταναλωτές απ’ τα χημικά παρασκευάσματα.

Να φυτευτούν μελισσοκομικά φυτά και να καθοριστούν μελισσοκομικές ζώνες.

Οι προοπτικές είναι τεράστιες…

Φ. Μπ.  agrinioreport.com