Το κάλεσμα των βουνών είναι πολύ δυνατό. Όπως δυνατές είναι και οι αναμνήσεις που κουβαλάω από τα μικράτα μου. Θες το μεγαλείο των βουνών, θες οι μυρουδιές των ελατόδασων στο απόβροχο, θες οι παιδικές αναμνήσεις από τις καλοκαιρινές διακοπές, θες το σμίξιμο με πρόσωπα αγαπημένα, όλα αυτά μαζί βουίζουν ευχάριστα μέσα μου και με κάθε ευκαιρία παίρνω το δρόμο για τα ψηλά της Ναυπακτίας. Εκεί είναι και το χωριουδάκι της μισής ταπεινής μου καταγωγής, που όμως για μένα είναι ένας παράδεισος στα μικρά διαλείμματα της μάχης για την επιβίωση στη πόλη.

Τα ferries για το Αντίρριο τα αντικατέστησε η γέφυρα. Ελάχιστα έχουν απομείνει πια στη γραμμή. Αν βιάζεσαι επιλέγεις τη γέφυρα με το υψηλό αντίτιμο των σχεδόν 13 €, διαφορετικά παίρνεις το καραβάκι με τα μισά λεφτά. Στη Ναύπακτο μπορείτε να προμηθευτείτε ότι θέλετε (οπωσδήποτε να φουλάρετε βενζίνη) και μετά θα πάρετε το δρόμο προς Ιτέα, αλλά στη διασταύρωση θα συνεχίσετε ευθεία ακολουθώντας τις ταμπέλες προς ορεινή Ναυπακτία ή Άνω Χώρα. Περνάτε την πεντάτοξη γέφυρα του Μόρνου κι αμέσως μετά αριστερά κι ευθεία θα προσπεράσετε το Ευπάλιο και κατευθύνεστε προς τη Μονή Βαρνάκοβας έχοντας τη στα αριστερά σας. Για όποιον θελήσει αξίζει τον κόπο μια παράκαμψη για μια επίσκεψη στο μοναστήρι.

Η θέα από ψηλά

Συνεχίζοντας τη πορεία σας θα συναντήσετε το χάνι της Ρέρεσης. Μπορείτε να φάτε ή να ξαποστάσετε για λίγο απολαμβάνοντας το καφεδάκι σας και να πάρετε δυνάμεις για τις στροφές που πρόκειται να ακολουθήσουν. Φανταστείτε πως ενώ η συνολική διαδρομή είναι περίπου 60 χιλιόμετρα, ο χρόνος που χρειάζεται για ολοκληρωθεί χωρίς στάσεις είναι πάνω από 1,5 ώρα. Αυτά εξαιτίας των πολλών στροφών. Και παλιότερα που ήταν χωματόδρομος χρειαζόσουν πάνω από 2 ώρες. Στην γέφυρα της Ρέρεσης μπορείτε να χαζέψετε την πανέμορφη φύση, ειδικά όταν είναι Φθινόπωρο, με τα φύλλα των δέντρων σε μια χρωματική πανδαισία.

Στη γέφυρα της Ρέρεσης

Συνεχίζοντας τη διαδρομή προς τη Λιμνίτσα, θα παρατηρήσετε πως ήδη το τοπίο έχει αποκτήσει μια άγρια ομορφιά και η ευεργετική επίδραση του καθαρού αέρα αρχίζει να ξυπνάει όλες τις αισθήσεις. Στη Λιμνίτσα κάντε μια στάση στη ταβέρνα «Τζάκι». Η κυρά Τασία πάντα φιλόξενη και χαμογελαστή θα σας ταξιδέψει με ένα σωρό παραδοσιακές γεύσεις με αποκορύφωμα τις πίτες, το χοιρινό με καμβρολάχανα και τα υπέροχα μαγειρευτά της. Για επιδόρπιο συνιστώ γιαούρτι συνοδευμένο με γλυκό κουταλιού καρότο.

Ομίχλη στην ορεινή Ναυπακτία

Αφήνοντας τη Λιμνίτσα μετά από 150 μέτρα στρίβουμε αριστερά και προχωράμε συναντώντας το Κοκκινοχώρι, το Χρύσοβο και τον Ασπριά. Έχουμε ήδη μπει στον υπέροχο κόσμο των ελάτων και των καστανόδασων. Αμέσως μετά είναι το δικό μου χωριουδάκι με την ονομασία Κεντρική. Τα καφενεία του Αλέκου και του Πάνου είναι ανοιχτά το καλοκαίρι σερβίροντας και φαγητό, αλλά και κάποια Σαββατοκύριακα του χειμώνα. Μη φοβηθείτε όμως πως θα πεινάσετε αφού 8 χιλιόμετρα μετά είναι η Άνω Χώρα. Το τουριστικότερο χωριό του πρώην Δήμου Αποδοτίας και μέχρι πρότινος η έδρα του Δήμου. Δίκαια αποτελεί το «κεφαλοχώρι» της ευρύτερης περιοχής μαζί με την Τερψιθέα. Σε ημέρες αργίας καλό θα ήταν να έχετε εξασφαλίσει τη διαμονή σας κλείνοντας δωμάτια της αρεσκείας σας λίγες μέρες πριν την άφιξή σας.

Εδέμ

Για τους γυμνασμένους προτείνω ανεπιφύλακτα ένα ανέβασμα στην κορφή του βουνού με την ονομασία Τσακαλάκι. Επιβλητικό και πανέμορφο! Μιλάμε για τις νότιες απολήξεις της οροσειράς της Πίνδου. Στη βάση βρίσκεται η «Μελισσόβρυση». Το κρυστάλλινο νερό που σιγοτρέχει από την πηγούλα μαζί με το ψωμί, τις ντομάτες και το τυρί που θα έχετε στο σακίδιό σας θα σας κάνουν να αισθανθείτε ανώτεροι των βασιλέων. Κατακτώντας την κορφή θα αποζημιωθείτε με το παραπάνω από τη θέα, αλλά και από τις μυρωδιές των αγριοβότανων του βουνού, με αυτή της ρίγανης να επικρατεί.

Το αγνάντιο από τη Μελισσόβρυση

Ανάμεσα στη Κεντρική και την Άνω Χώρα υπάρχει ο Αι Γιάννης. Ένα παραμυθένιο μέρος ξεκούρασης για όλους τους ταξιδιώτες με αρκετά ξύλινα τραπέζια και καθίσματα, καθώς και με μια μεγάλη ψησταριά, πράγμα που σημαίνει πως μπορείτε να οργανώσετε ένα BBQ και να απολαύσετε ένα γεύμα μέσα στη μαγευτική αυτή περιοχή. Μη ξαφνιαστείτε αν δείτε κάποιο ζαρκάδι να σας παρατηρεί. Είναι αρκετά τακτικό φαινόμενο. Το ίδιο συμβαίνει και με τα σκιουράκια, λαγούς, αλεπούδες κι ένα σωρό άγρια ζωντανά. Φεύγοντας, δεν ξεχνάμε ποτέ πίσω τα σκουπίδια μας και σιγουρευόμαστε πως η φωτιά που ανάψαμε έχει σβήσει.

Φθινόπωρο στον Αι Γιάννη

Το σκαιάδιο στον Αι Γιάννη

Αναζητήστε το δασικό δρόμο της Άνω Χώρας και περπατήστε κάτω από τις υπεραιωνόβιες καστανιές. Το σκιερό δασικό μονοπάτι με το κοκκινόχωμα είναι τελείως βατό και ως εκ τούτου ενδείκνυται για όλες τις ηλικίες. Επίσης όμορφες βόλτες είναι το μονοπάτι στο ρέμα του Κάκαβου με άφθονα τρεχούμενα νερά, αλλά και το μονοπάτι του Οινέα το οποίο θα σε οδηγήσει από την Άνω στην Κάτω Χώρα.

Περπατώντας

Οι κάτοχοι 4κίνητων οχημάτων μπορούν να τολμήσουν την είσοδό τους σε όποιο χωματόδρομο συναντήσουν στην ευρύτερη περιοχή (πάντα με στεγνό καιρό) και να ανακαλύψουν τις ομορφιές του δάσους. Μην αφήνετε την ευκαιρία της επαφής με τη φύση να πάει χαμένη. Βλέπω αρκετούς επισκέπτες στα μέρη μας να κλείνονται στα δωμάτια τους και να ξεμυτίζουν μόνο για φαγητό. Και μετά πάλι μέσα. Σίγουρα είναι επιλογή τους, αλλά πιστεύω πως χάνουν το νόημα της συγκεκριμένης εκδρομής.

Σκέψου "πράσινα"

Μπορείτε να μπείτε σε όποιο δασικό χώρο θεωρείτε πως είναι προσβάσιμο. Οι λάτρεις της φωτογραφίας αν είναι τυχεροί και πέσουν σε ομίχλη, θα κάνουν την τύχη τους. Το ίδιο και οι συλλέκτες μανιταριών. Η ποικιλία είναι πολύ μεγάλη. Προσοχή μόνο στα καιρικά φαινόμενα, τα οποία εξελίσσονται ταχύτατα και χωρίς πολλές προειδοποιήσεις.

Προσοχή στα καιρικά φαινόμενα

Κάθε εποχή στην ορεινή Ναυπακτία έχει τη δική της ομορφιά. Φτάνει η διάθεσή σου να είναι θετική.

Τα καλοκαιράκια γίνονται αρκετά πανηγύρια στα χωριά και αποτελούν αφορμή για αντάμωμα όλων των παραθεριστών και των κοντοχωριανών.

Οι φτέρες επικρατούν στα δάση κι αν η επίσκεψή σας γίνει προς τα τέλη του φθινοπώρου, θα μπορέσετε να δείτε την εναλλαγή του χρώματός τους σε πολλές αποχρώσεις του κόκκινου. Οι χρωματικοί συνδυασμοί της φτέρης μαζί με το άφθονο πράσινο της γης, δημιουργούν εικόνες λες και είναι βγαλμένες από την παλέτα ενός εξαιρετικού ζωγράφου.

Η φύση εκεί δεν αφήνει κανένα παραπονεμένο, είναι ένα καταπληκτικό ελιξίριο για κάθε τι που μας ταλανίζει, ένα βάλσαμο στα μάτια όσων διψάνε για την επαφή με τη φύση. Αλλά και οι ντόπιοι δε θα σε κάνουν ποτέ να αισθανθείς σαν ξένος. Η φιλοξενία των ντόπιων είναι γνωστή.

Φεύγοντας, φροντίστε να προμηθευτείτε ντόπια προϊόντα. Τυριά εξαιρετικής ποιότητας, κατσικίσιο κρέας, αλλά κι ένα σωρό γλυκά του κουταλιού.

Την άγονη αυτή γραμμή ή θα την ερωτευτείς από την πρώτη φορά που θα την επισκεφτείς, ή δε θα την αγαπήσεις ποτέ! Αυτοί όμως που την αγάπησαν από την πρώτη φορά , πάντα θέλουν να επιστρέφουν εκεί. Το κάλεσμα του βουνού είναι τόσο δυνατό που όταν τους καλεί αυτοί ανταποκρίνονται.
Ξανά και ξανά και ξανά.....